Sınırların ötesinde kitap kapağı

1. bölüm / 1

Hayatımın en mutlu anı

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: Hayatımın en mutlu anı
  1. 1 Hayatımın en mutlu anı370 kelime · Okuduğun bölüm

Küçükken bir kız vardı hayatımda ve onu asla unutamadım. ben Küçükken babam beni zengin ve lüks bir evin hayvan işleriyle uğraşan çiftçilerdik. biz 2 kardeşiz ablam ile ben ablamla aramızda 4 yaş var ablam 19 yaşında babamın zoruyla evlendirildi çünkü babam paraya çok muhtaç bir adamdı o kadar parayı severdi ki kendi kızını zorla istemediği birine verdi, bana gelecek olursak benide o lüks yerde çalıştırmaya başladı bazı günler babam keyfiyle işe gelmiyordu ama ben onun bütün işlerini hallediyordum bir gün yine çiftçilik ve babam o gün gelmediği için tarımla uğraşıyordum sonra yanıma bir kız geldi ve bana "merhaba, seni neden tanımıyorum?" Dedi ben ise ona baktığımda bir kalbim ağrımaya başlamıştı o kadar güzeldiki anlatamam heyecandan bende ona "ne demiştiniz küçük hanım?" "Dedim ki ben seni neden tanımıyorum!" "B-ben buraya yeni geldim babamı bilirsin Michael Drew ben onun oğlu Edward Drew"

"Edward mı? Çok güzel isimmiş tanıştığıma memnun oldum bende isabella"
"Tanıştığıma memnun oldum isabella"
İsabellaya baktığımda onun tupturuncu saçları ve
Kahverengi gözleriyle resmen deliriyordum noluyordu bana böyle karnıma birden ağrı girdi kalbim sıkışmaya başlamıştı hiç bişey söyleyememiştim isabella "burda mısın?" Sesiyle kendime geldim "ha evet!" Dedim ve birden konuşmak için; "Siz Cellier ailesinin kızı olmalısınız" dedim isabella ise bana
"Evet, sen neden bu yaşta buradasın kaç yaşındasın sen?"
"15 yaşındayım ben. Babam şu an hasta gelemiyor" bilerek yalan söyledim neden ona babamın içip bir yerlerde sızdığını söyleyim ki?
"Aa ne güzel bende 15 yaşındayım babana geçmiş olsun diliyorum ayrıca."
"Sağol." Dedim ona
Böyle böyle biraz konuşmaya başladık o çok konuşan bir tipti ama ben onu sabahtan akşama kadar dinlerdim... ama şunu biliyordum ki biz imkansızız, aynı dünyanın farklı insanlarıyız biz

Her gün benim yanıma gelip iş ile ilgili bazende kendim ile ilgili sorular sorardı kendisini tanıştırdı bana bir gün bana şu soruyu sordu "sen neden okula gitmezsin neden sürekli burda çalışıyorsun?"
"Babam okumamı istemiyor para lazım bize"
"Ama okumazsan ne olacak hep burda mı çalışacaksın okuma hakkın var senin"
"Bak isabella bazı insanlar şanslı doğmaz ben şanssız olan kişilerdenim benim bakacak bir babam var!"
"Anlıyorum, neyse özür dilerim"
"Özür dilemene gerek yok."
Birden isabella'nın evindeki camdan annesi ona seslendi; "İsabella hemen buraya gel!"
İsabella ise "yine ne yaptım ya!" dedi ve bana "neyse sonra görüşürüz" dedi isabella evine doğru gitti

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…