5.Bölüm:Muamma İşler-Bölüm Şarkısı:Murat Boz&Gülşen:İltimas

"Aşk mı kaderi kovalar kader mi aşkı,
Daha kimseler çözemedi bu bilmeceyi..."
William Shakespeare
~★~
Ben az önce birini bayıltmıştım.ADAM BAYILDI LAN!Evet şimdi çok sakin olacaktım ve bu işi halledecektim.Önce şu adamı ayıltmakla başlamalıydım.Flaşımı adamın yüzüne tuttum.Gözlerini araladım ref-Bir saniye bir saniye bu kişi-HASSİKTİR!Koskoca askeriye içinde bayılmak için Yağız'ı mı bulmuştum cidden?Şuan oturup ağlayabilirdim ama şuan bundan çok daha önemli bir işim vardı.Yağız hala baygındı.Şimdi sakin olup revire gidecektim ve Leyal'i çağıracaktım.Tam dediğimi yapıp revire doğru yol almışken benim ilerledigim yön de bir ses duydum."Komutanım iyi misiniz?"ALLAH'IMM!Bir tek bu eksikti şuan o da tam oldu.Gayet sakin bir şekilde yalan söyleyecektim.Allah'ım sen affet,amin."Komutanı-KOMUTANIM NE OLDU SİZE!?KOMUTANIM GÖZLERİNİZİ AÇIN LÜTFENN.VAY BENİM KOMUTANIM NEREYE GİTTİNN.."Bu duygu sömürüsüne daha fazla katlanamayacağım için hemen olaya müdahale ettim."Beyefendi sakin olun ölmedi sadece bayıldı"Adam ciddi ciddi ağlıyordu."Doktor hanımm. Ne olur kurtarın komutanımı"Derin bir nefes verdim."Tamam beyefendi bana yardım ederseniz revire götürelim."Ayağa kalktı ve Yağız'ı beraber revire taşıdık.Revire girdiğimizde Leyal uyanmıştı ve yine"ne bok dönüyor burda?"bakışını atıyordu.Ah Leyal üzümlü kekim...Neler olduğunu bilmek bile istemezsin.Eğer Yağız beni görmüşse sıçmıştım.Uzak durmaya çalışırken onu bayıltmam şaka mıydı acaba?"Balca adam baygın.Mal mal beni izlemeyi bıraksan da adama müdahele etsek artık diyorum."Doğru hem adamı bayıltmıştım,hem de müdahale etmiyordum.Yağız'ı sedyeye yatırdık ve başına şişmesin diye buz uyguladık.Şimdi ise sadece uyanması ve beni görmemiş olması için dua etmek kalmıştı.
~★~
-Yağız'ın Dilinden
Başımda ki aşırı kuvvetli ağrıyla beraber zorla gözlerimi açtım.Diklenmeye çalışırken gördüğüm sima ile gözlerimi kapatıp baygın numarası yapmaya başladım.Arman odaya girmişti."Vay benim komutanım nereye gittin?Benim canım komutanım.Aç gözlerini."Gözlerimi hafif aralayarak odaya göz attım.Tam o sırada odaya biri girdi."Beyefendi size ölmediğini daha kaç kere söyleyeceğiz.Biraz sakin olun lütfen."Bunları söyleyen oydu,Balca.Yanıma doğru yaklaştı ve serumumu kontrol etti.Ardından ateşimi ölçmek için alnıma dokundu.Sanki bir anda tüm vücudumu ateş bastı.O bana dokunmaya devam ettikçe vücudum alev almaya başladı.Birden elini çekti.Sanki o an vücudum buz tuttu,az önceki sıcaklıktan eser kalmadı. Sanki Balca yıllar sonra bende eksik olan birşeyleri tamamlıyor gibiydi.Hayır, olamazdı.Bu dünyada herkes olabilirdi ama Balca asla olamazdı.Yıllar sonra hayatına girip hiç birşey olmamış gibi davranamazdım.Ama benim hayatıma giren oydu.Neyse şuan önemli olan bu değildi.Ben niye bayılmıştım?Durduk yere bayılmış olamazdım değil mi?Dün tüm gün uyumamış olmam ve başımın ağrısı sebebiyle gözlerim yavaşça kapandı ve uykuya daldım