Hastane çıkışı...

Burak Asena'ya hastane çıkışı için verdiği sözü unutmamıştı ve o gün gelmişti. Asena evinde sıcak yatağında yatarken telefonunun sesi ile irkildi, arayan Burak' tı sıcak ve heyecan dolu sesi ile "hani verdiğim söz vardı ya, unutmadım isterseniz yarım saat sonra sizi alabilirim, tabii sizde musaitseniz."dedi. Asena çok heyecanlanmıştı, kalbi göğüs kafesini kıracak kadar hızlı atmaya başlamıştı. Kısık bir ses ile cevap verdi;
Asena:"Olur ama siz ısmarlayacaksınız."
Burak:"Ne şüphe."
Asena:"Yarım saat sonra görüsürüz o zaman."
Asena'nın içi içini yiyordu hemen hazırlandı, üstüne beyaz sırt dekolteli İpek bir bluz, altına siyah hafif bol gelen bir siyah pontolon giymişti, saçını ise at kuyruğu yapıp, hafif bir makyaj ile kombinini tamamladı. Yarım saat geçmişti, Burak çoktan otoparka gelmişti, Asena hangi çantasını alacağını düşünürken telefonuna bir bildirim geldi, bildirim Burak'tan dı "Ben geldim, otoparktayım." Yazıyordu, Asena telaşla herhangi bir çanta alıp çıktı. Asena otoparka indiğinde Burak'ı altına salaş siyah kumaş bir pantolon, üstüne beyaz bol tişört ve hafif koyu kahverengi bir ceket giymişti, saçları dağınıktı. Asena heyecanını gizlemeye çalışarak Burak'a doğru adımlamaya başladı, yüzüne takındığı tebessüm ile siyah lüks arabaya bindi.
Burak:"Yine çok şıksınız hanımefendi."
Asena:"Teşekkür ederim beyefendi." Dedi ve kafeye doğru yola koyuldular, kafeye vardıklarında Asena'nın telefonuna bir mesaj düştü mesaj memur Emir Bey'dendi;
Memur:"Çabuk karakola gel işler karıştı."
Asena:"Gelemem Memur şuanda çok önemli bir işim var.
Memur:"Çabuk dedim."
Asena:"ofofof tamam."
Asena Burak'a dönüp;
Asena:"Benim acilen gitmem lazım."
Asena karakola vardığında ortalık gerçekten yangın yeriydi, insanlar ya gelmiş ya da telefonlarla ulaşmaya çalışıyorlardı. Katil durmamıştı devam ediyordu ve durmaya hiç niyeti yoktu.