Bölüm 2

BÖLÜM 2: Mühürlü KapıLiman bölgesindeki eski, terk edilmiş çelik deposuna vardığımda kalbimin ritmi tamamen kontrolden çıkmıştı. Etrafta sokak lambası yoktu; tek aydınlatma paslı çatıdan içeri süzülen soluk ay ışığıydı. Paslı kapıyı hafifçe ittiğimde çıkan gıcırtı gecenin sessizliğini bıçak gibi kesti."Kimse var mı?" diye fısıldadım, sesimin titremesine engel olamayarak.İçerisi rutubet ve metal kokuyordu. Tam geri adım atacakken, deponun karanlık köşesindeki bir konteynerin arkasından bir siluet belirdi.Uzun boylu, siyah deri ceketli bir adam gölgelerin içinden ağır adımlarla bana doğru yürüdü. Yüzünün bir kısmı karanlıkta kalsa da keskin çene hattı, dağınık siyah saçları ve gecenin karanlığından bile daha koyu görünen gözleri net bir şekilde seçiliyordu. Duruşundaki tehlike hissi o kadar yoğundu ki refleks olarak geriledim."Gelmemeliydin," dedi. Sesi, uzun süredir konuşmamış gibi derinden ve buz gibi soğuk geliyordu."Bana mesajı atan sensin!" diye bağırdım, kendimi savunma içgüdüsüyle. "Abim hakkında ne biliyorsun? Konuş!"Adam bana doğru bir adım daha attı. "Sana mesajı atan ben değildim Maya," dedi gözlerimin içine bakarak. "Adım Araz. Ve seni buraya getiren şey abine olan merakın değil, birilerinin kurduğu tuzaktı."Sözünü bitirdiği an, arkamdaki devasa demir kapı büyük bir gürültüyle kapandı. Dışarıdan zincir ve kilit sesleri yükseldi. İçeride hapsolmuştuk.