2.BÖLÜM-VİCDAN

Sabah uyanmakla uyanmamak arasında sıkışmıştım. Göz kapaklarımı araladığımda, tavanın renginden çok zihminde dün gece vardı. Karan dün gece bir maçtan bahsetmişti. Abimi ima ederk konuşmuştu. Abimle maç mı yapacaktı? Hayır kesinlikle bu fikiri düşünmek bile istemiyordum. Abimin kılına zarar gelirse yapabileceğim hiçbirşeyin sınırı yoktu.

Yavaşcça doğrulduğumda ayaklarım soğuk halıyı buldu. Ev çok sessizdi. Salona gidip baktığımda ne televizyon açıktı? Ne birisi vardı. Mutfaka baktığımda herşey aynı yerindeydi ama abim. Abim yoktu. Hızlıca odasına ilerledim, kapıyı yavaşca itekleyerek içeri girdiğimde üzerinde beyaz tişört, ellerinde eldivenleri, çanta hazırlıyordu. Hayır düşündüğüm şey olamazdı. Olmamalıydı.

Defne: nereye gidiceksin abi?

"Bir anda konuştuğum ve burada olduğumu bilmediği için, ilk başta tökezledi fakat sonradan toparladı."

Kaan abim: işim var abicim.

"Gülümsemeye çalıştı. Ama gülümsemesi mutluluktan çok uzaktı."

Defne: yine mi o mekan?

"Sinirlenmişti, zaten bu aralar bana karşı da eskisi kadar kibar olamıyordu. Fakat ne olursa olsun asla beni kırıcak, bana zarar vericek şeyler yapmıyordu."

Kaan abim: bak Defne'm benim. Biricik kız kardeşim. Bu konu artık seni ilgilendirmiyor, bir daha da bu konuyu açmıyorsun.

"Alnıma bir öpücük bırakarak odadan çıktı. Bende peşinden gittim."

Defne: Karan'ın dün gece ki laflarını unutmamımı bekliyorsun cidden? Komiksin.

"Kapıyı açıp, ayakkabılarını giymeye başladı. Sanki hiç ben konuşmamışım, burada yokmuşum gibi davranıyordu."

Defne: oraya seninle gelicem.

"Ayakkabısıni giyip dik bir pozisyona geldiğinde aramızdaki boy farkı arttı."

Kaan abim: gelmeyeceksin dedim.

"Delirmiş gibi bir kahkaha attım."

Defne: ya beni tanımıyorsun ya da tanımamazlıktan geliyorsun. Oraya gelicem.

"Hiç beklemediğim bir anda kapıyı yüzüme kapattı ve çekip gitti. Tabikide salak olmadığıma göre arkasından öylece bakmayacaktım. Mekanın yerini artık bildiğim için çok aceleci davranmadım. İlk önce yüzüme banyoda soğuk bir su atıp kendime geldim. Bu pijamalarla o mekana gidemeyeceğim için odama geçip siyah vücuduma yapışan bir elbise giydim. Hep makyaja ihtiyaç duyan birisi olmadığımı düşünürdüm. Bu sebeple sadece kırmızı ruj, siyah bir rimel sürdüm."

"Hazırlanırken bir yandan da dualar ediyordum umarım abim aklımdan geçeni yapmaz diye."

"Kapıyı açmadan önce askılıkdan siyah bir deri ceket alip giydim sonbaharda olduğumuz için hava esiyordu."

"Kırmızı topuklularımı da ayağıma geçirdikten sonra evden çıktım. Sitenin bahçesine indiğimde havanın gerçekten çok soğuk olduğunu ve iyi ki ceket aldığımı düsünerek arabama bindim."

"Yol boyu abimi düşündüm, yol bittiginde arabamdan inerek mekanın girişine dogru ilerledim. Tam kimliğimi göstereceğim sırada bir koruma atlayarak söze girdi."

Koruma: kimliğe gerek yok defne hanım. Buyurun.

"Ne olduğunu anlayamasamda, hemen içeri girdim. İlk gelişimde tam incelememiştim ama şimdi dikkatli baktığımda burada bir bar olduğunu da fark etmistim."

