seçilmiş 5. bölüm

Kapı tekrar kapandığında kütüphanede ağır bir sessizlik oluştu.

Beşi de birkaç saniye boyunca kapıya baktı.

"Az önce... dışarıda ne vardı?" — Zeynep

"Hiçbir şey." — Hakan

"Hiçbir şey böyle görünmez." — Nur

Efe kapıya yaklaşıp kolu çevirdi.

Bu kez kapı kolayca açıldı.

Arkasında yine okul koridoru vardı.

Efe şaşkınlıkla dışarı baktı.

"Az önce burada karanlık bir yer vardı." — Efe

Aras kapının eşiğine geldi.

"Ben de gördüm." — Aras

Hakan saate baktı.

Saat hâlâ gece yarısını gösteriyordu.

"Bir dakika..." — Hakan

Telefonunu çıkardı.

Ekran açıldı.

Saat 21.47 yazıyordu.

Nur kendi telefonuna baktı.

"Benimki de 21.47." — Nur

Efe'nin telefonu da aynı saati gösteriyordu.

Zeynep kaşlarını çattı.

"Duvar saati yanlış." — Zeynep

Hakan başını salladı.

"Muhtemelen." — Hakan

Aras yerdeki siyah taşı fark etti.

Taş hâlâ oradaydı.

Eğilip onu aldı.

Taşa dokunduğu anda kulağında ince bir uğultu duydu.

Aras elini hemen çekti.

"İyi misin?" — Efe

"Evet." — Aras

Ama yalan söylüyordu.

Bir anlığına kütüphanenin tamamı gözlerinin önünde değişmişti.

Raflar yok olmuş, yerlerini uzun ve karanlık bir koridor almıştı.

Koridorun sonunda ise aynı siluet duruyordu.

Sonra görüntü kaybolmuştu.

"Aras?" — Efe

Aras kendine geldi.

"Bir şey yok." — Aras

Hakan taşı Aras'ın elinden aldı.

"Bu şeyi burada bırakmalıyız." — Hakan

"Katılıyorum." — Nur

Hakan taşı masanın üzerine bıraktı.

Tam o sırada kütüphanenin kapısından bir ses geldi.

"Burada ne yapıyorsunuz?"

Beşi de dondu.

Müdür yardımcısı kapıda duruyordu.

Efe'nin yüzü düştü.

"Biz..." — Efe

Müdür yardımcısı kaşlarını çattı.

"Okulda olduğunuzu bilmiyordum." — Müdür Yardımcısı

Aras hızlıca konuştu.

"Kitaplık cezası yüzünden kaldık." — Aras

Müdür yardımcısı kütüphaneye baktı.

"Kitapları düzenleyip hemen çıkın."

Sonra kapıyı kapatıp uzaklaştı.

Beşi derin bir nefes aldı.

"Az kalsın yakalanıyorduk." — Efe

"Artık gidelim." — Zeynep

Herkes çantasını aldı.

Aras son kez masadaki siyah taşa baktı.

Taş artık orada değildi.

"Çocuklar..." — Aras

Hakan arkasını döndü.

"Ne oldu?" — Hakan

Aras cevap vermedi.

Çünkü siyah taş, kütüphanenin kapısının hemen önünde duruyordu.

Ve yanında küçük bir kâğıt vardı.

Hakan kâğıdı aldı.

Üzerinde yalnızca şu yazıyordu:

"Yarın gece tekrar gelin."

Efe kâğıda baktı.

"Biz gelmezsek?" — Efe

Kütüphanenin içinden bir kitap yere düştü.

Kitabın açık sayfasında yeni bir cümle belirdi.

"O zaman sizi biz buluruz."