Son Nefes kitap kapağı

1. bölüm / 1

Yeni Bir Başlangıç

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: Yeni Bir Başlangıç
  1. 1 Yeni Bir Başlangıç557 kelime · Okuduğun bölüm

BuSON NEFES

1. Bölüm – Yeni Bir Başlangıç

Van'ın soğuk sabahlarından biriydi. Dağların üzerini kaplayan sis, askerî karakolun etrafını tamamen sarmıştı. Karakolda herkes yeni güne hazırlanırken Ankara'dan gelen askerî araç, nizamiye kapısının önünde durdu.

Araçtan genç bir kadın indi. Üzerinde askerî doktor üniforması, omzunda çantası vardı. Dr. Alara Yılmaz...

Alara, karşısında yükselen askerî karakola baktı. Burası artık onun yeni görev yeriydi. Ankara'daki düzenli hayatını geride bırakmış, bilmediği bir yerde yeni bir başlangıç yapmaya gelmişti.

Nizamiye kapısındaki askerlerden biri yanına yaklaştı.

Asker: Siz Doktor Alara Yılmaz mısınız?

Alara: Evet, benim.

Asker: Hoş geldiniz komutanım. Sizi bekliyorlardı.

Alara hafifçe başını salladı ve askerle birlikte karakola doğru yürümeye başladı.

İçeri girdiğinde ilk dikkatini çeken şey, herkesin oldukça ciddi ve disiplinli olmasıydı. Koridorda yürürken bir odanın kapısı açıldı. İçeriden uzun boylu, sert bakışlı bir adam çıktı.

Yüzbaşı Kaan Demir...

Kaan, Alara'yı baştan aşağı süzdü.

Kaan: Doktor Yılmaz?

Alara: Evet, Yüzbaşı Demir.

Kaan: Geç kaldınız.

Alara saatine baktı. Henüz kendisine bildirilen saatten önce gelmişti.

Alara: Saatim doğruysa vaktinden önce geldim.

Kaan birkaç saniye sessiz kaldı.

Kaan: Burada saatten çok disiplin önemlidir, Doktor.

Alara: Disipline saygım var. Ama haksız yere suçlanmaya pek alışık değilim.

Kaan cevap vermeden arkasını döndü.

Kaan: Benimle gelin. Size görev yerinizi göstereceğim.

Alara derin bir nefes alıp peşinden yürüdü. Daha ilk dakikadan komutanıyla anlaşamayacağını anlamıştı.

Bir süre sonra askerî revirin kapısına geldiler.

Kaan: Burası sizin sorumluluğunuzda olacak. Buradaki askerlerin sağlığı sizin göreviniz. Herhangi bir sorun yaşanmasını istemiyorum.

Alara: Ben de görevimi en iyi şekilde yapmaya geldim.

Tam o sırada koridorun diğer ucundan genç bir asker seslendi.

Mert: Komutanım! Yeni doktorumuz geldi demek!

Kaan başını çevirerek ona baktı.

Kaan: Teğmen Arslan, işiniz yok mu sizin?

Mert: Var komutanım ama yeni gelenleri karşılamak da bir gelenektir.

Alara istemsizce gülümsedi. Mert'in rahat tavırları, Kaan'ın sertliğinin tam tersiydi.

Biraz sonra yanlarına Teğmen Eylül Aksoy geldi.

Eylül: Merhaba, ben Eylül. Sizinle tanıştığıma memnun oldum.

Alara: Ben de. Alara.

Eylül: Umarım buraya alışmakta zorlanmazsınız. İlk günler biraz yorucu geçebilir.

Alara: Sanırım buna hazırlıklıyım.

Kaan konuşmayı kısa keserek odasına doğru ilerledi.

Kaan: Herkes görevine dönsün.

Alara, Kaan'ın uzaklaşmasını izledi.

Mert: Çok takılmayın doktor hanım. Komutanımızın standart karşılama şekli budur.

Alara: Fark ettim.

Eylül hafifçe güldü.

Eylül: Zamanla alışırsınız.

Alara çantasını revirdeki masanın üzerine bıraktı. Yeni görev yeri, yeni insanlar ve bilmediği bir hayat...

Ancak onu burada bekleyen şeyin yalnızca zorlu bir görev olmadığından henüz haberi yoktu.

---

Akşam saatlerinde Alara, kendisine ayrılan odaya yerleşmişti. Çantasından birkaç eşya çıkardı. En son eline eski bir fotoğraf geçti.

Fotoğrafta ağabeyiyle birlikte gülümsüyorlardı.

Alara fotoğrafa uzun süre baktı. Ağabeyini yıllar önce kaybetmişti ama onunla ilgili bazı sorular hâlâ cevapsızdı.

Fotoğrafı çekmeceye koyduğu sırada kapısı çalındı.

Alara: Buyurun.

Kapıda Eylül vardı.

Eylül: Yemekhaneye geliyor musun? Herkes orada.

Alara: Birazdan geliyorum.

Eylül: Tamam, seni bekliyoruz.

Eylül gittikten sonra Alara pencereden dışarı baktı. Uzakta dağlar, karakolun ışıkları ve sessiz bir gece vardı.

Tam o sırada telefonuna bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi.

Mesajda yalnızca şu yazıyordu:

“Van'a hoş geldin Alara Yılmaz. Burada geçmişinden kaçamayacaksın.”

Alara'nın yüzündeki ifade bir anda değişti.

Mesajı tekrar okudu. Gönderenin kim olduğunu bilmiyordu.

Telefonu elinde tutarken kapının diğer tarafından bir ses duyuldu.

Kaan: Doktor Yılmaz, müsait misiniz?

Alara hızla telefonunun ekranını kapattı.

Alara: Geliyorum, Yüzbaşı.

Kapıyı açtığında Kaan'ın elinde eski bir dosya vardı.

Kaan: Sizinle konuşmamız gereken önemli bir konu var.

Alara dosyaya baktı. Üzerinde kendi soyadı yazıyordu.

YILMAZ.

1. BÖLÜM SONU

Bazı sırlar, insanın peşini yıllar geçse de bırakmaz.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…