17.BÖLÜM FADİME EVDE

Fadime Eleni ile beraber koçariye varmışlardı.

Fadime ''ben bu üstümdekilerini çıkatıp makineye atayım.''

Eleni ''tamam sen çıkar ben atarım.''

Fadime ''tamam.''

Fadime üstünü çıkarır ve kab lekesini ıslak bir bez ile çıkarmaya çalışır. Ama kan lekesi çıkmayınca yere çöküp yine ağlamaya başlar.

Eleni ''po po Fadime ağlama.''

Fadime ''po po po ama İso.''

Eleni ''iyi olacak, bak ben sana giyecek bir şeyler getirdim.''

Fadime üstünü değiştirir ve beraber arabaya geçerler.

Oruç ve İso hastanede konuşuyorlardı.

Oruç ''İso bak kız hamile sakın yanlış bir şey yapma!''

İso ''yok abi ben komadaymışız gibi devam edeceğiz yarın akşama sürpriz yapacağım ''.''

Oruç ''tamam.''

Ve kızlar gelir.

Fadime ''İso uyanmadı mı?''

Oruç ''hayır.''

Ve Fadime İso'nun başına geçip hıçkıra hıçkıra ağlar.

Sabaha doğru Fadime biraz toparlanır.

Eleni ''Fadime bir şey diyeceğim ama sakın korkma.''

Fadime ''de.''

Eleni ''İso hiç uyanmaya bilir.''

Fadime ''bende bunu farkındayım bu yüzden artık sevdiğim kişi de yok bende canıma kıyacağım.''

Eleni ''po po po hayır sakın Fadime bak ne güzel bebeğin olacak.''

Fadime ''ama İso'm olmayacak.''

Fadime öğleden sonra Esme'nin babasının düşüp hayatını kaybettiği uçurumun başına gelir. Ve tam kendini atmaya hazırlanacakken arkadan bir ses duyar.

''Fadime niye beni bırakıyorsun?''

Fadime arkasını döner ve İso'yu görür.

''Yok ya sen İso değilsin ben delirdim.''

''Hayır aşkım niye kendine acımıyorsan bari bebeğimiz acı.''

Fadime dikkatlice bakar ve ''sen İso değilsin bu bir hayal hem ayrıca artık İso'da yok benimde yaşamak için bir nedenim yok.''

''Fadime'm madem ki bana bana inanmıyorsun kendine kıyıyorsun e o zaman bebeğine acı.''

Fadime ''sen sen biliyorsun.''

İso ''evet arabadan inerken testi düşürmüşsün. ''

Fadime yere oturup ağlamaya başlar. Ve İso ''tamam gel hadi arabaya geçelim.''

Fadime ''senin durumun nasıl nasıl ne zaman uyandın?''

İso ''benim durumum gayet iyi hadi gel.''