6.Bölüm=Temas-Bölüm Şarkısı:Esin İris-Kötü Kötü Şeyler

Avareyim,asudeyim,yorgunum;
Bilmiyorum,neden sana vurgunum?
Nurullah Genç
~★~
Yağız'ı bayıltmamın üzerinden 3 saat geçmişti.Ancak henüz benim bayılttığımı kabullenememiştim.Ayol sen git koskoca askeriyenin içinde bayılta bayılta Yağız'ı bayıltıver.Saçmalık daniskası.Hala dalgın dalgın etrafa bakarken Leyal'in"Balca kontrol saati geldi hadi git kontrol et gel."demesi ile hayattan tamamen bıkıverdim.Birden bana gelen parlama ışığıyla"Leyoşumm hadi sen kontrol et"Leyal'in gözleri büyüdü"Neden ben ya? Ben mi bayılttım?"Çok haklıydı,ben bayıltmıştım.Oflaya puflaya odasına doğru gittim.Uyanık olsun mu olmasın mı emin değildim.Eğer uyanık ise iyi olurdu,tehlike geçmiş demekti.Fakat eğer benim onu bayılttığımı hatırlıyorsa uyanık olmaması daha işime gelirdi.Kapının önüne geçtiğimde derin bir nefes aldım,besmele çekerek kapıyı açtım.Kapı dan girene kadar gözlerim kapalıydı.Kapıyı açtım, içeri girdim ve gözlerimi açtım.Uyanıktı,kahveleri bana bakıyordu.Gözlerine fazla uzun süre bakamadım,hemen kaçırdım.Gidip serumunu kontrol ettim,bitmek üzereydi."Serumunuz bittiği gibi çıkışınızı yaparız, geçmiş olsun"diyerek tam dışarı çıkacaktım ki sesi beni durdurdu"Doktor hanım"Derin bir nefes alarak ona doğru döndüm"Buyrun"Yüzünde asabi bir sırıtma belirdi"Her dediğimi yapmak zorundasınız"Boş bakışlarımı şaşkınlık sardı"Pardon ama ben sizin doktorunuzum, benimle bu şekilde konuşma hakkınız yok.Saygı çerçevesini aşmayın lütfen.Ayrıca neden yapmak zorundaymışım?"Sırıtışı farkedilecek derecede büyüdü"Beni sizin bayılttığınızı biliyorum çünkü"İşte şimdi cidden sıçmıştım.

~★~
Askeriye de sıradan bir gündü.Arman ve Can satranç oynuyorlardı.Can'ın yaptığı hamleyle mat olduğunu anlayan Arman sinirle satrancı yere savurdu"Bu nasıl bir oyun amına koyayım?Ben saymıyorum hile var.Biraz koşu yapıcam ben.Kulaklığım nerde?"O an Can'ın aklına mükemmel bir fikir geldi.Kulaklığı Arman'ın eline verdi.Arman kulaklığı telefona bağladı ve koşu yapmak üzere çıkışa yöneldi.O sırada suluğunu unuttuğunu farkederek telefonu yatağın üzerine bıraktı ve mutfağa gitti.Can"Fırsat bu fırsat.Şimdi yaptım yaptım.Aksi takdirde yakalar ve ebemi siker"Hemen telefonu açtı ve kulaklığın bağlantısını kapatıp telefonu hoparlöre bağladı.Tam telefonu bıraktığı an Arman mutfaktan çıktı.Arman dışarı çıktıktan sonra mükemmel eserini izlemek üzere bahçeye yöneldi.Arman bahçeye çıktı, müziği açtı ve koşmaya Bahçede ise şu ses yükseliyordu;
"Bar başında duran kız
Tirilay tirilay ammane
Tek başına oturan kız
Tirilay tirilay ammane
Bir bana bakar mısınız?
