32

"Uraz'ın İlknurdan hoşlandığını düşünüyorum."Yediğimiz yemeğin ardından dondurmaya geçmiştik.Mekanın üst katına terasa çıkmıştık ve gün batımını izliyorduk.İlk buluşmalar nasıl geçerdi bilmiyorum ama bizim ki baya garipti.

Yağız'ın bakışları bana döndü.Tartar gibi bir ifadeyle,"O nerden çıktı güzelim?"dedi.

Omuz silktim."Bilmiyorum.Uraz'ı ve İlknur'u küçüklüğümden beri tanıyorum.Uraz genelde kızlarla pek samimi değildir,benimle bile samimi değil ama İlknur'a karşı biraz farklı."Erimeye yüz tutmuş dondurmayı kaşığımla karıştırıyordum.Bakışlarım onun yüzüne çıktı.Yüzüne gün batımı vuruyordu.Buradan daha yakışıklı gözüküyordu.

Arabada avucumu öptükten sonra bir tık şok atlatmıştım.O da sadece gülüp arabadan inmişti.Kızım sen Porsche bindin.İçini biraz karıştırsaydın ya!Garibanım işte.

"Demek Uraz da aşık olabiliyormuş."dedi dalgaya vurarak.Mekanın terasında olduğumuz için manzara çok netti.Karşımızda sahil,yüzenler,çocuklar ve pamuk şekerci.Pamuk şekerci!

Dudaklarıma götürdüğüm dondurmayı geri bıraktım ve bir an çocuksu bir heyecanla parmağımı uzatıp pamuk şekerciyi işaret ettim."Pamuk şekeri alalım mı?"

Arkasına dönüp şekerciye baktı ve bana döndü."Olur,"

Zaten erimiş dondurmamı önümden ittirdim ve çantamı alıp ayağa kalktım.Yağızın dondurması zaten bitmişti.O da ayağa kalktı.Yan yana aşağı kata indik ikimizde.Tam kasaya ilerleyeceğimiz sırada durdum.Durduğumu anlayınca dönüp bana baktı."Hesabı ben öderim kavgası etmeyeceğiz değil mi?"

"Etmeyeceğiz,"dedi gülümseyerek elini arka cebine atarken.Cüzdan çıkarmasını bekledim ama telefonunu çıkardı ve bir uygulamaya girdi."Çünkü ben ödeyeceğim."

"Hayır,"dedim arka cebime uzanıp kahverengi kartlığımı çıkardım ve içinden kartımı aldım."Ben kendiminkini öderim."

"Burada erkek olan benim.Ben öderim,"dedi kasaya ilerlerken.Kolundan tutuş durdurdum.Kolunu tuttuğum yere baktı anında ve bende elimi hızla çektim."Pardon,"dedim."Ben kendi borcumu öderim."

"Ben öderim,dedim."diye ısrar etti.

"Valla ben kendi hakkımı öderim."

"Ben öderim hakkımızı."

"Ben kendi hakkımı ödeyeceğim."

"Ben öderim."dedi tekrar ama ben ona izin vermeden kasaya hızla ilerledim.Mekana çok sık geldiğim için beni tanıyorlardı.

"Sahit abi masa 14'ün borcu ne kadar."dedim kasaya yaslanıp soluk soluğa."Bölüşüp ödeyeceğiz."Sahit abi önündeki fişlerden masa 14'ü buldu ve fiyatı bölüştürdü.

Tam,"Senin borcun 250-"diyeceği sırada kasaya bir telefon yapıştırıldı resmen."Tamam,tüm borcu ben ödüyorum."Sahit abi bir telefona bir Yağıza baktı."Bu ne oğlum?"

"Telefondan ödeyeceğim,abi."Yağız bana göz ucuyla baktı,gülmemek içi yanaklarımın içini ısırıyordum.Sahir abi kaç yaşında adam ne anlasın telefondan ödeme yapmayı anca elden para alıyordu.Kart geçme işini bile genç bir çalışan yapıyordu ama şuan ortalıkta yoktu.

"Telefonla nasıl ödeyeceksin ki oğlum?Onun içinde para mı var?"Sahit abi gözlüğünü ittirip telefonu inceledi.Kollarımı göğsümde bağlayıp sahneyi izlemeye başladım.İkiside birbirine anlamsızca bakıyordu.Çok komik bir sahneydi.

"Ben öderim hesabı."diye sese döndüm bir anda.Hay anını.Bakışlarımı hızla kaçırıp önüme döndüm.Yağız o taraf dönüp konuşan kişiye pardon dercesine bakıyordu.Konuşan kişinin bakışlarını üstümde hissediyordum ama ısrarla dönmedim.Dönemezdim de zaten.

