Bölümler 1Şu an: İlk Görüş
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
2005 Eylül
"Kalk artık, Firuze!"
Kolumdan sürüklenip lavaboya getirildiğimin farkında bile değildim. Annem, elime diş fırçasını tutuşturup ağzıma sokmuştu. Yarı uykulu halimle kazasız, belasız tuvaletten çıktım. Okulun ilk gününü güzel geçirmek istiyordum. Okulun ilk günü deyince öyle beni lise 1 falan sanmayın, lise 3'e geçiyorum ve artık farklı bir sınıfta olacaktım çünkü sayısal alanını seçmiştim.
Bu arada ben Firuze, belalı Firuze derler bana. Babam okulun sahibi ama asla babamın parası veya gücü ile övünmeyi seven biri olmadım, olmamda. Üzerime okul formamı geçirip odamdan çıktım. Babam beni kapıda bekliyordu. Geldiğimi görünce önce üzerime sonra yüzüme baktı.
"Bu makyaj olmamış. Sil şu yüzünü!"
Dudağımdaki nemlendirici hariç yüzümde tek bir makyaj yoktu
"Baba, sen bunu huy mu edindin, anlamıyorum. Sadece dudağımda nemlendirici var başka bir şey yok."
"Olsun, sen olmayanı da çıkar."
Arkasına da bir kahkaha patlatmıştı. Kaşlarımı çatarak babamın omzuna hefifçe vurdum.
"Çok mu komik ya!"
Kolunu omzuma attı, yanağımdan bir makas aldı ve gülümsedi.
"Seninle uğraşmak hoşuma gidiyor, Firu. Ne yapabilirim?"
" Baba!"
"Şşş tamam ama azcık uğraştık, her sabah yaptığımız şey."
Kapıyı açtı ve kolunu dışarı doğru uzattı.
"Buyrunuz, Firu hazretleri."
"Benim adım, Firuze!"
"Tamam, Firu."
Koşarak kapıdan çıkıp arabaya bindim. Babamda arkamdan yanıma binmişti. Şoförümüz Ahmet abi Limuzini sürmeye başlayınca babam bana dönmüştü.
"Kızım, bak bu sene olay istemiyorum. Zaten sen izin vermiyorsun, istemiyorsun diye kimseye kızım olduğunu söyleyemiyorum..."
Lafının böldüm.
"Babam, benim canım babam. Herkese hakkettiğini yapıyoruz, evelallah."
Burnumu iki parmağı arasına alıp sıktı.
"Sen benim hala o küçük kızımsın. Ya seni geçen sene okuldan atılmaktan zar zor kurtardım. Herkes neden seni savunduğumu sorup durdu, diyemedim ki -Bu benim kızım- sürekli hayır baba."
Yaklaştığımda okulun arka tarafında Ahmet abi beni indirmişti çünkü babamla birlikte okula giremezdim. Giriş kapısına doğru yürürken arkadaşlarımı görmüştüm. Selin, Dilek ve Melis oradaydı. Yanlarında biri daha vardı, kesin bu Melis'in yeni sevgilisi idi.
Melis, dışarıdan havalı görünen ama içi bir cenazeden farksız olmayan biriydi. Annesinden ve babasından sevgi görmediği için sevgiyi başka ellerde arıyordu. Yanında ise Selin ve Dilek hararetli hararetli bir şeyler konuşuyorlardı. Kesin yine Selin'e biri aşkını itiraf etmişti. Çünkü fazlasıyla güzel bir kızdı, kumral saçları, masmavi gözleri herkesin dikkatini çekiyordu. Suyumu içerek yolda ilerliyordum ki biri ile çarpıştıım. Su üzerine dökülmüştü ve yanımda bugün yedek bir kıyafetim yoktu.
Bir hışımla kafamı kaldırdım.
"Önüne baksana!"
Gözlerimi yüzüne çevirince sapsarı göz kamaştıran saçları, yemyeşil çekik gözleri ile karşılaşmıştım. Fazlasıyla yakışıklıydı.
"Senden bakmadın, niye özellikle bana kızıyorsun?"
"Çünkü bana sen çarptın!"
Gözlerini "Öyle mi?" dercesine yukarı kaldırmıştı.
"Emin misin?"
Ellini kaldırıp işaret parmağı ile alnımı geriye ittirmişti.
"Bana bir özür borçlusun, cüce."
"Pardon, neden borçluymuşum? Su içene yılan bile dokunmaz, sen beni ittirdin. "
Arkasını döndü.
"Gördüğün kadarıyla yılan değilim, sokarım da, dokunurum da. Herkese benzemem ben."
Bu ne demek istiyordu?
"Öküz!"
Cevap hemen gelmişti.
"Cüce!"
Babamın en sevdiği olan hababam sınıfı müziği yani zil çalınca herkes sınıflara girmişti. Sayısal bölümü seçtiğim için sınıfımdaki herkesi tanımıyordum. İçeri girdiğimde en arka dörtlüde oturan çocuğu gördüm.
Bu bana cüce diyen salaktı!
AYYY DAYANAMADIM ATTIM YORUM YAPAR MISINIZZZZZ💙💙💙
Bölüm etkileşimi
