Giriş

Suyun içindeki zarif hareketlerin, suya çarparak suyun içine giren ayakların da vardı bir zararı insana. Yüzmek de emek isterdi. Ama en çok emek isteyen şey ise korkunu yenmekti. Ama aslında korku yenilmezdi, sadece unutulur giderdi. Ama unutamayıp, sadece biraz aşmak ise daha çok yıpratırdı insanı.

Ama kimse bilmezdi çözmeyi, aklını karıştırıp dururdu sadece. Kaçarlar, ama asla kovalamazlardı. Aynı küçüklüklerindeki gibi. Suyun içinde ki zarif dönüşler yapıyorum,hızlı ve etkili kulaçlar atıyordum ama, sadece kaçıyordum. Unutup hızlıca herkesi geçmek istiyordum belki. Su balerini gibi davranmak istiyordum, ama öyle bir şey olmaması daha kötüydü aslına bakarsak. Olmayan birşey gibi davranmak ne kadar mantıklıydı? Ya da mantıklı mıydı? Sağ diyip sol kulaç vurmak gibiydi hayat. İki kulaçı aynı anda atsan stilin bozulurdu, yüzüş tarzın, gidiş tarzın bozulurdu. Ama hep bir sağ, bir sol atarsan çok hızlı ve düzenli giderdin. Gücünü kullanıp, kolunu öne atar ve kendini koluna çekersen, suyu iter ve arkana alırsan hızlı giderdin. Ve güçlü olmak için de bir emek gerekirdi. Hızlı kulaçlar için de emek gerekirdi. Ama emek vermek için de başlamak gerekmez miydi? Yoksa başlamayıp beklemek ile mi geçerdi günler?

Senin için yarın olmadığının farkında olmak mıydı? Yoksa yarın diyip yapmamak mı? Bunlar ise bana şunu hatırlatıyordu: olmak ya da olmamak, tüm mesele bu. Ve evet, ben her zaman olmayı seçecektim. Olmamak söz konusu bile olamazdı ben böyle büyümüştüm.

Ben Aden Eftal, bir Aden olamasam bile Eftal olacaktım. Ve her zaman olmuştum. Her zaman soyadımın hakkını vermiştim ve hep verecektim. Bir eftal olacaktım. Çünkü ben özgürüm, ve her zaman olmalıyım. Her zaman Eftal olmalıyım.

Ama o kadar kolay mıydı Eftal olmak? Yoksa Eftalya mı olmalıydım? Belki bir deniz kızı olsam ve denizlerde yüzsem herşey çok güzel olabilirdi. Ama anlamı deniz kızı olan eftalya,çiçek olan değil.

Eftalya olabilmek de bedelli bir şeydi, seni denizlere hapsederdi. Sudan çıkarsan ölürdün çünkü. Bu yüzden hep Eftal olmaktan gurur duydum. Eftalya'nın aksine onun sayesinde hep özgür hissetmiştim. Ve özgürlük için mücadele etmiştim, özgürdüm zaten. Ama konu bu değildi. Konu Eftal olmak ve ya olmamaktı, özgürlük değil.