GİRİŞ BÖLÜMÜ

SEN GİTTİĞİNDE

Ahu Arsal

“Evet anne daha kaç kez söyleyeceğim evde var defterim “dedim ama annemi ikna etmek zor tabii.

“Biliyorum ama yedek kalsın diye dedim kızım” dedi annem.

“Gerek yok annecim, sen merak etme hadi eve gidelim de sen de dinlen biraz.Bugün yine çok yoruldun.”

“E iyi tamam gidelim madem” dedi ve kırtasiyeden çıkıp eve doğru yol aldık.

❤️🩹

Eve geldiğimizde hızlıca yemek yiyip odalarımıza çekildik.Büyük ihtimalle annem uyuyordu ama benim aklımda hala çok soru vardı. Acaba yarın -11. sınıfın ilk gününde-sınıfımda kimlerin olacağıydı.

Bende bu kafa karışıklığından hemen sıyrılarak çantamın son kontrolünü yaptım ve hemen yatağa girdim. Nasıl olsa yarın zor bi gün olacaktı.

❤️🩹

“Geldim Mahmut Abi bekle!” diye koşarak servise bindim.Yine tabii ki servisi bekletmiştim.
“Yaptın gene yapacağını çılgın kız.” dedi ama ben Öykü’yü görünce hemen onu unuttum bile.

“Sister! Naber yaa?” dedim.Hemen koşarak gidip yanına oturdum.

“İyidir senden, yazın hiç aramadın beni.Küseceğim bak artık ha!”

“Çok haklısın sister o yüzden şimdi bütün dedikoduların hızlı bir özetini geçeceğim sana!” dedim ve okula varana kadar sohbet ettik.

❤️🩹

Okula vardığımızda hemen servisten indik ve okula doğru yürümeye başladık.Okula yeni kişiler gelmiş gibi görünüyordu.Sanki okul kalabalıklaşmıştı.

Hemen okula girip kantine gittik. Öykü kendine tost alırken bende bahçeye doğru bakındım.Tam o sırada arkası dönük birini gördüm. Çok tanıdık geldi nedense.

Tam ben ona bakarken o da benim olduğum tarafa doğru döndü ve tam o sırada yıllar önce içime gömdüğüm ve bir daha gömdüğüm yerden çıkarmak istemediğim kişiyi gördüm.
Onu…

Yıllar sonra tekrar…

O sırada o da bana döndü. Beni gördü.Yanında kişiyle konuşmayı kesti ve bana şaşkınlıkla bakmaya başladı.Aynı şekilde bende onu izlemeye başladım.

İkimizin gözlerinden sadece tek bir kelime okunuyordu;

Özlem…