Tirilay tirilay ammane
Oldukça nazlısınız
Tirilay tirilay ammane"
Tüm bahçenin bakışları Arman'a yönelirken Can çoktan gülme krizine girmişti.Şarkı devam ediyordu;
"Gel gel cikolatam yanıma
Yavaş yavaş sokul bana
Rumbara rumbastik durma
Fıkırdata fıkırdata fıkır oyna"
Arman biraz durakladı, gevşeme hareketlerini yapacaktı.İşin en can alıcı kısmı gelmişti.Şarkı hala devam ediyordu;
"Bir sağ"
Arman sağa doğru eğildi
"Bir sol"
Arman sola doğru eğildi
"Bir alttan"
Arman aşağıya doğru eğildi
"Üstten"
Arman yukarıya doğru gerindi ve nefeslendi
"Hazır mısın?Ooooo"
Arman koşmaya başladı
"Kudur kudur baby
Haydi alla pulla beni
Salla salla baby
Bak ne hale koydun beni"
Can gülmekten yıkılırken timin geri kalanı Can'ın yanında bitmişti bile.
"Kudur kudur baby
Sen kudurttun beni
Salla salla baby
Of yandım aman aman"
Arman birden kafasını kaldırıp etrafa baktı.Herkes kendisine doğru bakıp gülüyordu.Can'a döndüğünde onunda kahkaha kahkahaya güldüğünü farketti.O an birşeyler kafasına dank etti.Kulaklığını çıkardı ve dinlediği şarkının tüm askeriyede yankılandığını fark etti.Birden gözleri büyüdü ve Can'a doğru bakıp"Ölümlerden ölüm beğen"diyerek Can'ı kovalamaya başladı.Tabii Can'da tabana kuvvet diyerek ayaklarını götüne vura vura kaçtı.
~★~
Yağız'ın söyledigi şeyler üzerine yaklaşık 5 dakikadır aval aval suratına bakıyordum. Kendime geldim ve şunları söyledim"Bunu kimseye söylemeyin lütfen ufak bir hata oldu kusura bakmayın.Ve ayrıca istediğiniz hiçbir şeyi yapmayacağım bu konuda anlaşalım"Gülmeye başladı"Tabii ki yapacaksın. İnatçısın ama bu inatın çok iyi kırılıyor küçükken de böyleydin"Sinirlenerek ona döndüm"Sizi tanımıyorum lütfen sınırları aşmayı bırakın.Ben bir doktorum ve sizde hastasınız aramızdaki ilişki bundan ibaret"Bu sefer kahkaha attı"Emin misin bal kız?"Bu söylediği üzerine gözümün önüne bir anı geldi. Beraber yaylada oturuyorduk. Ben ona heyecanla bir şeyler anlatıyordum. Oysa o bunun aksini iddia ediyordu. İnadıma devam ettirdikten sonra"Emin misin bal kız?"dedi ve yanağımdan öptü. Utançtan kıpkırmızı oldu eve kaçtım o ise arkamdan kahkahalar atıyordu. Gözlerimin dolmaya başladığını fark ettiğimde çıkmak üzere kapıya doğru ilerledim. Tam o anda ufak bir patlama sesi duyuldu ve odanın ışıkları gitti."Hassiktir"diyen Yağız'ın sesini duydum.Alelacele bir şekilde kapıyı açmaya çalışırken birden kapı kolu elimde kaldı."Of Allah kahretmesin ya"dedim ve kapının yanına doğru çöktüm. Küçüklükten beri karanlıktan aşırı korkardım ve bu oda aşırı karanlıktı. Ağlamak üzere ufak ufak titremeye başlamıştım."Hadi ama 2 yaşında gibi ağlayacak mısın?"sinirlerim çok bozuk olduğu için sertçe cevap verdim"Kes sesini ya senin yüzünden oldu hepsi zaten"Sinir bozacak şekilde güldü."Allah Allah küçük hanıma bak ya her şey benim yüzümden olmuş ben mi dedim beni bayılt diye"yine söylememesi gereken bir şeyden bahsetmişti. "Ya bilerek yapmadım abartma sen de"
"Eğer istediklerimi yapmazsan çok fazla bir şekilde abarttığımı fark edeceksin"
"Ben biraz değişmişsindir diye düşünmüştüm ama hala aynı sinir bozuculuğa sahipsin"
Birden hiç vurmaması gereken bir yerden vurdu.
"Onun için mi aşık oldun?"Aşırı bir şekilde sinirlendiğim için ona tokat atmak üzere yöneldim. Tam elim yanağına değecekti ki elimi tuttu.Ve birden sıcak dudakları dudaklarımla buluştu.