1.BÖLÜM-DOĞUŞ

⚠️ Uyarı: Bu hikâyenin tüm telif hakları yazara aittir. İzinsiz kopyalanması, başka platformlarda paylaşılması veya başka bir isimle yayınlanması yasal suçtur.
__________________________________

"Patlamış mısırları odaya getirdiğimde, abim Kaan çoktan çıkmıstı. Kulaklığını bırakmış telefonunu almıştı, demek ki telefon konuşması yapıyordu. Zaten bir süredir benden birşey saklıyordu, gizlemeye pek beceremediği için anlamıştım."

"Şimdide ortada dönen şeyin ne olduğunu öğrenme vaktiydi. Gizlice abimi dinlemem gerekiyordu, bu güzel birşey olmasada yapmalıydım."

"Patlamış mısırları masaya bırakıp sessiz adımlarla abimin sesini aradım, sesin geldigı taraf misafir odasıydı. Abimin kulakları çok iyi duyduğu için hiç ses cıkarmamam lazımdı."

"Kapının önüne geldiğimde, sesini net bir şekilde işitebiliyordum."

Abim: Demir yumruk kesin alıcak bugün ki maçı.

"Demir yumruk kimdi? Ne maçından bahsediyorlardı?"

Abim: tabi oğlum hiç kaçırırmıyım? Tabi maçı izlemeye gelicem.

"Ne maçindan bahsettiklerini hala anlayamamıstim."

Abim: rüzgar'ın, Demir Yumruk'u yenmesi için kırk ekmek yemesi lazım. "Kahkaha attı."

Abim: tamam şimdi kapatıyorum orada görüşürüz.

"Hemen odaya koştum, patlamış mısırları alıp yemeye başladım. Abim de odaya girdiginde bir avuç alıp ağzina attı."

Abim: benim simdi gitmem lazım acil işim çıktı.

Defne: ne işi? Kaçtır geceleri beni evde yalnız bırakıyorsun. Artik korkuyorum cidden.

"Abim dediklerimden sonra biraz şaşırmış, tökezlemisti."

Abim: bunu bilmiyordum, ama korkmana gerek yok ki güzelim. Hem ben çıkınca eve arkadaşlarını da çagırıyorsun bazen. Korkulacak hiçbirsey yok.

"Bir anda beni kendine çekip sarıldı ve alnımdan öptü."

Abim: tek ailem sensin. Sana birşey olursa yaşayamam.

"Şuan neden bunu söylemisti bir veda konuşması yapıyor gibiydi."

Defne: bende sensiz yaşayamam abi.

"Saçlarımı koklayip, öpücükler bıraktı."

Abim: bu kadar duygusallık yeter.

"İkimizde kahkaha attik."

Abim: ben çıkıyorum görüşürüz.

Defne: görüşürüz

"Montunu alıp hızlıca evden cıkti bende hemen ardindan üstüme bir ceket alıp çıktım. Kıyafetimi değiştirme imkanım olmamıştı. Üstümde kırmızı bir crop altımda siyah esofman vardi."

"Sitenin bahcesine indigimde abimin parktan çikan arabasinı gördüm, hemen saklandım. Abim çıktığın da bende hemen kırmizı porsche'me binip onu takip etmeye başladım."

"Hiç bilmediğim yollardan ilerliyordu, içimde korku dolu hisler vardı."

"Uzun bir caddeden sonra bir ara sokağa girdi ve arabasıni park etti bende hemen bir sokak arkasina arabami park ettim."

"Bir mekanın girisinde kartını iki korumaya gostererek iceri girdi. Mekanin üzerinde Büyük Kırık yazıyordu. Abim iceri girdiğinde benimde hemen girmem gerekiyordu yoksa izini kaybederdim. Ama tam o an içimden "hay sikiyim" dedim. Korumalar beni içeri almazdı ki!"

"Bundan dolayı tam pes edicektim ki bir koruma bulunduğu konumdan uzaklaşarak, içeri girdi. Kapıda tek koruma kaldı. İşim kolaylaşmisti."

"Korumayı kandırıp, hizlıca iceri girecektim."

"Saklandıgım duvarın ardindan çıkıp, mekanın girisine geldim, koruma her hareketimi dikkatlice izliyordu."

Koruma: kimsin? "Sesi hayatimda duyduğum en kalın ses olabilirdi."

"Cantamdan kimliğimi çıkarip, gösterdim."

