5. Bölüm

"Of Alya saçmalama istersen ama ya" derken yalan söylemiyormuş gibi davranmaya çalışıyordum ki kapı açıldı gelen annemdi. " Hadi kızlar aşağıda kahvaltı hazır sizi bekliyoruz" ben yatakta kalkarken Alya pis pis sırıtıyordu. "Alya bak gülme" utancımdan yanaklarım kıpkırmızı olmuştu. "Tamma abla birdaha söylemeyeceğim söz" bu lafına asla inanmıyorum. Alyanun hafızası deli gibi iyi çalışır. Unutucağını sanmıyorum.

Aşağıda bizi çok güzel bir kahvaltı bekliyordu o kadar açtım ki hemen yemek yemek istiyordum. Hemen sandalyeye oturdum. Annem gene enfes şeyler yapmıştı. Babamın da her zamanki neşesi yerindeydi. "Günaydın güzel kızlarım Alya ile aynı anda günaydın dedik. Kahvaltı boyunca kimse konuşmadı Taki Alyanın babama " Baba biz bugün ablamla aşağıdaki parka gidebilir miyiz" demesiyle sessizlik bozuldu. Ne alaka der gibi ona baktım. Alya yüzüme bile bakmıyordu sadece babama odaklanmış ne diyeceğini merak ediyordu. Babam "çıkın tabii kızım da benden niye izin alıyorsunuz büyüdünüz artık siz benden izin almanıza herke yok ama tabikş bu Bahar için geçerli Alya hanım senin biraz daha büyümen gerek" derken sesindeki uyarıyı hemen anladım. "Zaten ondan izin aldım baba" diye cevap verdi Alya. İşte Alya böyleydi ergen arada bir ondan nefret ediyordum. Herşeye trio atıyordu. Neyse şuan bunu umursamayacağım. Alya ya dönüp "Ne alaka şimdi park" derken Alyanın yüğzmde benden nefret edermişçesine bir ifade gördüm "Of ne var abla gezeriz işte sen olmadığın zaman bana izin vermiyorlar" kahvaltımı yapmaya devam ettim.

Parka gideceğimiz için abartılı bir makyaj yapmak istemedim. Hafif bir allık maskara o kadar "Alya hadi bak seni bekleyemem" dedim hafif bağırarak "Of tamam tamam" derken makyajına devam ediyordu. Bende o sırada annemin yanına gittim. "Anne biz çıkıyoruz" Babam çokta işe gitmişti. "Tamam kızım dikkat edin" bu salma Alya makyajını yaparken bende ayakkabılarımı giyecektim. Kapıdan çıktım ve beyaz Nike ayakkabılarımı giydim ve dışarı çıkıp Alyayı beklemeye başladım. 10 saniye sonra da o çıktı. "Şükür bir an Bülent Ersoya dönüşüyorsun sandım" cevap vermedi. Park çok yakındı nerden baksan 5 dakikalık bir mesafede. Geldiğimizde parkta neredeyse bizden başka kimse yoktu. Tabii insanlar bu Allahını sıcağında neden dışarı çıksın ki. Alya ile yavaş yavaş yürümeye Başladık. Birden Alya "Aaaa demir abi senin burda ne işin var" diye bağırdı daha doğrusu ben duyayım diye ciyakladı. Hemen ksfmaı o yöne çevirdim Allahım gene karşımdaydı bu nasıl bir tesadüftü. Kalbim tekrardan yerinden çıkıcakmış gibi atmaya başladı. "Merhaba Bahar nasılsın" Allahım bana diyordu hemen elimi geri sıktım " İyiyim sağol sen nasılsın" şaşkınlığımı gizleme için yüzüme kocaman bir gülümseme yerleştirdim.