Bölümler 13Şu an: Bugün Hiç Yazmadın
- 1 B.A.189 kelime
- 2 Türk Kahvesi Sade215 kelime
- 3 Bir Şey Mi Dediniz?269 kelime
- 4 Bir Daha Yazmayacağım452 kelime
- 5 Bugün Hiç Yazmadın328 kelime · Okuduğun bölüm
- 6 Sar Başa190 kelime
- 7 Yok Ya O Değildir259 kelime
- 8 Sekiz Yıllık Hikâye520 kelime
- 9 Gizem Bozulursa385 kelime
- 10 Papatyalı Toka479 kelime
- 11 Görüldü mü?336 kelime
- 12 Kâbus mu, Rüya mı?129 kelime
- 13 Tanıdıklaşan Yabancı1.103 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Oh be, sonunda eve geldim.
O da neydi öyle?
Parktaki çarpışmayı hâlâ düşünüyordum. Bir insan nasıl bu kadar sert olabilirdi?
Gerçi suçu tamamen ona atmak da doğru değildi. Ben de nereye gittiğime bakmadan yürüyordum.
Ama yine de...
Kaya gibiydi.
Çantamı koltuğun üzerine bırakıp ayakkabılarımı çıkardım. Evdeki sessizlik, dışarıdaki kalabalıktan sonra garip bir şekilde iyi gelmişti.
Bugün sözümü de tutmuştum.
Gizemli yazara hiç yazmamıştım.
Mutfağa geçip kendime güzel bir kahve yaptım. Yanına da bir dilim çilekli cheesecake aldım.
Kahvemi alıp salona geçtim ve telefonu elime aldım.
Yazmıyordum ama...
Çooooook merak ediyordum.
Yazar Bey'in profiline girdim. Bir müddet paylaşımlarında oyalandım. Eski yorumları okudum, profilini inceledim.
Ama yazmadım.
Bir fotoğrafı bile yoktu.
İnsan gerçekten hayatıyla ilgili hiçbir şey paylaşmadan yaşayabilir miydi?
Telefonumu bıraktım.
Belki bugün yazmamakla doğru olanı yapıyordum. Sonuçta adamın konuşmak istemediği ortadaydı.
Kahvemden bir yudum alırken aklıma parkta çarpıştığım somurtkan müşteri geldi.
Gerçekten iyi misiniz?
İki kelime konuşmuştu.
Ama nedense aklımda kalmıştı.
Kendime kızıp cheesecake'imden bir lokma aldım.
Hayatımın ne ara cevap vermeyen bir yazarı ve kaya gibi sert bir yabancıyı düşünmekten ibaret hâle geldiğini gerçekten bilmiyordum.
Gece ilerlediğinde üzerime rahat bir gecelik giyip yatağıma uzandım.
Telefonumu komodinin üzerine bıraktım.
Bugün ona yazmamıştım.
Ve kendimi düşündüğümden daha fazla zor tutmuştum.
Tam uykuya dalmak üzereydim ki telefonumdan gelen bildirim sesiyle irkildim.
Bir anda doğrulup telefonumu elime aldım.
Ekrana baktım.
Yazan Adam : Bugün hiç yazmadın.
Bir an ekrana öylece baktım.
Biri beni çimdiklesin.
Bu gerçek miydi?
Yoksa ben uykuya dalmış, şu an rüya mı görüyordum?
Demek yazmamak gerekiyormuş.
Bunca zamandır boşuna mı dil dökmüştüm bu adama?
Dudaklarımın kenarı istemsizce yukarı kıvrıldı.
Bir süre daha ekrana baktım.
Sonra hiçbir şey yazmadan mesajı kapattım.
Görüldü
Telefonumu tekrar komodinin üzerine bıraktım.
Bu his...
Bu kadar güzel olmamalıydı.
Birkaç saniye sonra telefonum yeniden titredi.
Ekrana baktım.
Yazan Adam: ?
Bu sefer gerçekten gülmemek için kendimi zor tuttum.
Demek görüldü atılınca insanın aklına hemen soru işareti geliyordu.
İlginç.
Telefonu elimde tutup tavana baktım.
Belki de Yazar Bey'in biraz beklemeye ihtiyacı vardı.
Sonuçta...
Ben çok beklemiştim.
Bölüm etkileşimi