"Tabiki şuan barla bir işim yoktu. Buraya gelme amacımı unutmamam gerekiyordu."

"Düşüncelerimden uzaklaşmama sebep olan bir ses duydum."

Garson: içki istermisiniz?

"Normalde pek tercih etmezdim ama şuan ihtiyacım var gibiydi. Biraz kafa dağıtmalıydım. İlk önce bir kadehi içtim, hafif geldiği için ikincisinide içtim, üçüncü kadehi kafa dağıtmak için diktim."

"Aniden midem bulanınca içmeyi bırakarak koridorda ilerlemeye devam ettim. İçki içtiğim için kafam biraz güzel olmuştu ama alışık olduğum için bir sorun yoktu."

"Bir yandan koridorda ilerliyor, bir yandan abime küfürler ediyordum. Kitabımın yeni bölümünü yazıp yayınevine artık atmam gerekiyordu ama abim yüzünden bir türlü kitabımın yeni bölümünu yazamamıştım. Abim yüzünden meslegimden olucam cidden."

"Yine o lanet olası salona geldigimde içimde panik, telaş ve birsurü duygu vardı. Umarım şu ringe abim çıkmaz."

"Bir anda hic beklemediğim bir sekilde yanima geçen gün Karan'ı sorduğum kadın geldi."

Kadın: ooo seni burada beklemezdim.

"Ters bakışlarımı kadın utandığında, fark ederek hemen gülümseyerek konuşmaya başladım."

Defne: bende beklemezdim. Kendimi burada.

Kadın: buraya bir kere gelindimi daha dönülmüyor. Bağımlılık gibi birşey.

"Böyle saçma bir Bağımlılık olabilirmiydi cidden?"

Kadın: he bu arada adım Bahar.

Defne: memnun oldum Bahar. Ben de Defne.

"Pat diye beni kendine çekip sarıldı. Böyle samimi insanlara hiç guvenemezdim, hiçbir sebep yokken böyle davranmaları içimde hep süphe oluşturuyordu. Ama bozuntuya vermezdim."

"Sarılmasına karşılık verdikten sonra birbirimizden uzaklaştık ama bahar koluma girip benimle beraber yürüdü. Daha doğrusu o beni bir yerlere çekiştiriyordu bende onu takip ediyordum."

Bahar: bugün Demir Yumruk ve Sert Mermi'nin maçı var. Bence Demir Yumruk alıcak. Ama Sert Mermi alsın istiyorum mükemmel bir adam. Çok karizma.

"Büyük ihtimalle bahsettigi kisi abimdi, dedikleri şeyler beni şok etmişti."

Defne: Sert Mermi'den mi hoşlaniyorsun?

Bahar: yok olum sadece crush.

"İçim rahatlamış gibi nefes verdiğimde, dışarıdan sert mermi'den hoşlanıyormuş gibi göründügümu yeni fark etmistim."

Bahar: niye bu kadar rahatladın?

"Cevap vermeme fırsat vermeden spiker bağırmaya ve insanlar etrafımıza doluşmaya başladı."

Bahar: ayyy maç başlıyor.

"Evet. felaket başlıyor."

"İnsanların çoğu "DEMİR YUMRUK BURAYA ELLER HAVAYA" yada "DEMİR YUMRUK" diye bağırıyordu. Umarım karşisindaki kişi abim olmaz diyordum cünku ona üzülürdüm."

Spiker: KARŞINIZDA DEMIRR YUMRUKK.

"Demir yumruk ringe çıktıgında.Herkes bağirıp, çığlıklar atmaya başladı. Resmen salonda deprem oluyordu. Yalan olmasın bende biraz etkilenmiştim."

Spiker: KARŞINIZDA SERT MERMİİİ

"Derin bir nefes aldım içimden dualar ediyordum. Lütfen abim olmasın, lütfen olmasın."

"Ringe uzun boylu, esmer teniyle abim girdiğinde yutkundum. Sanki herşey üstüme geliyor gibiydi."

"Orası senim yerin değil dedim içimden."

"Abim korkusuz adımlarla ringin içerisinde yürürken benim bacaklarım... korkudan titriyordu."

