Bölüm 3

Kıraç Çakırer

"Bundan emin misin kıraç?"
Mert Ali'nin sorduğu soruyla elimde temizlediğim silah parçasını masaya koydum.
" Emin olmadan bir iş yapmam kardeşim" bakışları tedirgindi, hiç tanımadığınız bir kıza güvenmeyi doğru bulamıyordu.
Bahar Demir.. kimseyle bir sorunu olmayan işinde çok iyi bir gazeteciydi, öyle olmasa bile başka birine dosyayı tanıtacak vaktimiz yoktu, Tahir köpeğine daha fazla zaman tanımayacaktım!

Zaten bu aralar yoluma çok çıkıyordu, yaptığı pis işler ve benim hattımda yakaladığımız yasaklı maddeler bardağı taşıran son damlaydı.
Bahar yeni yapılacak haberde onun geçeceğini söyleyip Tahir'in şirketinde vakit geçirecek o sırada ihtiyacımız olan bilgileri bana getirecekti sonrasında da zaten bir işimiz kalmayacaktı.
Aslında böyle gizli iş yapmama gerek yoktu ama benim amacım Tahir değil onun arkasındaki biri yada birilerine ulaşmaktı ancak bu şekilde sessiz sedasız amacımı gerçekleştirebilirim.

Ali telefonundan kafasını kaldırdı.
"Bahar hanım gelmiş,buraya geliyor"
O kadının gözlerine bakınca bana sadece bir his geçiyordu; Tanıdıklık.
Ama bu çok saçmaydı çünkü daha yeni tanışmıştık. sadece bir yanılsama!
Kapı çalındığında düşüncelerden sıyrılmıştım.

" Gir" kapı yavaşça açıldı ve bahar hanım küçük adımlarla içeri girdi. Yüzünü ilk defa bu kadar net görüyordum. Kumral saçlarını dalgalı bir şekilde omuzlarından aşağı bırakmış üzerine Çiçekli sarı bir elbise giymişti, fazla renkli bir kişiliği olmalı. Büyük yeşil gözleri etrafta fıldır fıldır geziyordu,hem korkak hem gözü karaydı. Burnun üzerindeki çillerle aslında baya güzel bir kadındı.
"Burada bir odam olacak mı? Çalışmam lazım." Boğazımı temizledim.
"Tabii,arkadaşlar size yardımcı olurlar. Oturun konuşmam gereken şeyler var."

Başını aşağı doğru eğdi gelip masamın yanında karşı karşıya duran koltuklardan birine oturdu, onun tam karşısında şüpheci bakışlarıyla Ali çoktan kızı içinden sorguya almıştı bile.
" Bugün Tahir Çetin'in şirketine git, hızlıca başlamamız gerekiyor. Oraya girdiğinde telefondan bizimle iletişim halinde olursun,seni yönlendirir."
Yerinde rahatsızca kıpırdandı " Ya benim başka bir amaç için orda olduğunu anlarlarsa? Ya sana çalıştığımı öğrenirlerse?.." biraz durdu " Kesin Ölücem!"
Ciddi bir konu konuşmuyor olsaydık bu haline gülebilirdim.
" Böyle birşey olmasına izin vermem." İçi rahatladı mı bilmem ama korkusunu bitirmeye çalışıyordum. "Söz Mü?" Sorduğu soruyla aklımdan tam hatırlayamadığım bir parça koptu.
"Söz mü?"

Geçmiş

"Seni yanımdan hiç ayıramam"
Elinde topu ile karşımda oturan küçük kız sorgulayarak bana bakıyordu.
"Neden, aşık mısın bana?"
Bir anda sorduğu soruyla utançtan yanaklarımı dişliyordum.
" Ne aşık olacağım sana be! Sürekli kayboluyorsun,seni hep buluyorum,bıktım artık"
Kız üzülmüştü ama belli etmiyordu.
"Ne var kaybolursam gelip yine beni bulursun?"
Çocuk aklımla büyüyüncede beraber olacağımızı düşünüyordum,çocuk aklı işte.
" Büyüyüncede kaybolursan seni bulurum."
Kız elindeki topu yere bıraktı ve küçük serçe parmağını bana doğru uzattı.
"Söz mü?" Parmağımı onunkine doladım.
"Söz"

Şimdiki Zaman

Karşımda beklenti dolu bakışlarıyla bana bakan kadın bana geçmişimi anımsatmıştı,Ama bundan haberi bile yoktu.

"Söz veriyorum" verdiğim cevap hoşuna gitmiş olacak ki genişçe gülümsedi.
"O zaman ben hazırlığını yapıp başlayayım" ayaklandığında bende ayaklandım.
"Beni şaşırt Bahar Demir"
"Zevkle!"
Saçını geriye doğru savurup kapıdan dışarı çıktı, bense o gittiğinde
kapanan kapıyla bakışıyordum.

Bölüm sonuu