🔗 SANAL KÖRDÜĞÜM 🔗

8.BÖLÜMMM✨

Ama teslim de olmadı.
“Hayır.” dedi.
“Beni istiyorsan, bedeli var.”
Gölge durdu.
İlk kez şaşırdı.
“Konuş.” dedi.
Kız telefonu yerden aldı.
Ekranda İlkin’in mesajı hâlâ açıktı.
“Sen İlkin’i aldın.” dedi.
“Beni bağladın.”
“İkisi de yetmedi mi?”
Gölge sessiz kaldı.
Sonra yavaşça konuştu:
“Bağ tek kişilik değildir.”
“Birini bırakmak için…
bir bağ koparılmalı.”
Kız yutkundu.
“Hangisi?”
“Senin bana olan bağın.” dedi gölge.
“Onu sevdiğin an doğdu.”
“Onu aradığın her gece güçlendi.”
Kızın gözleri doldu.
Ama bu kez kaçmadı.
Telefonu açtı.
İlkin’in sohbetini buldu.
Parmağı titredi.
Son mesajı yazdı:
“Seni sevdim.
Ama seni bırakıyorum.”
Gönder.
O an oda sarsıldı.
Gölge çığlık atmadı ama şekli bozuldu.
Sanki biri içinden bir ipi çekip koparmıştı.
“Bağ…” dedi.
“Kesildi.”
Karanlık geri çekildi.
Duvarlar normale döndü.
Pencere kapandı.
Bir dakika sonra telefon çaldı.
İlkin.
Gerçek sesiyle.
“Alo?” dedi.
“Ben… neredeyim?”
Kız ağladı.
Sessizce.
Derinden.
Ama o gece…
ilk kez rüya görmedi.
Kördüğüm çözülmüştü.
Ve bu kez kimse kaybolmamıştı.