"Sen kimsin?"diye sordu Yağız hissizce.Soğuk sesini ilk kez duyuyordum.Ürperdiğimi hissettim.Sahit abiyle göz göze geldim.Buradan hızla çıkmamız gerekiyordu.Yağız benden iki adım önde durmuş kollarını göğsünde bağlamış o kişiye bakıyordu.Yüzümü göstermeden iki adım atıp kasaya yaklaştım."Sahit abi ben sana nakit vereyim."dedim sessizce."Bizde sıra bekliyoruz kardeşim.Sizin ben öderim klişenizi dinlemek istemiyoruz."dedi o ses.Elimi çantama attım ve 500 tl çıkardım.İkimizin hesabınıda ben ödeyecektim yoksa buradan çıkamayacaktık.Parayı kadaya koyduğum sırada Yağız hiç duruşunu bozmadan eliyle parayı tuttu ve elime geri sokuşturdu."Dinleme o zaman kardeşim."dedi ve telefonunu aldı.Ardından elini arka cebine atıp cüzdanını çıkardı.Cüzdanı bile markaydı.İçinden 500 tl çıkardıktan sonra kasaya koydu ve bana dönüp kolumu tuttu."Hadi Simay gidelim."

Kolumdan tutmuş tam yürüyecekken o ses konuştu."Selam vermeyecek misin Simay?"O kişiye döndüm.Yani eski sevgilime.Lise aşkıma.Sarışın saçlarını mükemmelce şekillendirmişti.Liseden beri bayağı değişmişti.Yüzü daha kemikli olmuştu ve burnuna hızma takmıştı.Kollarını göğsünde birleştirdi.Kas yapmıştı.Yeşil gözlerini alayla bana dikti."Ne o unuttun mu eski sevgilini?"

Ne eski sevgilisi be?Yanımda Yunan Tanrısı gibi çocuk varken sarışın civcivi ne yapayım ben!

Dalga geçerek kaşlarımı kaldırdım ve şaşırmış bir ifade takındım."Aa Yamam!"Ellerimi birbirine vurdun daha fazla taşşak geçerek."Senin ne işin var burada?"Yağıza döndüm.Hâlâ kolumu tutmuş kaşları çatık karşıdaki elmanı izliyordu,bana baktı."Gördün mü küçücük dünya."

"Hâlâ insanlarla dalga mı geçiyorsun?O huyundan vazgeçemedin mi?"dedi Yaman civcivi.Yakışıklıydı.Hakkını yiyemezdim şimdi ama yavşaktı.

"Sen o huyumu nereden biliyorsun?"dudaklarımı büzüp sordum.Ben gıcık olduğum insanlarla ağır taşşak geçerdim.Sevdiklerimlede geçerdim aslında.Katlanabilene.

"Benimle hep dalga geçerdin."dedi Yaman yaya yaya.Eşek arısı sokmuş dudaklı.Dudakları doğal olamayacak kadar büyüktü aptal herifin.Sosis dudak.

"Ve sen dayanamazdın."Sahtece gülümsedim."Duyguların biraz hassas senin ya."Prenses.

Yaman gözlerini devirip cüzdanını çıkardı umursamazca.Bende gözlerimi devirip Yağıza döndüm.Şu yakışıklı yüzü bak be!Kimin sevgilisi!Kolumu tutan koluna elimi doladım.Pazularını hissettim elimin altında.Taş gibiydi maşallah."Hadi sevgilim biz gidelim."Yağız son kez o korkunç bakışından attı Yaman'a.Anlamıyorum erkeklerin şu sert bakışlarını.Komik duruyorlar ama benim kurt bakışlıma her şey yakışıyor.

Yürümeye başladığımız sırada Yamanın sesini duydum arkamızdan."Kaslı erkek sevdan bitmedi değil mi?Sapıksın kızım sen!"Sahte bir şaşkınlıkla elimi ağzıma götürdüm."Hii,"diye ayıplayan bir ses çıkardım.Mekandanda çıkmıştık o sırada."Ne kadarda yalancı bir insan bu çocuk ya."

Yağız yan yan bana baktı."Kim bu çocuk?"

"Kom bo çocok?"diye taklit ettim eski bir alışkanlık olarak.Dudaklarımı ısırdım anında.

"Garip alışkanlıkların var senin."dedi gülerken.

"Garip alışkanlığım var diyene bak.Temizlik hastasısın aptal.Geçen elimden tiksindin."

Yargılayıcı mavi gözlerini bana çevirdi."Elinden tiksinmedim."

"Tiksindin,"

"Tiksinmedim,"dedi."Gerçekten ilk buluşmamızda bunu mu konuşacağız?"

Omuz silktim."O çocuk eski sevgilimdi."

