2. Bölüm

Araba ikinci darbeyle savruldu, lastikler asfalta tutunmakta zorlandı. Elena’nın başı cama çarpmaya çok yaklaştı, nefesi kesildi.
“Eğil!” diye bağırdı Marco.
Elena anında koltuğa çöktü. O anda Marco direksiyonu sertçe kırdı, araba dar bir ara sokağa daldı. Duvarlar o kadar yakındı ki aynalar neredeyse sürtüyordu.
Arkalarındaki araç da aynı hamleyi yaptı.
“Bizi bırakmayacaklar!” dedi Elena panikle.
Marco çenesini sıktı. “Bırakmak zorunda kalacaklar.”
Elini tekrar düğmelere götürdü. Bu kez arabanın arkasından ince bir duman çıktı. Takip eden araç bir an görüşünü kaybetti, fren sesi sokakta yankılandı.
Elena şaşkınlıkla döndü. “Bu… bu arabada ne var böyle?”
Marco kısa bir bakış attı. “Sorularını daha sonra sorarsın.”
Araba hızla ana yola çıktı. Trafiğin içine karıştıkları anda Marco hızını biraz düşürdü ama rahatlamadı.
Elena derin nefes alıyordu. “Az önce bizi öldüreceklerdi…”
Marco sessiz kaldı birkaç saniye. Sonra çok daha ciddi bir sesle konuştu:
“Evet. Ve bunu yapanlar sıradan insanlar değil.”
Elena ona döndü. “O zaman kim?”
Marco’nun gözleri kısa bir an karardı.
“Beni hedef alan birileri var,” dedi. “Ama sen o zarfı açtığın anda işin içine girdin.”
Elena’nın kalbi hızlandı. “Ben hiçbir şey yapmadım!”
Marco başını hafifçe salladı. “Yaptın. Ve şimdi seni bırakmayacaklar.”
Tam o sırada telefon yeniden çaldı.
Bu kez Elena’nın cebinde.
Ekrana baktı.
Aynı numara.
“Bilinmeyen.”
Ve bu sefer Marco fısıldadı:
“Açma.”
Telefon çalmaya devam etti. Sessizliğin içinde o titreşim sesi Elena’nın elini daha da soğuttu.
Marco direksiyonu sıkı tutuyordu ama gözleri yoldan çok Elena’daydı. “Açma,” dedi tekrar, bu kez daha net.
Elena yutkundu. “Ya önemliyse?”
Marco’nun yüzü sertleşti. “Önemli olan şeyler genelde seni hayatta tutmaz.”
Bir anlık sessizlik oldu. Telefon sustu.
Elena tam rahatladığını sanırken ekran yeniden aydınlandı. Bu kez mesaj gelmişti.
Ekranda sadece tek bir cümle vardı:
“Onu dinleme. Marco seni teslim edecek.”
Elena’nın nefesi kesildi. Telefonu istemsizce düşürmek ister gibi tuttu.
“Marco…” dedi kısık sesle. “Biri bana mesaj attı.”
Marco göz ucuyla baktı. “Ne yazıyor?”
Elena tereddüt etti ama gösterdi.
Marco mesajı okuduğu anda yüz ifadesi değişmedi. Sadece çenesini daha da sıktı.
“Beklenen şey bu,” dedi.
Elena irkildi. “Ne demek beklenen?”
Marco bir süre sustu. Sonra araba ışıklardan uzak, daha boş bir yola girerken konuştu:
“İki taraf var Elena. Ve ikisi de seni kendi tarafına çekmek istiyor.”
Elena panikle öne eğildi. “Ben kimsenin tarafında değilim!”
Marco kısa bir nefes verdi. “Artık öylesin.”
Araba hızlandı. Şehrin ışıkları arkada kalırken yol karardı.
Ve tam o anda Marco, ilk kez gözlerini tamamen ondan kaçırmadan konuştu:
“Beni dinlersen yaşarsın. Ama bana güvenmezsen… ikimiz de ölürüz.”
" Ya doğruyu söylüyorsa sana nasıl güvenebikirimki"
" İstediğin tarafı seçmekte özgürsün, ölmek istemiyorsan tabi"
Elena tereddütle " of! Peki ne yapicam nerde kalıcam " dedi. Marco " bu gece bende kalıyorsun başka sorun varsa sonra sorsan iyi edersin çünkü bizi bulacaklar gibi hissediyorum tamam mı?"
Elena " peki " diyebildi aklında binbir soru vardı korkuyordu ya gece onu öldurmeye çalışırsa