"Duvarın arkasindayken şunu düşünmüstüm. Korumalar kimliklere sadece bakıyordu ve kimligi gördükleri gibi içeri alıyorlardı yani kimlik göstermem yeterliydi. Fakat çogu insan kimlikleri kontrol ettiklerini sanıp büyük ihtimalle vazgecip iceri girmiyorlardi."

Koruma: geçebilirsiniz.

"Yeees! İşte bu bee!"

"Koşar adımlarla içeri girdigimde bir yerden çok gür bir ses geliyordu. Hemen sesin geldiği yöne ilerledim."

"İnsanlar tıklım tıklımdı, iğne atsam düsmezdi. Hafifçe önümdekileri ilerleyerek ilerliyordum çünkü herkesin neye baktıgıni merak etmistim."

"Önümde kimse kalmadığında gördügüm sey beni hem bozguna uğratmış, hemde heyecanlandırmışti."

"Salonun tam ortasında bir ring ve orada dövüşen iki adam vardı. Salondakiler onlara bağırıp tezahürat yapıyorlardı."

"Boksa odaklandığımda uzun boylu, siyah gözlü, beyaz tenli o adam gozüme çarptı. Gercekten yakışıklıydı. Karşısindaki adamı yumruklara boguyordu."

"Yanımda benim gibi heyecanla maçı izleyen bir kadın vardı."

Defne: şuradaki beyaz tenli, siyah gözlü olan adamın adi ne?

"Kadın ilk önce afallamıstı, ama sonra toparlayıp cevap vermisti."

Kadın: Demir Yumruk.

"Adı gerçekten güclü ve asildi."

"Aslında buraya gelme amacım abimi aramaktı, ama maca odaklanmıstım. Zaten büyük ihtimalle abim de suan maçı izliyordu."

"Demir Yumruk" kesik kesik nefesler alıyordu, gözlerı hirs ve öfke ile doluydu. O an bir kalbi olduğundan bile şüphelenmiştim, karşısındaki adam can çekişirken hala onu yumrukluyordu."

"Kendimi tutmaya çalıştım. Gerçekten bu insanlar nasil bu kadar eğlenebiliyordu? Korkunç."

"Demir Yumruk bir tekme daha attiğında içim acıdı. Daha fazla bu caniliği izleyemedim ve buradan uzaklaşmak için geriye bir adım attim. Sırtım sert bir seye çarptığında geriye döndüm."

"Abim" tam karşımdaydı."

"Abim ellerini sacına gecirdi, öfkesi yüzünden okunuyordu. Yüzüme yere eğdim."

"Kolumdan tutup beni salondan cıkardi. Koridora geldigimiz zaman durdu."

Abim: Sen ne yaptığını sanıyorsun! Burada ne işin var Defne? "Sesi çok yuksek çıkıyordu."

Defne: abi anlatabilirim... "konuşmami bölup soze girdi."

Abim: neyi anlatıcaksin? Beni takip edip gizlice buraya geldiginimi?

"Gözlerim doldu. Sırtımı duvara yaslayip aglamaya başladım."

Defne: abi..."sesim aglayarak çıkiyordu."

Abim: bunu yapmaman gerekiyordu defne. Senin iyiligini düşünüyorum.

"Sesli bir şekilde aglamaya başladım."

"Abim tam birşey diyecektiki birisi konuşmaya başladı ve abimi böldü."

"-kıza bu kadar bağırmana gerek yok. Sinirini yarına sakla. Maçta kullanirsın"

"Kafamı hafifçe yana çektıgimde onu gördüm. Demir Yumruk'u. Uzun boyu ile karşımızda duruyordu. Yakindan daha yakısıklıydı."

"Abim sesin ondan geldiğini anlamiş olacakki öfkeli bir sekilde arkasını döndü."

Abim: Siktirgit Karan. Dua et kız kardeşim burada yoksa pestilini çıkartırdım.

"Gerçek adı Karan'dı."

Karan: o zaman yarın kız kardeşin olmasın bakalım kim kimin pestilini çıkartiyor.

"Hafifçe soğuk bir gülüş attı. Arkasına döneceği sırada gözleri gözlerimi buldu. Gözlerime baktığı gibi yutkundu."

"Arkasında dönüp yavaşça uzaklaştı."

"Gözleri bir fırtınaydı ve ben o fırtına da kaybolmak istiyordum."