Bölüm 2

Yaren Aksoy
Sonunda otogara gelmiştik otobüsümüze binmemiz gerekiyordu babam ile vedalaştım Efsun'da babama sarıldı babam onuda kızı gibi görüyordu zaten.

Otobüse bindikten yaklaşık on dakika sonra hareket ettik gözleirm dolmuştu Efsun çok mutluydu ama ben arkamda bıraktığım İzmir için gözyaşalrımı saklayamadım.

Burada doğup burada büyümüştüm burayı bırakıp gitmek hiçbir zaman kolay olmazdı benim için ayrıydı, İzmir.

Efsun orada tanışacağımız insanlardan yeni hayatımızdan bahsederken gülmeden edemedim, çok heyecanlı anlatıyordu.
...
Saatler geçmek bilmiyormuş, sevdiğin bir yerden ayrılırken bunu çok iyi anlamıştım yaklaşık iki saattir yoldaydık öğlen olmuştu fakat anca akşama orda olabilirdik bu yüzden her zaman yaptığım gibi kulağıma kulaklığımı taktım başımı cama yasladım ve derin düşlere daldım
...
Akşam 20.34'de inmiştik otobüsten Efsun ile küçük bir apartmanda altlı üstlü oturacaktık. Apartman çalışacağımız köyün içindeydi zaten, köy ama mahalle havası veren çok şirin bir köydü . Taksi ile gittik önce birer acı kahve içtik.
Yakınlarda düğün vardı sanırım çünkü yakından bir davul zurna sesi geliyordu ileride ise ışıklarla dolu bir alan vardı büyük ihtimalle düğün oradaydı fakat çok yorgun olduğumuz için Efsun kendi odasına çekildi ben ise bir üst kattaki kendi evine çıktım ve uykum ağır basınca uyudum. Ertesi sabah köyü gezecek okula bakacak ve birkaç eksikleirmizi alacaktık bir sonraki gün ise zaten okul açılacaktı.

...

Efsun sabah kapımı öyle sert çaldı ki yerimden sıçrayarak uyandım kapıyı açtım "bi dur ve kızım ödümü kopardın" dedim ama o umursamadı neşeyle içinde tek bir koltuk olan salonuma geçip koltuğa oturdu "neyin var senin" dedim birden şaşırmıştım çünkü sabah uyanınca bu neşesi garip gelmişti Efsun ise gülerek "hiç birşeyim yok sadece çok mutluyum hayalini kurduğumuz hayatın içindeyiz kızım baksana, kendi evimiz ve işimiz var üstelik hayalini kurduğumuz gibi ikimiz birlikte komşu olduk şaka gibi" dedi neşesine uyum sağladım

Bir süre sonra ikimizde hazırlanmıştır ikimizinde ev için seçtiği mobilyalar henüz gelmemişti o yüzden eşyalarımızı boşaltmadık önce gezmek istedik.
Dışarı çıktığımızda koşuşturan çocuklar dedikodu yapan anneler kahvehanede tavla oynayan dedeler vardı neşeli ve güzel bir köy olduğu belliydi
Gözüme ilerden bir Jandarma arabası ve önünde dikilen iki adam ilişti fakat jandarmaların köylere gittiklerini bildiğim için çok umursamadım ve Efsun ile file oynaya okula doğru yürüdük.
Öğretmen eksiği olan bir köydü,
Bazılarının bizi ilk kez gördüğünden olsa gerek "bu kızlar yeni gelecek öğretmenler herhalde" dediklerini duydum, gülerek başım ile selam verdim orta yaşlarda kucağında minik bir erkek çocuğu olan bir kadın gülerek "siz buralara yeni mi geldiniz hanım kız" dedi "evet efendim yeni atandım ilkokul öğretmeniyim" diyerek sorusunu yanıtladım kadın ise gülümseyerek yanında duran diğer kadınlara baktı bazıları hoşgeldin dedi orta yaşlarda olan kadın ise bana gülümsedi "benim kızım da bu sene ilkokula gidecek büyük ihtimalle hocası sen olacaksın öğretmen hanım, adın ne bakalım" dedi "yaa bu seneyi birlikte geçireceğiz o halde, ben Yaren" dedim elimi uzatarak ortam çok samimiydi, ardından yanlarından ayrılıp okulu bulduk içine girdik, baktık müdür ile konuştum akşam oluyordu
Artık eve gitmekiydik Efsun kendi evine ben kendi evine birkaç eksikleri aldık eve dönerken üzerimde iki göz hissettim karşıya baktığımda ise sabah gördüğüm jandarmaları gördüm bize bakıyorlardı hafifçe gülümsedim kibarlık olması adına , Efsun heyecanla bana birşey anlatıyordu bakışlarımı görünce durdu oda benim baktığım yöne baktı sonra bana döndü heyecanla "ya kızım şu soldaki çok yakışıklı ya" dediği an gülümsemem soldu ona dönerek "saçmalama Efsun daha bu gün geldik gelir gelmez kendi kendine gelin güvey oluyorsun" dedim bu sefer o suratını ekşitince ben güldüm
...
Kısa bir yürüyüşün ardından eve gelmiştik o kendi evine ben kendi evime gittim ve çok geçmeden uyuyakalmıştım