BÖLÜM 1: 03.17

03.17

Telefonun ekranı karanlık odada bir anda yandı.

Feriha, uykusunun arasında önce gözlerini bile açmadan elini telefona uzattı.

Ekranda tek bir bildirim vardı.

Bilinmeyen Numara

Mesajı açtı.

Bilinmeyen Numara:
Uyanık mısın?

Feriha birkaç saniye ekrana baktı.

Saat 03.17.

Bu saatte kim mesaj atardı?

Telefonu kapatıp yastığının üzerine bıraktı.

İki saniye sonra ekran yeniden yandı.

Bilinmeyen Numara:
Feriha?

Feriha bu kez doğruldu.

Odanın sessizliği bir anda daha ağır gelmişti.

Telefonu iki eliyle tuttu.

Feriha:
Kimsin?

Mesajın yanında hemen yazıyor... ibaresi belirdi.

Feriha'nın kalbi hızlandı.

Sonra kayboldu.

Tekrar belirdi.

Bilinmeyen Numara:
Cevap vereceğini biliyordum.

Feriha:
Numaramı nereden buldun?

Bilinmeyen Numara:
Bu daha önemli değil.

Feriha:
Bence oldukça önemli.

03.19

Bilinmeyen Numara:
Şu an odandasın.

Feriha'nın parmakları ekranın üzerinde dondu.

Bir an nefesini tuttu.

Sonra yavaşça başını kaldırıp odaya baktı.

Dolabın kapısı.

Masa.

Perde.

Yatağının karşısındaki duvar.

Hepsi yerli yerindeydi.

Ama artık hiçbir şey normal görünmüyordu.

Feriha:
Ne demek o?

Bilinmeyen Numara:
Telefonun elinde.

Feriha telefonu yatağın üzerine bıraktı.

Bir saniye sonra tekrar aldı.

Feriha:
Beni mi izliyorsun?

Bilinmeyen Numara:
Hayır.

Feriha:
O zaman nereden biliyorsun?

Bilinmeyen Numara:
Çünkü her gece aynı şeyi yapıyorsun.

Feriha'nın kaşları çatıldı.

Feriha:
Neyi?

Bilinmeyen Numara:
Uyumadan önce telefonu üç kere kontrol ediyorsun.

Feriha'nın yüzündeki ifade değişti.

Telefon ekranına baktı.

Sonra kendi kendine fısıldadı:

“Bu tesadüf olamaz.”

Feriha:
Saçmalama.

Bilinmeyen Numara:
Şimdi bir kez daha kontrol ettin.

Feriha telefonu elinden düşürecek gibi oldu.

Odanın içinde birkaç saniye boyunca yalnızca saatin sesi vardı.

Tik.

Tik.

Tik.

Feriha yatağından kalktı.

Perdeye yaklaştı.

Perdeyi aralamadı.

Sadece önünde durdu.

Feriha:
Kimsin sen?

Bilinmeyen Numara:
Bunu henüz söyleyemem.

Feriha:
O zaman neden yazıyorsun?

03.20

Bilinmeyen Numara:
Çünkü sana bir şey hatırlatmam gerekiyor.

Feriha bir süre cevap yazamadı.

“Hatırlatmak” kelimesi içini tuhaf bir şekilde ürpertti.

Feriha:
Neyi?

Bilinmeyen Numara:
Geçen yılın 14 Ekim gecesini.

Feriha'nın eli titredi.

Telefonu yatağın üzerine bıraktı.

14 Ekim.

O tarihi unutmaya çalışmıştı.

Kimseyle konuşmadığı bir geceydi.

Kimseye anlatmadığı bir gece.

Ve özellikle de sonrasını.

Telefon tekrar titreşti.

Bilinmeyen Numara:
Hatırlıyorsun.

Feriha hemen telefonu aldı.

Feriha:
Sen o geceyi nereden biliyorsun?

Bilinmeyen Numara:
Çünkü oradaydım.

Feriha'nın nefesi kesildi.

Feriha:
Hayır.

Feriha:
Orada kimse yoktu.

Uzun bir sessizlik oldu.

03.21

Bilinmeyen Numara:
Sen öyle hatırlıyorsun.

Feriha gözlerini kapattı.

Bir damla yaş yanağından aşağı indi.

Feriha:
Seni tanımıyorum.

Bilinmeyen Numara:
Belki de sorun tam olarak bu.

Feriha telefonu kilitledi.

“Yeter.”

Telefonu yatağın diğer ucuna bıraktı.

Yorganı üzerine çekti.

Gözlerini kapattı.

Bir dakika bile geçmeden telefon yeniden titreşti.

Feriha gözlerini açtı.

Bilinmeyen Numara:
Galerine bak.

Feriha:
Neden?

Bilinmeyen Numara:
Çünkü orada sana ait olmayan bir fotoğraf var.

Feriha'nın parmakları uyuşmuş gibiydi.

Galeriyi açtı.

Fotoğrafları aşağı doğru kaydırmaya başladı.

Bir şey yoktu.

Bir şey—

Feriha durdu.

Parmağı ekranda kaldı.

14 Ekim

Tarih damgasını gördü.

Fotoğrafı açtı.

Karanlık bir sokak.

Sokak lambasının altında kendisi.

Ve yanında yüzü görünmeyen biri.

Feriha'nın kalbi hızlandı.

Feriha:
Bu fotoğrafı sen mi gönderdin?

Cevap gelmedi.

Feriha:
Cevap ver.

Hâlâ yoktu.

Sonra ekran yeniden yandı.

Bilinmeyen Numara:
Fotoğraftaki kişiyi tanıyorsun.

Feriha:
Kim?

Bilinmeyen Numara:
Beni.

Feriha'nın gözleri büyüdü.

Feriha:
Sen...

Mesaj geldi.

Bilinmeyen Numara:
Ben Emir.

03.25

Feriha ekrana bakakaldı.

Bu isim ona yabancı değildi.

Tam tersine...

Uzun zamandır duymadığı bir isimdi.

Emir:
İyi geceler, Feriha.

Feriha:
Emir...

Emir:
Sabah sana tekrar yazacağım.

Feriha:
Neden?

Emir:
O gece gerçekten ne olduğunu anlatacağım.

Feriha:
Bana neden şimdi yazıyorsun?

Emir'in cevabı birkaç saniye sonra geldi.

Emir:
Çünkü artık hatırlamanın zamanı geldi.

Görüldü: 03.25