seçilmiş 4. bölüm

Kitap yere düştüğünde hiçbiri hareket edemedi.

Kapağın üzerinde beş isim vardı.

ARAS.
EFE.
HAKAN.
NUR.
ZEYNEP.

"Bu imkânsız." — Hakan

Zeynep yavaşça kitabı yerden aldı.

"Belki birisi bizimle dalga geçiyordur." — Zeynep

"Beşimizin adını nereden bilecek?" — Efe

Kimse cevap vermedi.

Aras kitabı Zeynep'in elinden aldı ve sayfalarını çevirmeye başladı.

İlk sayfa boştu.

İkinci sayfa da.

Üçüncü sayfaya geldiğinde durdu.

Sayfanın ortasında tek bir cümle vardı:

"Buraya gelmemeliydiniz."

Nur geriye doğru bir adım attı.

"Ben demiştim buraya girmeyelim diye." — Nur

Hakan kitabı Aras'ın elinden aldı.

"Bu birinin hazırladığı bir şey olabilir." — Hakan

"Kim bütün bunları hazırlamak için gece okulda kalır?" — Efe

Tam o sırada kütüphanenin kapısı sertçe kapandı.

GÜM!

Nur irkildi.

"Kapı!" — Nur

Efe hemen kapıya koştu.

Kolu çevirdi.

Açılmıyordu.

"Kilitlemişler." — Efe

Hakan yanına geldi.

"beraber açmaya çalışalım." — Hakan

İkisi birlikte kapıyı zorladı.

Hiçbir şey olmadı.

Aras arkasını döndüğünde rafların arasında bir hareket gördü.

"Durun." — Aras

Herkes sustu.

"Ne oldu?" — Zeynep

"Orada biri var." — Aras

Aras karanlık raflara doğru baktı.

Bu kez diğerleri de gördü.

Uzun, siyah bir siluet rafların arasında duruyordu.

Yüzü görünmüyordu.

Nur'un sesi titredi.

"Bu... insan mı?" — Nur

Siluet birkaç adım attı.

Sonra durdu.

"Buraya gelmenizin bir sebebi var." — siluet

Efe duvara yaslandı.

"Sen kimsin?" — Efe

Varlık cevap vermedi.

Hakan öne çıktı.

"Bizim adlarımızı nereden biliyorsun?" — Hakan

Siluet başını Hakan'a çevirdi.

"Ben isimlerinizi bilmiyorum."—siluet

Aras kaşlarını çattı.

"O zaman kitapta neden yazıyor?" — Aras

Varlık kitabı gösterdi.

"Çünkü kitap sizi biliyor."

Bir anda kitabın sayfaları kendi kendine çevrilmeye başladı.

Sayfalar hızla ilerledi.

Sonra durdu.

Bu kez sayfada yalnızca Aras'ın adı vardı.

Aras birkaç adım geriledi.

"Benden ne istiyorsun?" — Aras

Varlık sessiz kaldı.

Ardından kütüphanenin bütün ışıkları bir anda yandı.

Siluet kaybolmuştu.

Beşi de şaşkınlıkla etrafa baktı.

"Az önce burada değil miydi?" — Zeynep

"Buradaydı." — Efe

Hakan yere baktı.

Siluetin durduğu yerde küçük, siyah bir taş vardı.

Aras taşı almak için eğildi.

Parmakları taşa dokunduğu anda kütüphanedeki bütün kitaplar aynı anda yere düştü.

Ve duvardaki eski saat çalışmaya başladı.

Tik.

Tak.

Tik.

Saatin ibresi gece yarısını gösteriyordu.

Tam o anda kütüphanenin kapısı kendiliğinden açıldı.

Ama dışarıda okul koridoru yoktu.

Sadece zifiri karanlık vardı.

Aras kapıya baktı.

"Bu okulda böyle bir yer yok." — Aras

Karanlığın içinden bir fısıltı geldi.

"Artık var." —??

Beşi birbirine baktı.

Ve kapı tekrar kapandı.