2. Bölüm küçük kaçak

odamda biraz dinlendikten sonra iki tane kadın içeri girdi beni hazırlamak için girmişlerdi anlaşılan
birisi gençti ama diyeri orta yaşlıydı

önce beni banyoya soktular ne kadar kendim yıkanabilirim desemde leydi İsanananin emri olduğunu söylediler

bir şekilde yıkandıktan sonra üzerime tam oturan kabarık kırmızı bir elbise giydirdiler ve saçlarımı dalgalandirarak güzel bir saç yaptilar bütün hayatım boyunca çalışsam bile alamayacağım takılar taktılar
aynadan kendime bakınca cidden güzel bir kız görmüştüm

istemsizce dudaklarımın kenarı kivrildi ama ben dar elbiseleri daha çok seviyordum yanımdaki kadına
" Dar bir elbise giyemezmiyim bu elbiseler yürümeyi zorlaştırıyor " dedim kadın malesef der gibi kafasını salladı

" Malesef leydim krallık kurallarına göre bir leydi dar hiç bir şey giyemez" dedi
ne kadarda saçma
" peki o zaman dolabımda hiç pantolon ve gömlek de yoktu bu damı yasak " dedim
" Evet krallık bu konuda çok ciddidir leydilerin bir leydi gibi olmasına özen gösterilir aksi taktirde sert kurallar uygulanır" kafayı yiyecektim bu elbiseler güzeldi ama hayatım buyunca bunlarla gecemezdim kapımın açılmasıyla oraya döndüm leydi İsana gelmişti beni boydan boya süzdü ve onaylarcasina gülümsedi " tam bir leydi olmuşsun" dedi leydi asla olmak istemediğim bir şeydi " ferina lütfen sorun çıkarma eminimki bir kaç güne alışıcaksındır" dedi
" Eminim leydi İsana " dedim soğuk bir sesle" her neyse yanıma gelip koluma girdi " lütfen bana leydi İsana değil anne de" dedi biraz fazla sert davranıyordum sanırım okadar yumuşak bir sesle demistiki
biraz ısınmıştım pekala der gibi başımı salladım

uzun merdivenlerden indik her yerde bir sürü muhafız vardı kocaman bir salona girdiğimizde bir sürü göz bana döndü çoğunu bahçede görmüştüm ama bazıları yeniydi hepsi büyük bir masada oturmuş konuşuyorlardı lord lucian masanın başındaydı masanın yanında iki sandalye boştu bizim için ayrılan sandalyeler lord lucian ayağa kalktı ve bana elini uzattı yanına gidip elini tuttum
" Kızım ferina " diye tekrar beni tanıttı leydi İsana yerine geçti ve artık herkes yerine oturmuş bize bakıyordu lord luciana onun yemeği başlatmasına

kısaca sofraya baktım ama ağzımın suyu akmıştı bir sürü et tavuk kaz meşrubat lar icecekler birbirinden güzel meyveler karnım guruldamaya başlamıştı bile

" Achort hanedanınin saygı değer asilleri bugün beni ve eşimi yanlız birakmadiginız için size minnettarım biliyorsunuz ki biricik varisim yıllar önce kaçırılmıştı herkes bizde dahil hayatta olmadığını zannetiyorduk ama bir yandanda onca yıla rağmen her yerde onu arattiriyordum ve yıldızlara şükürler olsun ki kızım tekrardan evine dönebildi "
Dedi bana döndü ve yine elimi tuttu çok garip normalde rahatsız olurdum ama eli garip bir şekilde sıcaktı ve güvenilir hissettiriyordu " kızımin şerefine düzenlediğimiz yemek bereketli olsun yıldızlar bizi kutsasin afiyet olsun"
Dedi ve herkes yemeğe başladı yanımda amcam denilen adam oturuyordu yuriyan onun yanında ise kızı astrid vardı
Yemeğimi yemeğe başlamıştım tadı mükemmeldi bir yandanda herkese göz gezdiriyordum masada bir sürü kadın ve erkek vardı masadan bir adam
" Lordum varisimiz kralice seçmelerine katilicakmi acaba" dedi adama döndüm ellili yaşlarının sonunda saçları yeni yeni ağırmaya başlamış birini gördüm lord lucian boğazını temizledi ve duruşunu diklestirdi
" Achort hanedanı krallığın güçlü hanedanlarindan biridir tabikide varisim kraliçe olma yolundan gecicektir " dedi herkesin gözü hala bendeydi sertçe yutkundum
Tanrım neyin içine düştüm ben ben daha bu elbiselerle yürüyemiyorum nasıl kraliçe olucam şimdi başka bir adam konuştu
" Tamam ama lordum varisimiz bir asil olarak yetismemis kendiniz söylediniz nasıl kraliçe seçilecek ilk turda elenir "
Turmu biri beni tutsun bayilicam şuraya ne diyorlardı bunlar başıma keskin bir ağrı girmisti suyumdan yudumladim
Leydi İsana konuşmayı devralarak
" Kızım saraya gidene dek sıkı bir egitim alicak o bir Achort kanına sahip eminimki zorlanmayacaktir"
dedi hayır Achort kanına sahip değilim üstelik ben bir asıl bile değilim
" Umarım dediğiniz gibi olur leydim başka bir hanedanın varisinin kraliçe olmasını istemeyiz özellikle gezegen hanedanlarindan bir varisin " gezegen hanedanlarindan mi o da neydi öyle ilk defa duyuyordum
" Peki gücü açığa çıktı mı yoksa hala kendini göstertmedimi " dedi bir kadın
Gücmü cidden kafayı yiyecektim bunlar benim anlamadığım bir dilden mi konusuyorlardi
" Varisim daha bugün geldi sorulariniz var biliyorum merak ediyorsunuz ve bu sizin en doğal hakkınızdır evet ama kızımı daha ilk günden bu kadar yormak istemeyiz degilmi " dedi

