BÖLÜM 2: İZLERİN PEŞİNDE

🏥 [1. Kısım: Patoloji ve Sembolizm]
Boston’da gün yeni doğuyordu ama MGH’nin otopsi odasında saat her zaman geceyarısını gösterirdi. Dr. Alisa Varga, kurbanın cansız bedeninin etrafında, dünyadan izole edilmiş, steril bir evren yaratmıştı.
Olay yerindeki ürkütücü temizlik, onu burada daha da titiz olmaya zorluyordu. Kesiğin kenarları o kadar temizdi ki, hücre düzeyinde bile travma belirtisi yoktu.
"Neşterin derecesi en az 10 olmalı," diye mırıldandı Alisa. "Ayrıca... kesiğin başlangıç ve bitiş noktalarında hiçbir el titremesi izi yok. Tıpkı bir robotun elinden çıkmış gibi."
Asıl dehşet, dikişleri sökmeye başladığında ortaya çıktı. Sentetik iplikler söküldükçe, karın boşluğundan yayılan hafif, metalik ve steril bir koku odayı doldurdu. Bu, bir otopsi odasında alışık olmadığı bir kokuydu.
Deri katmanını açtığında, Alisa’nın gri gözleri hafifçe irileşti. Organlar yerindeydi. Ama karın boşluğunun tam ortasına, ince bir doku tabakası arasına sıkıştırılmış, bir nesne duruyordu:
Eski tip bir cep saatinin kasası. Paslanmış pirinçten yapılmış, kapağı menteşelerinden ayrılmış, sadece Romen rakamlarıyla yazılmış saat dilimleri vardı.
"Bir tür sembolizm," dedi Alisa, sesi kısık. "Katil, kurbanın zamanını durdurmuş... ve bu kasayı onunla mühürlemiş. Bu, Cerrah'ın işi değildi; bu adam, bir şey ekliyordu."
📂 [2. Kısım: Eski Dosyalar ve Kayıp Kız]
Mark Kilian, BPD’nin Cinayet Masası’ndaki dağınık masasında, olay yerinden getirilen "Tanık" fotoğrafını masaya yaydı.
Fotoğrafın arkasındaki tarih: 25 Eylül 2018.
Bu tarih, yedi yıl önce Cerrah’ın son kurbanından hemen sonra kaybolan bir kadının dosyasını işaret ediyordu. Adı Helena 'H' Vance. Fotoğraftaki kadın.
Kilian, dosyayı okurken yumruğunu sıktı. Bütün bu yıllar boyunca o kadının akıbeti meçhul kalmıştı. Yeni kurbanın karın boşluğuna gömülen o metalik ışıltı, Helena’nın kayboluşunun bir yedi yıl sonraki "devam filmi" olduğunu haykırıyordu.
Kilian’ın içgüdüsü alarm veriyordu: Bu, bir taklitçi değildi. Bu, Cerrah’ın yöntemini alıp, kendi çarpık sanatsal imzasını ekleyen, daha cüretkar, daha tehlikeli bir mirasçıydı.
🚨 [3. Kısım: Bilim ve İçgüdü]
Kapı çalınmadan açıldı. Giren, Alisa Varga’ydı. Hala otopsi önlüğü üzerindeydi, yüzü solgun ama gözleri öfkeyle parlıyordu.
"Bir saat içinde sana raporu göndereceğim," dedi Alisa. "Ama bilmen gereken önemli bir şey var."
"Konuş Varga. O saat kasası mı?"
"Kasa sadece bir süs. Asıl mesele, kurbanın ölüm nedeni. Zorlama yok, direnme yok. Boynunda tek bir iğne izi buldum. Öldürücü dozda propofol. Yüksek dozda güçlü bir anestezi."
Kilian kaşlarını çattı. "Acı yok muydu? Bu, bir merhamet gösterisi mi?"
"Hayır, Kilian. Bu, hastaya saygı gösterisi. Katil, kurbanlarının bilincinin yerinde olmasını istemiyor. Tıpkı bir cerrahın ameliyata başlamadan önce hastasını hazırlaması gibi."
Alisa, Kilian’ın masasına doğru eğildi. "Bu adam, sadece neşteri iyi kullanan bir deli değil. Bu adam, acil tıp veya cerrahi bir geçmişe sahip."
🤝 [4. Kısım: Zorunlu Ortaklık]
Kilian, yavaşça yerinden kalktı. Boyu, Alisa’nın üzerine gölge düşürüyordu.
"Senli benli konuşuyorum, Varga," Kilian, Alisa’nın buz gibi gözlerine baktı. "Çünkü anlıyorum ki, bu vakayı çözebilecek tek kişi, laboratuvardan çıkıp kokuşmuş bir fabrikanın soğukluğunu hisseden tek kişi sensin. Ben sana delil getireceğim, sen bana katilin beyninin haritasını çıkaracaksın."
Alisa, Kilian'ın doğrudanlığı karşısında geri çekilmedi. "Anestezi uzmanı, cerrahi uzmanı, ya da bir paramedik. Yüksek ihtimalle erkek. 'V' ve 'H' harfleriyle saplantılı. Fotoğrafın arkasındaki tarih... O tarihte Helena Vance’in hayatında ne oldu? İlk olarak buna odaklanmalıyız."
Kilian, bir klasörü hışımla açtı. "Benim de elimdeki tek ipucu bu. O tarihte Helena Vance, Boston Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde yüksek lisans yapıyordu. Ve o yıl, korkunç bir olay yaşanmıştı."
Kilian, Alisa'ya bir gazete kupürü uzattı. Başlık, o soğuk odanın atmosferini yansıtan bir dehşeti fısıldıyordu:
ÜNİVERSİTE HASTANESİNDE SKANDAL: STAJYER CERRAH İNTİHAR ETTİ!
Alisa, kağıdı eldivenli parmaklarıyla aldı. "Stajyer cerrah... Dr. V..." Alisa'nın nefesi kesildi. "V... ve H..."
İki karakter, sessiz bir anlaşmayla birbirlerine baktılar. Romanın gerilim dolu düğümü çözülmeye başlamıştı.