son mektup kitap kapağı

1. bölüm / 2

~ Bölüm 1~

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: ~ Bölüm 1~

Selamm,bən selin♡
ilk öncə bu benim ilk hikayem ve bu hikayeyi sizinle bölüşmek istiyiyorum. Hazırsanız hikayeye geçelim.
꧁༺ ✧༻꧂
Hər zaman ki gibi okula geldim sınıfa girdiğimde sıramın üzerində kocaman slime lekesi gördüm "bağırdım"
- Yeni oyununuz bumu yine ne yaptım.
zorbalardan bir tanesi sınıfa girdi
- Ne oldu yeni oyunumuzu beğenmedin mi "zavallı"
diyip benimle dalga geçtiler
bu zaman zorbaların büyüğü sınıfa girdi
-Bundan sonra bu kıza kimse elini bile sürmicek
diger zorba dedi:
- Nasıl yani anlamadım?? Sən ne dediğinin farkındamısın 5 dakika önce bu kıza istetiyini yapa bilirsiniz diyen sen diğilmiydin? Sən birindənmi korkuyomusun?
- H-h-hayır kimden korkucam.
dedi:
"Zil çaldı"
ders başladı.Zorbanının gözündeki korku git-gide büyüyordu. Ders bitdi,yanıma yaklaşıb yüzüme bakdı ve dedi:
- İyimisin?
ben dedim:
- Yeni oyununuz bumu?? " Yardım edin"
diye bağırdım. Eliyle ağzımı tutdu ve dedi:
- Sakin ol sana zarar vermek niyetim yok
dedi:çantasını açıp bir mektup çıkartdı ve bana verdi
- Bu gün okulun önünde buldum içinde senin ismin yazılıyordu ilk mektubda Elisi koru o masum, 2-ci mektupda Elis ve Cenki koru onlar masum yazıyordu.

kanım dondu
- B-b-bu nasıl ola bilir
- Bilmiyorum dedi:
sınıf sesizlikdi sınıfda hatta okulda kimse yokdu bu an kapı çaldı "korkdum" ağlamaya başladım Cenk göz yaşımı sildi ve dedi:
- Korkma hiç birşey olmicak
beni sakinleşdirdi hemen kapıya doğru yöneldik kapıyı açdığımızda yerde mektup vardı mekdupda yazıyordu "Yarın okulun kütüphanesinde olun yoksa......"
kanım dondu eve titreye-titreye gitdim Annem sordu
- Kızım iyimisin?? Ateşinmi var?titriyorsun
- H-h-hayır hiç bir şeyim yok ben iyiyim
dedim: düşündüm yarın okula gitmesemi, her ne olur olsun gitmeliydim. Yarın oldu okul saati geldi gitmek istemesem bile gitmeliydim okula vardığımda ister istemez titriyordum okula girdiğimde Cenki gördüm beni bekliyordu vakit kayb etmeden kütüphaneye doğru yöneldik kapının önünde okul müdürü Vedat Karacayı gördük elimizdeki mektupu gördü ve dedi:
- Mektuplar yine başlamış??
cenk sordu:
- Siz bu mektupların ne olduğunu biliyormusunuz??
- Tabiki biliyorum 25 yıl bundan önce bu okulda bir çocuk hayatını kaybetti ve ondan sonra her 15 yılda bir bu mektuplar ortaya çıkıyor bu mektuplardan sonra çocuklar her hangi bir yerde bulunuyorlar ve yıllarla komada kalıyorlar bu komadan sağ çıkanlarda var amma sağ çıkmayanlar daha çok ve ne yazıki bunları kim yapıyor onun hakkında hiçbir şey bilmiyoruz.
Bu sözleri bizi korkuya saldı ilk düşündük acaba girmesekmi çünkü buradan sağ çıkmama ihtimalimizde vardı. Sonra içeri girdik bir anda kapı kapandı ışıklar söndü. korkdum "ağlamaya" başladım çünkü bu hayatta en çok karanlıkdan korkuyordum. Cenk elimi tutdu göz yaşlarımı sildi ve bana sarılıp dedi:
- Korkma ben yanındayım. Her ne olursa olsun seni koruyacağım
azda olsa sakinleşmişdim içerisi o kadar sakindiki yere düşen göz damlalarımın sesini duya biliyordum.Cenk dedi:
- Qaliba yolun sonuna geldik, "Hoşçakal" sana yaptıklarım için özür diliyorum.
bu a gözlerimde ağırlık hiss etdim bayılıcak gibi oluyordum. Cenk yere düşdü "bağırdım"
- Yardım edin!! hani beni koruyucakdın
göz yaşlarım hızlandı,etraf bomboş, bir tıkırtı bille yokdu. Bu an içeriye ani bir koku yayıldı. kalbim durdu, nefes alamadım gözlerim kapandı.............

~Devam edicek~☆

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

14okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…