12. bölüm · SALONUM'UZ
12. Bölüm
Yaklaşık yarım saat kadar öyle kaldık. Şükür yani sonunda geldi hayvanoğlu hayvanlar!
"Şükür be! "
"Siz aşk yaşarken bozmayalım dedik. "
"Balkan! Kalkarsam senin düşüşün olur! "
"Tamam, bücürcüğüm sen kazandın!
" Her zaman şavaşın evladı. "
Salonun ışıklarını söndürdük ve dışarı çıktık. Ayakkabılarımızı giydik. İlk giyen bendim çünkü bunlar çok yavaş!
"Hadi be ağaç oldum mıymıylar! "
"Öf tamam be! "
"Melisa bunu senin söylemen çok anormal! "
Kafamı çevirdim ve yola baktım. Çok da bir araba yoktu.Görüş açıma siyah bir araba girdi. Gerçekten ürkütücü duruyordu. Camları dahil herşey siyahtı ve içerisi gram gözükmüyordu.
Yol sakin. Bu arabanın ne işi var?
Her neyse kafamı bu tür düşüncelerle yormayacağım.
"Hadi bücür gidelim. "
"Tamam."
Kafam hâlâ o arabadaydı.
Arkamızı döndük ve yürümeye başladık. Arkamızdan adım sesleri geliyordu ama önemsemedik. Sonuçta cadde üstü kalabalık olur değil mi? Sorun şu ki o siyah arabadan başka hiçbir tane araba yoktu.
"Ee balkon demiri hayat nasıl? "
"Sen olduk sürece iğrenç bücür. "
"Ayıp oluyor, başıma bir şey gelse ne yaparsın sen bensiz? "
"Halay çekerim bücür. "
"Aynen hasretimden yollara düşersin savaşın evladı! "
"Sen ne yaparsın Doruk? "
"Benim yollara düşmeyeceğim kesin. "
"Sen beni kurtarmak için bir yerlerini yırtarsın be gülüm! "
"Yoo! Valla seni bulurum ama kurtarmam dalga geçerim. "
" Evet kurtarırsın. "
"Sen ne yaparsın Harita? "
"Seni kaybetmem bile. "
Balkan ordan:
"Ooooooooooooooooooooooyyyyyyyyyyyyyyyy! Böyle sevene can kurban! "
"Kes sesini be! Canım haritam beni düşünüyor işte! "
"Bende düşünüyorum ne var bunda! "
"Canım haritam!"
Yürüdüm ve Atlas'a sarıldım.
"Ben böyle yapayım da hep sarıl. "
Yok canım çok beklersin.
"Yürü git be! "
Ondan ayrıldım ve yoluma döndüm.
"Bak bücür ilişki böyle yürümez. Ters konuşma hayatınla. "
"Balkan ben sana tersi göstermeden kapa çeneni!"
"Öyle olsun. "
Herkes yoluna devam ediyordu. Yan yana yürüyorduk.
Arkamızdan bir ses duydum. Önemsemedim. Sonuçta arkamı dönüp arkadaki kişiye bön bön bakacak değilim.
Bir anda arkamdan biri yaklaştı ve burnuma bir bez tuttu. Ondan kurtulmaya çalışıyorum ama başaramıyorum çok güçlü!
Ard arda dirseklerimle vurmaya başladım. Diğerlerinin iniltisi geliyordu. Umarım hepsi iyidir.
Son hatırladığım şey arkamdaki adamın:
"Bu dirseklerin hepsini çekeceksin! "
Diyişi ve korkunç kahkahasıydı. Sanırım bilincimi kaybediyorum...
