TEK ATIMLIK KALP kitap kapağı

3. bölüm / 5

Arkana bakma

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: Arkana bakma

Kuzey’in son cümlesi henüz gece ayazında asılı dururken, bahçenin girişindeki iri yarı adamlardan telefonuna bakanı aniden doğruldu. Ekranın mavi ışığı yüzüne vurduğunda kaşları hızla çatıldı; diğer arkadaşına kısa bir işaret çakıp adımlarını hızlandırdı.
​Kuzey’in omuzları tek saniyede gerildi. Sesi artık bir sığınakta fısıldayan adamınki gibi değil, avının kokusunu almış bir kurdun sesi gibi alçak ve keskin çıkmıştı:
​"İçeri gir."
​Defne kıpırdamadı. Gözleri Kuzey’in yüzünde, sonra hızla bahçe kapısına doğru yaklaşan iki gölgede gezindi. "Kuzey..."
​"Defne, şimdi değil. Hemen kapıdan gir, güvenlik kulübesinin ışığı yanıyor. Ben gelene kadar arkana bakma."
​Tam o sırada siyah aracın farları bahçenin içine doğru yanmadı; bunun yerine kapının hemen ötesinde, karanlıkta duran başka bir aracın motor sesi geceyi yardı. Tek bir far bile açılmamıştı ama tekerleklerin çakıl taşlarını ezme sesi, bankta oturan ikilinin de duyabileceği kadar netti.
​Kuzey ayağa kalktı. Bankın tahtasındaki eli yumruk olmuştu. "Bizi buldular," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Dönüp Defne’ye baktı; o anki bakışında hem öfke hem de Defne’nin kalbini bir kez daha hızlandırmaktan duyduğu o çaresiz endişe vardı. "Beni dinle. Ne olursa olsun sesini çıkarma, içeride kal."
​Defne, cebindeki küçük cam şişeyi sıkıca kavradı. Kalbi göğsünün içinde sertçe vuruyordu ama bu kez korkudan çok, Kuzey’in tek başına o karanlığa adım atmasını izlemenin verdiği o keskin sızıyla hızlanmıştı. "Tek başına gitme," dedi titreyen ama kararlı bir sesle.
​Kuzey yarım saniye duraksadı. Gözleri Defne’nin gözlerine kilitlendi. "Söz verdim," dedi kısaca. "Yolun sonu nereye çıkarsa çıksın."
​Kuzey, bahçe kapısına doğru yürürken girişteki iki adam önüne geçti. Karanlıkta bir gölge daha belirdi; elindeki el fenerini doğrudan Kuzey’in yüzüne tuttu. Işık gözlerini kamaştırırken, karanlığın içinden tanıdık ama soğuk bir ses yükseldi:
​"Demek hastane bahçelerinde saklanacak kadar düştün, Kuzey. Hesabı kapatmadan nereye?"
​Defne, banktan kalkıp iki adım atmıştı ki sol göğsünde keskin bir sıkışma hissetti. Nefesi daralır gibi oldu; elini cebindeki cam şişeye bastırıp gözlerini sımsıkı yumdu. Tam o anda Kuzey’in sesi bahçede yankılandı—sert, meydan okuyan ve bir o kadar da Defne’yi arkasına alan bir tonda
​"Hesap burada kapanmaz. Eğer bir adım daha atarsanız, bu kapıdan sağ çıkmaz,
...ama ikimizde biliyoruz ki ne senin bu gece buradan çıkacak halin var ne de yarım kalmış defteri kapacak gücün."

​

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…