"Abim ve Karan ringde karşı karşıya geldiğinde, hakem ortada durdu. Sol elini havaya kaldırarak iki tarafa da birer kez baktı."

"Herkes susmuştu. Sadece nefesler duyuluyordu."

"İlk önce abime baktım benim burada olduğumu az çok tahmin ediyordu ama daha beni görmemişti. Kafamı hafif yana eğdiğimde gözlerim Demir Yumruk'un gözleri ile kesişti onun gozlerine "bunu yapma" der gibi bakmıştım ama umrunda değil gibi duruyordu."

Hakem: MAÇ!

"Salon tezahüratlara başladı ama kimin desteklendiği yada desteklenmedigi umurumda değildi. Sesler bile boğuk geliyordu."

"Ilk adimi Demir yumruk atarak abime yumruk attı fakat abim geriye kaçarak kurtuldu. Derin bir nefes alip gülümsedim. Bir yumruktan kurtulmasi bile beni bu kadar sevindiriyordu."

"Abim daha çok savunmada duruyordu. Demir yumruk ikinci hamleyi yapıp abimin göğüskafesine yumruk atmaya çalısmıstı ama abim yine karnini tutarak kendimi savunmuştu."

"Demir Yumruk sinirlenmiş gibi bir bakış attıginda abim gülümsedi. Ama keşke gülümsemeseydi... odağını kaybettiği için sol gözüne bir yumruk yiyerek geriye savruldu."

"Demir Yumruk koca bir kahkaha attığinda korku dolu gözlerle ona baktım."

"Abim dik bir pozisyona tekrar geldiginde bu sefer kendisi Demir Yumruk'a tekme attı."

"Acemi gibiydi ki Demir Yumruk tekmesini havada tutarak onu yere yapıstırıp üstüne cıktı. Gözlerim dolmuştu şuan hiçbirşey yapamazdım."

"İlk önce sol yanagına bir yumruk, sonra sağ yanağina, bunu defalarca tekrar etti. Artık abim nefes alırken zorlanıyordu. Ağzından, burnundan kanlar akıyordu. Gözümden bir damla yaş düştü."

Bahar: bu delilik. Birisi bunu durdurmalı.

"Evet. Birisi bunu durdurmalı."

"Demir Yumruk, abime vahşice bir yumruk daha attiğında kendimi tutamayarak bağırabilcegim en yuksek tonda bağirdım."

Defne: DUR ARTIK!

"Tüm salon bana bakiyordu. İzleyiciler,hakemler,abim ve o. Karan."

"Ringe doğru yürüyüp, içine girdim. Abim bayılmıs, gözlerini açmiyordu. Karan şasırmiş gözler ile durmuş, beni hayranlıkla izliyordu."

Defne: hayır. Bunu nasıl yaptın?

"Karan'ı abimin üstünden iterek abimin yanıma gittim. Karan hiç ısrar etmeyerek kalkmıştı arkamdan beni izlediğini biliyordum. Ağlaya,ağlaya abime sarıldım ilk önce gozlerini açmaya çalıstım. Açılmıyordu."

"Sinirden gözlerim dönmüştü. Ne yapmam gerektiğini düşünemiyordum. Hızlıca ayağa kalkip arkamı dönmüstüm."

"Karan karşımda ayakta duruyordu. Yumrukları aşagı inmişti. Nefes nefeseydi. Ama gözleri..."

"Sadece bana bakıyordu, bana kilitlenmişti."

"Uzun bir bakışma geçti aramızda sanki vicdan azabı çekiyor gibi bakıyordu ama onun bir kalbi olduğunu düşünmüyordum."

"Birkaç adım atarak aramızdaki mesafeyi kapatmıştım. Aramızda bir karış mesafe vardı. Ona bakmak için kafamı yukari kaldırıyordum."

Defne: Sen sadece vurmaya alışıksın. Ama biri senin sevdiğine dokunduğunda... işte o gün soluğunu unutacaksın.

"Nefesini tutmuştu, gözlerinde birşey gördüm... acı mıydı? Yoksa geçmişin yankısı mı bilmiyorum. Ama bildiğim birşey vardı.
Bu gözlerde kaybolmaktan korkmuyordum.