şimdi herkes yemeğine dönmüştü yemegin ilerleyen zamanlarında lord lucian bir kaç adamla konuşmaya başlamıştı devlet işleri hakkında olduğu belliydi leydi İsana da leydilerle konuşuyordu çok canım sıkılmıştı cesaretimi toplayıp lord luciana döndüm
" Lordum musadeniz olursa odama gidip dinlenmek istiyorum " dedim
masadaki bir kaç göz bana döndü ilk defa bu kadar kibar konustum resmen
Lord lucian " tabi ferina çok bile kaldın iyice dinlen yarın çok işin var" dedi
Masadan kalktım ama bu topuklu ayakkabilar ayağıma öyle çok vurmustuki küfür edicektim ve elbise ayağıma takılıyordu salondan bir rezillik çıkartmadan çıkmaya gayret ettim ve sonunda kendimi kapılardan dışarı atmıştım merdivenlerden çıkmıştım ama odam nerde kalıyordu ve mum isiklarina rağmen ortalık biraz korkutucu gözüküyordu odamın yerini hatırlamaya calisyordum ama her yer birbirine benziyordu ve etrafta hiç kimse yoktu herkes alt katta kalmıştı muhafızlar ve hizmetlilerde

oflayarak elbisemin eteklerinden tuttum ve ayağıma vuran ayakkabılara rağmen yürümeye başladım kolidorun sonuna gittiğimde buranın benim odamın olmadığını anlamıştım burası ters yöndü kahretsin diyer tarafa döndüm ve başka bir yere kolidorun ucunda duruyordum duvardaki mesalelerden birini elime almayı denedim ama yerinden çıkmıyordu
" Hadi ama " diye soylenmistim iki elimle daha çok cektiriyordum ama çıkmıyordu bı anda elbisemin ucuna bastım ve dengemi kaybettim yeri boylarım sanmıştım ama güçlü bir kol beni tuttu karanlığa rağmen olmayan yüzünü görmüştüm maskeli adam
" Burdandami kaçmaya çalışıyordu küçük kaçak " dedi ona gözlerimi devirdim
" Sence kaçmak istesem bu haldemi olurum " dedim hala beni kucağında tutuyordu maskesine rağmen nefesini hissediyordum" acaba beni indirmeyi düşünüyor musun " dedim
Beni indirmeden yürümeye başladı
" O ayakkabılarla yürüyemesin" dedi
" Beni düşündüğünden yani" dedim alayla
" Sen umrumda değilsin ama lord lucian seni bana emanet etti o yüzden lanet olası kadın ,çeneni kapat ve başımı ağrıtma" kaba pislik herif ellerimi kolumda birleştirdim ve olabildiğince ondan uzak durdum

" Nereye götürüyorsun beni" dedim
" Odama " dedi gözlerim fal taşı gibi açıldı
" Ne neden " dedim ve ellerinden inmeye çalıştım ama beni sıkıca tutuyordu
" Ferina cidden cahilmisin ,seni niye kendi odama götüreyim " dedi oh rahat bir nefes verdim

cidden bı an gerçek sanmıştım bu yabani ile aynı odada kendimi düşünemiyordum
Sonunda kendi odama varmıştım beni kucağından indirdi ve kapının önüne bıraktı ona döndüm
Ve maskeli yüzüne baktım uzunca bir bakistik
" Sanırım burda bana teşekkür etmen gerekiyor," dedi yok ya der gibi bir bakış attım
" Ne içinmiş" dedim
" Seni tasidigim için "
Hırıltılı sesiyle konuşuyordu gerçek sesi miydi acaba
" Beni taşı demedim ayrıca bunu başka biri yapsa teşekkür ederdim ama sen yapınca hayatta etmem " dedim
" Nedenmis o "
" Çünkü sen kaba herifin tekisin "
Alaylı ve biraz ciddi bir sesle demiştim
" Odana git ve dinlen ferina yarın seninle çok işimiz var" sesi ciddilesmisti

Oflayarak " senden kurtulamiyacagim anlaşılan " dedim ve arkamı döndüm

olamayan yüzüne sonkez baktım ve kapıyı kapattım
Kendimi kuş tüyünden olan yatağıma biraktim yeni hayatima alışmak zor olucakti sanırım ama belkide bir sürü insanin hayatı benim elim deydi küçükken hep bir kahraman olup insanlari kurtarmak isterdim ve şimdi elimde öyle bir fırsat vardı o fırsati iyi değerlendirmem gerekiyordu ilk başta kötü bir fikir gibi gelsede belki kraliçe olabilirdim ve olucaktimda....