11. Bölüm

Hastane koridorundaki o uzun bekleyişten sonra doktor kapıyı açtı.
Hepimiz aynı anda ayağa kalktık.
"Deniz'in durumu iyi."
İlk kez rahat nefes alabildim.
"Ama birkaç gün gözetim altında kalacak."
Leyla gözyaşlarını sildi.
"Teşekkür ederiz."
Doktor başını sallayıp uzaklaştı.
Kutay omzuma hafifçe vurdu.
"Bak."
"Demiştim."
"İyi olacak."
Bu sefer cevap verebildim.
"Evet."
"Teoman sana birşey sorucam.."
"Sen denize aşık msin"
"Ne alaka lan yok öyle birsey"
"Var var "
"Ya yok"
"Teo yalan söyleme "
"Of tamam ya tamam hislerim var"
O an hepsi kahkahalara boğuldu...
Üç hafta sonra
Okulun ilk günü...
Sınıfta herkes kendi arasında konuşuyordu.
Kapı açıldı.
Deniz içeri girdi.
Bir an bütün sınıf sustu.
Sonra Ezgi koşup ona sarıldı.
"Hoş geldin."
Barış gülümsedi.
"Sınıf sensiz çok sıkıcıydı."
Kutay hemen atladı.
"Özellikle Teoman."
"Her gün surat asıyordu."
Ben ona döndüm.
"Kutay."
"Hı?"
"Sus."
Sınıf gülmeye başladı.
Deniz de istemsizce güldü.
Onun güldüğünü görünce ben de fark etmeden gülümsedim.Öğretmen içeri girdi.
"Herkes yerine."
Ders başladı.
Deniz notlarını çıkarmaya çalışırken kalemi yere düştü.
Eğilecekken ben alıp masasına bıraktım.
"Al."
"Teşekkür ederim."
"Rica ederim Deniz Kızı."
Gözlerini devirdi.
"Şu lakabı bırakmayacak mısın?"
"Hayır."
"Mezun olsak bile."
Kutay arkadan fısıldadı.
"İnatçı."
"İkiniz de."
Leyla gülmesini tutamadı.
Teneffüste okul bahçesine çıktık.
Ali ilkokul tarafında olduğu için uzaktan bize el sallıyordu.
Deniz de el salladı.
Bir an sessiz kaldık.
Sonra Aras yanımıza geldi.
"Deniz..."
Deniz ona döndü.
"Geçmiş olsun demeye fırsat bulamamıştım."
"Şimdi de söyleyeyim."
"İyi görünüyorsun."
Deniz küçük bir tebessüm etti.
"Sağ ol."
Aralarında garip bir sessizlik oluştu.
Eskisi gibi değildi.
Sadece iki sınıf arkadaşı gibi konuşuyorlardı.
Ben bunu fark ettim.
Deniz de fark etmiş gibiydi.
Tam o sırada Kutay elinde futbol topuyla koşarak geldi.
"Haydi maç!"
"Barış, Evren, Aras! Siz bana."
"Teoman sen de karşı takım."
Ben kaş kaldırdım.
"Deniz?"
Kutay sırıttı.
"O hakem."
Deniz güldü.
"Olur."
İlk defa...
O gün okul gerçekten normal bir lise günü gibi hissettirdi.
Ve ben, Deniz'in yeniden gülmeye başladığını görünce içimden sessizce düşündüm.
"İşte şimdi gerçekten iyileşmeye başladı." 🌊💙