4. bölüm · Son Bahar
4. Bölüm
Olamaz şuan demir bana sarıldı mı ben yanlış mı hatırlıyorum. Az önce demir bana kazandık diye sımsıkı sarıldı. Kokusu, kokusu hayatım boyunca unutamadığım bir koku olucak. O anda bende bozmadan o utanmasın diye ona sımsıkı sarıldım. Babam "Vay ve Rüstem çocuklardan kaybedeceğimiz de varmış" derken saatin yavaş yavaş 3.30 olduğunu gördüm annem "Hadi artık oyununuz bittiyse eve gidelim valla çok uykum geldi" Babam onaylarcasına sandalyeden kalktı. Babam kalkınca herkes birden ayaklandı. Ve artık veda vakti gelmişti. Burasını bu kadar kısa sürede nasıl alıştığma ve evim gibi hissettiğime inanamadım abartıyor muydum. Herke kapıya doğru gitmişti babam ile ilk önce arkadaşı daha sonra demir el sıkıştı. Annem ile demirin anneside sımsıkı sarıldı ben ilk önce demirin annesiyle daha sonra babasıyla el sıkıştım ve sıra demire gelmişti. Bana doğru döndüğünde sanki beni görünce yüzünde hiç görmediğim ışıltılı bir gülümseme olmuştu. El sıkıştık eller her zamanki gibi sımsıcaktı elini sıkarken damarlarını da sıktığımı farkettim damarları o kadar belirgindi ki her elini sıktığımda damarları içe göçüyordu. "İyi oyundu" diye fısıldadı. Evet dercesine kaşlarımla mimik yaptım.
Ve eve gelmiştik yolda uyuduğum için nasıl eve geldiğimizi hatırlamıyorum. Hemen kapıyı açıp eve girdik kendimi odama doğru attım hemen üstümü değiştirdim ve makyajımı sildim, silerken demirin isntegram hesabını stalklıyordum en aşağısına kadar. Biraz daha stalk yaptıktan sorma sıcacık yatağıma geçme vakti gelmişti. Alya da hemen yatağına yattı yatağa girdiğim gibi uyumuştum. O kadar yorgundum ki ama hayatımda geçirdiğim en heyecanlı günlerden biriydi. Ve aynı zamanda kelebeklerin uçuştuğu..
Sabah gözlerim şiş ağzımda değişik bir tat ile uyandım. Saçlarım o kadar havalanmıştı ki başkası görse kız uçaktayken bütün hava suratına çarpmış derdi. Hemen yanımda duran su şişeden bir yudum aldım ve kalktım. Kalkar kalkmaz hemen elimi yüzümü yıkadım. Alya hala uyuyordu herhalde anneme ve babamda uyuyordu. En iyisi kimseyi uyandırmadan yatağımda prensesler gibi uzanmak ve tadını çıkartmaktı demiri stalklayacağım dün hala aklımdan çıkmıyordu ahhh keşke gene yaşayabilsek. Özellikle tam da doğum günü günümde bunları yaşamak daha da huzur vericiydi kim bilir belkide birdaha hiç karşılaşmayacaktık. Derken telefonumun kilidini açtım girdiğim ilk yer instegram oldu. İlk önce tanıdıklarımın hikayelerine daha sonra demirin hesabına.. O kadar yakışıklıydı ki. "Abla sen taktın bu çocuğa" Alyanın uykulu sesiyle irkildim tam yanıma kadar gelmişti ama ben kendimi o kadar kaptırdım ki hiç farketmedim bile. "Saçmalama istiyorsan Alya" "Of abla senin karşında slaam mı var dünde çocuğa yemekte taciz eder gibi baktın" diyerek gülmeye başladı. Bunu kardeşime yansıtmak kötü oldu.