"Biliyorum,"Anında durdum.Ayakkabılarım taş zeminde ses çıkardı resmen.Kolunu tuttuğum için o da otomatikman durdu."Ne dedin,ne dedin?"

"Biliyorum,dedim."Anlamsızca baktı bana.Sonra alaylı bir ifade takındı."Sevgili olacağım kızı biraz araştırdım.Ayrıca ben seni küçüklükten beri takip ediyorum."

"Korkuyorum he,"dedim ciddi bir ifadeyle.

"Takip ediyorum derken sosyal medyadan."diye açıkladı kendini.

"Sosyal medya hesaplarımda sadece kızlar var."

"Sosyal medya profilinin ardındakini bilemezsin Simaycığım,"Kolunu girmem için uzattı bana.Şaşkınlıkla koluna girdim ve yürümeye başladık yine.Sahile inmiştik."Sapık mısın yani?"

"Sapık değilim."Telefonunu çıkarıp instagrama ve bana uzattı.Siyah profili olan bir hesaptı.Bundan bir ya da iki yıl önce abna istek atıp duran bir hesaptı ve bende en sonunda dayanamayıp isteği kabul etmiştim.Smygüzellik ismiyle bir hesaptı.Güzellik sayfası olduğunu sanmıştım.

"Bu sapık olup olmadığını bana kanıtlamaz."Telefonu kapattım ve ona uzattım.

"İsteğimi kabul eden sensin."dedi telefonunu arka cebine atarken.

"Güzellik sayfası sanmıştım."

"Sapıklık için açtığım bir hesap değildi.Sadece sevgilin var mı yok mu diye takip etmek istedim."Pamuk şekerciye yaklaştığımızda para çıkardı ve bir tane pamuk şeker aldı,bana uzattı.Hâlâ ne diyeceğimi bilemiyordum.Pamuk şekeri elime aldım.Tekrar yürümeye başladığımızda konuşmaya devam etti."Hem instagramdan anlamıyorum ben.Bir arkadaşım açtırdım o hesabıda.Şuandada kullanmıyorum.Kendi kişisel hesabımıda uzun süredir kullanmıyorum."

Yavaş yavaş pamuk şekerin paketini açıyordum."Kim o arkadaşın?"

"Bir arkadaşım,"

"Kız,erkek?"

"Hiç kız arkadaşım olmadı."dedi gururlu bir sesle.Ona onaylayıcı bir bakışla baktım ve pamuk şekerimi elimle biraz koparıp yemeye başladım.

"Şu kayalıkların olduğu alana gidelim mi?Hem oradan gün batımını izlemesi güzel oluyor."dedim parmağımla kayalıkları işaret ederken.

Kafasıyla onayladı beni.Kayalık alan çok yüksek değildi.Seneler önce sahilin yanında duran yolun çökmesi sonucu oluşmuş bir alandı.Buradaki birçok kişi oraya kayalık derdi.Yolu tekrar yapmışlardı ama o koca taşları almamışlardı.Aslında tehlikeli bir alandı ama yanımda kaslı sevgilim varken çıkmam sorun olmazdı o beni korurdu.

Kayalık alana geldiğimizde benden önce çıktı ve elini uzattı bana.Şekeri yediğim elimi değilde tuttuğum elimi uzattım.Diğer elimde parmaklarımı yalamıştım.Ağırlığım bir hiçmiş gibi beni rahatça yanına çekti.En uca gidene kadar elimi bırakmadı.En sona geldiğimizde dikkatlice oturdum.O da yanıma oturdu.

Gün batımının turuncu ışıkları denize vuruyordu.Bu görüntü bana huzur veriyordu.Denize bakıp derin bir nefes çektim içime ve verdim.Lise çıkış bazen buraya gelirdim ve kafamı dinlerdim.Şimdi ise yakışıklı sevgilim ile gelmiştim.

Pamuk şekerimi yemeye devam ederken yan tarafımdan yüzüme bakan gözlerin ağırlığını hissettim ve dönüp ona baktım.Bana bakıyordu.Saçları turuncu gün ışığında turuncu-sarı arası bir renk almıştı.Koyu mavi gözleri açık maviye dönmüştü.Turuncu ışık pürüzsüz cildine yansıyordu.Cildi aşırı pürüzsüzdü.

Gözleri gözlerime dikilmişti resmen.Gözlerini içi parlıyordu."Gözlerin güneş ışığı altında kızıla dönüyor."

"Normal,sıradan kahverengi gözler."

"Hayatımda gördüğüm en güzel gözler olabilir."Hayatımda bu iltifatı çok fazla duydum ama onun söylemesi midemde kelebekler uçurmaya başladı.

જ⁀➴