BÖLÜM 2: BU NUMARAYI NERDEN BİLİYORSUN?

04.02

Feriha hâlâ uyumamıştı.

Telefon yatağının üzerinde, ekranı aşağı bakacak şekilde duruyordu.

Ama gözleri sürekli ona kayıyordu.

Fotoğrafı tekrar tekrar açmıştı.

Her seferinde aynı şey.

Karanlık bir sokak.

Sokak lambasının altında duran Feriha.

Ve yanında yüzü görünmeyen biri.

Feriha telefonu tekrar eline aldı.

Feriha:
Sen kimsin?

Cevap birkaç saniye sonra geldi.

Emir:
Bunu gerçekten bilmek istiyor musun?

Feriha:
Evet.

Emir:
O zaman önce bana güvenmen gerekiyor.

Feriha:
Sana neden güveneyim?

Emir:
Güvenme.

Feriha:
?

Emir:
Sadece söylediklerimi kontrol et.

Feriha bir süre cevap vermedi.

Sonra yazdı.

Feriha:
Tamam.

Emir:
14 Ekim'de saat 22.41'de evden çıktın.

Feriha'nın yüzü gerildi.

Feriha:
Bunu herkes biliyor olabilir.

Emir:
Hayır.

Feriha:
Nereden biliyorsun?

Emir:
Çünkü telefonundaki konum geçmişinde o gece hâlâ kayıtlı.

Feriha hemen telefonunun ayarlarına girdi.

Konum geçmişini kontrol etti.

Bir süre sonra gözleri büyüdü.

Feriha:
...

Emir:
Buldun mu?

Feriha:
Evet.

Emir:
Saat kaç?

Feriha:
22.41.

Emir:
Şimdi bana hâlâ bunun bir şaka olduğunu söyle.

Feriha cevap vermedi.

Telefonun ekranını kapattı.

Bir süre tavana baktı.

Sonra tekrar açtı.

Feriha:
Peki fotoğraftaki kişi kim?

Uzun bir sessizlik.

04.07

Emir:
Fotoğrafı nerede bulduğunu hatırlıyor musun?

Feriha:
Galerimde.

Emir:
Hayır.

Feriha:
Ne demek hayır?

Emir:
Fotoğrafı ilk nerede gördüğünü soruyorum.

Feriha düşündü.

Hatırlamıyordu.

Hatta fotoğrafın ne zamandır galeride olduğunu bile bilmiyordu.

Feriha:
Bilmiyorum.

Emir:
Tam olarak bunu bekliyordum.

Feriha:
Neyi?

Emir:
Unutmanı.

Feriha'nın kaşları çatıldı.

Feriha:
Ben hiçbir şeyi unutmadım.

Emir:
14 Ekim'i unutmadın.

Emir:
Ama 15 Ekim'i unuttun.

Feriha'nın eli bir anda telefonda sabitlendi.

Feriha:
15 Ekim'de ne oldu?

Cevap gelmedi.

Feriha:
Ne oldu?!

Emir:
Telefonuna bak.

Feriha:
Bakıyorum zaten.

Emir:
Hayır.

Emir:
Mesajlarına bak.

Feriha mesajlar uygulamasını açtı.

Eski konuşmalarını aşağı doğru kaydırdı.

Ekim ayına geldi.

14 Ekim.

15 Ekim.

16 Ekim.

Bir şey fark etti.

15 Ekim'de bütün konuşmaların arasında garip bir boşluk vardı.

Sonra gece 23.58'de tek bir mesaj.

Bilinmeyen Numara:
İyi misin?

Feriha o mesajı daha önce hiç görmediğini düşündü.

Gönderenin numarası kayıtlı değildi.

Feriha mesajı açtı.

Numara...

Emir'in numarasıyla aynıydı.

Feriha:
Bu numara...

Emir:
Evet.

Feriha:
Bana geçen yıl da mı yazdın?

Emir:
Evet.

Feriha'nın kalbi hızlandı.

Feriha:
Neden hatırlamıyorum?

Emir:
Çünkü o mesajdan sonra telefonunu değiştirdin.

Feriha:
Hayır.

Emir:
Değiştirdin.

Feriha:
Ben telefonumu geçen yıl aralıkta değiştirdim.

Emir:
Tam olarak.

Feriha ekrana baktı.

Sonra eski telefonunu düşündü.

Çekmecenin en altında duruyordu.

Ayağa kalktı.

Odayı sessizce geçip çekmeceyi açtı.

Eski telefon oradaydı.

Şarjı yoktu.

Feriha tekrar yatağına oturdu.

Feriha:
Eski telefonum yanımda.

Emir:
Biliyorum.

Feriha bir anda durdu.

Feriha:
Ne?

Emir:
Onu hâlâ çekmecenin en altında tutuyorsun.

Feriha'nın yüzü bembeyaz oldu.

Feriha:
Sen beni gerçekten izliyorsun.

Emir:
Hayır.

Feriha:
O zaman nereden biliyorsun?!

Emir:
Çünkü onu oraya koyduğun günü hatırlıyorum.

Feriha:
Sen...

Feriha cümlesini tamamlayamadı.

Emir:
Şimdi telefonu şarja tak.

Feriha:
Neden?

Emir:
Çünkü içinde silmediğin bir şey var.

Feriha:
Ne?

Emir:
Bir video.

Feriha uzun süre ekrana baktı.

Feriha:
Ben video çekmedim.

Emir:
Sen çekmedin.

Feriha:
O zaman kim çekti?

Emir:
İşte bunu öğrenmeye çalışıyoruz.

04.19

Feriha eski telefonu şarja taktı.

Ekran karanlıktı.

Şarj işareti belirdi.

%1.

Feriha bekledi.

%2.

Telefon açıldığında eski bildirimler ekrana düştü.

Bir sürü eski mesaj.

Bir sürü arama.

Feriha aşağı doğru kaydırırken eli bir anda durdu.

15 Ekim — 00.13

Bir video dosyası.

Adı:

VID_1014

Feriha'nın parmağı ekranın üzerinde kaldı.

Feriha:
Bulduğumu düşünüyorum.

Emir:
Açma.

Feriha şaşırdı.

Feriha:
Az önce açmamı söyledin.

Emir:
Fikrimi değiştirdim.

Feriha:
Neden?

Uzun süre cevap gelmedi.

04.21

Emir:
Çünkü videoyu ben çekmedim.

Feriha:
Kim çekti?

Emir:
Bilmiyorum.

Feriha:
Yalan söylüyorsun.

Emir:
Keşke yalan olsaydı.

Feriha videoya tekrar baktı.

Sonra mesaj yazdı.

Feriha:
Videoyu açıyorum.

Emir:
Feriha, dur.

Feriha'nın parmağı ekrana değdi.

Video açıldı.

Ekran karardı.

İlk birkaç saniye hiçbir şey görünmedi.

Sonra görüntü geldi.

Karanlık bir sokak.

Aynı sokak.

Aynı gece.

Feriha videoyu izlerken bir şey fark etti.

Fotoğraftaki kişinin yüzü görünmüyordu.

Ama videoda...

Kişi kameraya doğru dönüyordu.

Feriha'nın nefesi kesildi.

04.22

Telefonuna yeni bir mesaj geldi.

Emir:
Şimdi anladın mı?

Feriha cevap yazamadı.

Çünkü videoda duyduğu ses...

kendi sesiydi.

Ve video başlamadan birkaç saniye önce kendi sesi şöyle diyordu:

“Eğer bunu izliyorsam, demek ki her şeyi unutmuşum.”