Sessiz kız

4. Bölüm durmayı Başaran kız
Durmayı başarmak, durmayı öğrenmekten daha sessiz bir şeydi.
Kimse alkışlamadı, kimse fark etmedi.
Ama ben fark ettim.
Artık her şeye atlamıyordum, her acıyı üzerime almıyordum.
Beni inciten yerde durup “buraya kadar” diyebiliyordum.
Kaçmıyordum ama kendimi de feda etmiyordum.
Bu bir zafer gibi hissettirmedi.
Daha çok, içimdeki gürültünün biraz kısılması gibiydi.
Gürültünün biraz daha kısılması için
daha çok çabalamam lazımdı.
Ve tabii ki bu kolay olmayacaktı.
Dayandıkça yoruldum.
Yoruldukça daha çok çalıştım.
Ve bunu fark etmem çok geç oldu.
Çünkü tamamen kendi sesimi kapatmıştım.
Geri açmak zor olacaktı.
Çok zor.
Ama yine de durmayı başardım.
Bu bir vazgeçiş değildi.
Sessiz bir direnmeydi.