4.bölüm Tehlike ve çekişme

O akşam evde Bir tehlike çıktı reflekslerim hızlıydı kendime savunabilecek kadar eğitim almıştım sancak yanımda belirdiğinde tek bir kelime söyledi " mahira Geri çekil! " Gözlerimi devirerek Alaycı bir gülümsemeyle cevap verdim: "Sen olmasan da ben başımın çaresine bakabilirim Sancak Ama tabii kahramanımız burada bulunduğu sürece ben sadece alkış tutarım!" Sancak Kaşlarını çatarak cevap verdi " " Ben olmasam çoktan başına bir iş açmıştın!" Sesi ciddi çıkmıştı Ben ise gülerek cevap verdim"Gerçekten mi? Bu kadar endişellisinde benim yeteneklerime gücümü hafife mi aldın "Sancak sert bir nefes aldı gözlerini kaçırmadan bana baktı" senin gururum bazen aklını bulandırıyor. "
"Ve senin kibrini de bazen çok sıkıcı" dedim omuz silkerek.
Sancak biraz geri çekildi, ama gözlerindeki dikkat ve koruma hala baki ydi. Bu inatlaşma, ikimizin de sınırlarını test ediyordu, öfke Alanya ve laf sokmalar arasında, İkimiz de fark etmediğimiz bir bağ filizleniyordu...
dövüs devam ederken ben rakiplerden birini yere serdim. ve hızla diğerlerine yöneldim. lorenzo matteo ve rafe arkamda destek veriyordu; abilerimle birlikte hareket etmek bana ekstra bir güc veriyordu,her darbeyi koordine ederek etkisiz hale getirdik,sancak,bir kaç adımıda üst üste devirdikten sonra yanımda durdu. terlemiş olan vücudu parlıyor ve oldukca yorgun gözüküyordu.ama hala dimdik: "iyi iş çıkardın mahira" bende gülerek "sende fena değildin kahraman sancak bey." dedim. biraz alaycı ve gururlu bir ses ile gözlerim parıldıyordu
rakip mafya pes etmeye baslamıstı, biz hala yerimizde dimdik duruyorduk. mahira olarak hem yeteneklerimi sergilemiştim hemde sancakla karsılıklı bir güç dengesi kurmustum, bu sır zafer değil sadece bir catışmanın galibiyetiydi..