01

.
.
.

Selamlar, üç bölümlük dram konulu bir kurgudur.

Minho ve Chan iki sene önce ayrılmışlardı.

°°°°°°°°°°

Chan her zamanki gibi gitarını almış evinin arka bahçesinde çalıyordu. İyi hissediyordu.
İki yıl öncesine kadar kirpiklerine kadar âşık olduğu adamdan ayrılmıştı.

Çünkü: aldatılmıştı.

Bunu uzun bir süre kabullenememiş içinde sindirememişti. O kadar çok acı çekiyordu ki geceleri geç saatlere kadar gözüne gram uyku girmiyordu.Aklı hep ondaydı, beyninde dolaşıp dönüyordu. Sesi, yüzü, saçları, dudakları, gözleri, bedeni, elleri..
Hepsini aklına kazımıştı.

Bazen delirecek gibi oluyordu, zaten sinir hastasıydı. Çabuk sinirleniyordu ama Minho onu öperek sakinleştiriyordu.Ama yanında âşık olduğu adam yoktu.Tek başınaydı artık, çıkmaz patikaya girmiş yolunu kaybetmiş çaresiz bir kurt gibiydi. Kimseyi hayatına almamıştı, denemişti ama onları Minho'yu sevdiği gibi sevmeyip âşık olmamıştı.

Kalbinin içindeki minik bebeği yoktu.

Minho Chan için farklıydı, daha farklıydı. Bulutlarda yürüyormuş gibi hissettiriyordu.Ona olan âşkı çok ayrı bir boyuttaydı.Minho'yu ilk gördüğünde dünya geceyi birden gündüze çevirmişti. Buna ilk görüşte âşk diyebilirdi.Belkide son aşkıydı.. Bilemezdiki böyle olacağını.

Dayanamıyordu, onu hâlâ deli gibi seviyor ve deli gibi âşıktı.Gözlerini yazdığı şarkı sözlerine çevirdi.

"Kimseyi koyamadım sen yerine."

Şarkıyı mırıldanarak çalıyordu, kalbi ağrıyordu. Beynine işlemiş gibiydi.Gözleri yavaş yavaş doluyordu ve akmasına izin verdi. Çalmayı birden bırakıp birkaç eşyasını toparlayıp ayağa kalkıp gitarını kendi çantasına koyup omzuna asıp bahçeden ayrıldı.Önce Seungminlere gitmeyi düşündü, ama Jeonginle birlikte olacağını düşündüğü için vazgeçti. Yürüyordu sokak sokak, Minho'yu aklından çıkarmaya çalışıyordu. Ağlayacak gibiydi ama ağlamak istemiyordu.

Önüne bakmadan yürüyordu ki bir bedene çarptı.Kafasını kaldırıp onun yüzüne baktı.

Bu Minho'ydu.

Gördüğü kişiyle afallamıştı, değişik hissediyordu. Gözlerine baktı ve yutkundu.

"Chan..?"

Ne var dercesine baktı. Ve onu süzdü, bir değişiklik vardı. Kilo almış gibiydi.

"Seni görmeyeli kilo almışsın Minho." Ama vücudu öyle demiyordu, daha farklıydı.Minho yutkundu bu sefer.

"Dört aylık."

Chan kocaman olmuş gözleriyle bakıyordu. Kalbinde bir sızı hissetti. Ne diyeceğini bilememişti. Dudaklarını araladı."Peki, kimden?" Cevabı çok iyi bir şekilde biliyordu ama yinede sormuştu. "Jisungdan.. " Gözlerini kaçırmıştı.

Chan anlayan birkaç mırıltı çıkardı, aklı almıyordu. Daha aldatmasını üzerinden atamamışken şimdi de bu... Kaldıramazdı.

Yavaşça gözleri doluyor yere devamlı bakıyordu"Kuzenime sulanacak kadar mı düştün cidden?" Minho ne diyeceğini bilemiyordu, pişman olmuştu açıkçası ve üstelik yakında bir çocuğu olacaktı. Her şey çok geçti.

"Şey, olayları gerçekten bilmiyorsun."

"Neyin ne olduğunu biliyorum Minho geveleyip durma!" Sinirlenmişti, alnında belirginleşen damardan anlaşılıyordu. Chan'ın çok çabuk en ufak şeye bile sinirlendiğini biliyordu ve bu yüzden fazlasıyla dikkat ediyordu ama Jisung olunca işler değişmişti Chan bunu ilk öğrendiğinde kafayı sıyırmıştı, kısaca delirmişti. Jisung ile arasını kesmişti, ihanete uğramıştı.

- - ┈┈∘┈˃̶༒˂̶┈∘┈┈ - -

Dershanedeki bir konuşmadan esinlenmiştim..ssht