Bölümler 11Şu an: 5. Bölüm saklanan sırlar
- 1 Bölüm 1: çocukluk634 kelime
- 2 2. Bölüm o gece650 kelime
- 3 3. Bölüm günlüğümü nereden biliyorsun718 kelime
- 4 4. Bölüm şüphe843 kelime
- 5 5. Bölüm saklanan sırlar494 kelime · Okuduğun bölüm
- 6 6. Bölüm geçmişin gölgesi734 kelime
- 7 7.bölüm hatırladıklarım788 kelime
- 8 8. Bölüm Üçüncü çocuk665 kelime
- 9 9. Bölüm Eski ev645 kelime
- 10 10. Bölüm çocukluk sırrı702 kelime
- 11 11. Bölüm soğuk sırlar1.001 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Türkçe dersinin zili çaldığında Umay, defterini kapatıp çantasına koydu. Nehir hemen yanına geldi.
Nehir: Sonunda! Bir ders daha böyle geçseydi uyuyacaktım.
Umay: Sen zaten dersin yarısında uyuyorsun.
Nehir: İftira! Ben sadece gözlerimi dinlendiriyorum.
Umay güldü. Ege ise sessizce çantasını topluyordu. Umay ona döndü.
Umay: Sen gelmiyor musun?
Ege başını kaldırdı.
Ege: Nereye?
Umay: Kantine. Yoksa burada sınıfla mı konuşacaksın?
Ege hafifçe gülümsedi.
Ege: Sen çağırdıktan sonra gelmemek olmaz.
Nehir ikisine bakıp gözlerini devirdi.
Nehir: Tamam, ben önden gidiyorum. Siz de romantik konuşmalarınızı bitirince gelirsiniz.
Umay: Ne romantik konuşması ya?
Nehir gülerek sınıftan çıktı.
Umay da kapıya yöneldiğinde Ege arkasından seslendi.
Ege: Umay, bir dakika.
Umay durdu.
Umay: Ne oldu?
Ege masasının üzerindeki küçük kâğıdı aldı ve ona uzattı.
Umay kâğıdı açtı.
Üzerinde yalnızca üç kelime yazıyordu:
“O günü hatırlıyor musun?”
Umay'ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
Umay: Bu ne?
Ege: Ben de bilmiyorum. Sabah sıranın üzerinde buldum.
Umay: Kimin yazdığını görmedin mi?
Ege: Hayır. Ama yazıyı daha önce görmüş gibiyim.
Umay kâğıdı tekrar inceledi.
Umay: Hangi günü kastediyor olabilir?
Ege bir süre cevap vermedi.
Ege: Çocukluğumuzdan bir günü.
Umay başını kaldırdı.
Umay: Sen de hiçbir şeyi açık açık anlatmıyorsun.
Ege: Çünkü bazı şeyleri ben de hatırlamıyorum.
Umay kâğıdı çantasına koydu.
Umay: O zaman birlikte hatırlayacağız.
Ege ona baktı. Bu cevabı beklemiyordu.
Ege: Birlikte mi?
Umay: Evet. Yoksa bütün sırları tek başına mı çözeceksin?
Ege gülümsedi.
Ege: Hayır. Sen yanımdayken daha kolay.
İkisi kantine indiğinde Nehir onları masada bekliyordu.
Nehir: Nihayet! Biraz daha beklesem kantinciyle arkadaş olacaktım.
Umay karşısına oturdu.
Umay: Çok konuşuyorsun.
Nehir: Ben mi? Asıl sen bugün çok sessizsin.
Umay bir an duraksadı.
Umay: Bir şey bulduk da…
Ege hemen Umay'a baktı.
Nehir'in yüzündeki ifade değişti.
Nehir: Ne buldunuz?
Umay cevap vermeden önce Ege konuştu.
Ege: Önemli bir şey değil.
Nehir ikisine sırayla baktı.
Nehir: Peki. Madem önemli değil, neden ikiniz de bu kadar ciddisiniz?
Umay konuyu değiştirmek istedi.
Umay: Bugün okuldan sonra parka gidelim mi?
Nehir gülümsedi.
Nehir: İşte bunu bekliyordum!
Ege ise Umay'a doğru eğildi.
Ege: Park mı?
Umay: Evet. Belki biraz hava almak iyi gelir.
Ege'nin yüzü bir anda ciddileşti.
Ege: Hangi park?
Umay: Çocukken gittiğimiz park.
Nehir'in elindeki bardak masaya hafifçe çarptı.
Umay bunu fark etti.
Umay: Nehir?
Nehir: Efendim?
Umay: Bir şey mi oldu?
Nehir zoraki bir gülümsemeyle başını salladı.
Nehir: Hayır. Sadece… uzun zamandır oraya gitmiyoruz.
Ege gözlerini Nehir'den ayırmadı.
Ege: Sen o parkı hatırlıyor musun?
Nehir cevap vermekte gecikti.
Nehir: Bazı yerleri unutmak daha kolaydır.
Umay kaşlarını çattı.
Umay: Ne demek istiyorsun?
Nehir ayağa kalktı.
Nehir: Hadi, ders başlayacak.
Umay arkasından bakakaldı.
Ege sessizce konuştu:
Ege: Umay, bence Nehir bize anlatmadığı bir şey biliyor.
Umay çantasındaki kâğıdı düşündü.
Umay: Sanırım artık sadece benim geçmişimi araştırmıyoruz.
O sırada Umay'ın telefonu titredi.
Bilinmeyen bir numaradan mesaj gelmişti.
“Parka gitmeyin. Çünkü o gün orada olanlardan biri sizi hâlâ izliyor.”
Umay'ın parmakları soğudu.
Ekranı Ege'ye çevirdi.
Ege mesajı okudu. Ardından yavaşça Nehir'in arkasından baktı.
Ege: Bu iş sandığımızdan daha büyük.
Umay telefonu kapattı.
Ama artık bir şeyden emindi:
Geçmişleri onları bulmaya başlamıştı.
Bölüm etkileşimi
