1. Bölüm

Sonunda evin işlerini bitirmiştim rahat bir nefes alabilirim diye düşündüm ve kendimi kanepeme attım o sırada eski ahşap kapıdan içeri giren babamı gördüm çalıştığı demir atölyesinden dönmüştü ve her yeri kirlenmisti
" Hoş geldin baba " dedim gelip kendini tekli eski koltuğa attı başı ile bana selam vermişti aç oldugunu düşünerek ona yemek hazırlamaya başladım
Genel olarak hayatım hep böyle geçerdi annem olalı bir kaç yıl olmuştu ve bir kardesimde yoktu sadece babam ve ben krallığın sınırlarında hayatta kalmaya çalışan yoksul ailelerin yaşadığı bir kasabada yaşıyorduk
" Rohanan "
Krallığın sınırlarından bizim gibi yoksullar giremezdi onlarla bizim aramizda uçurumlar vardı hep merek etmisimdir acaba krallık nasıl bir yerdi diye en yakın arkadaşım ve tam bir baş belası olan Arwan orayı görmüştü tabi kucukken ailesi kraliyet için çalışan hizmetlilerdendi tabi anı bir şekilde olmuslerdi kimse nedenini anlamamıştı ve arkadaşım Arwan burdaki buyukannesi ile yaşıyordu babama yemeginu verdim ve dışarı ve evde onu yanlız bıraktim hava kararmaya başlamıştı elimden geldiği kadar eski köhne evlerin ortasında koşuyorum burası rohanan di benim evim doğup büyüdüğüm yer ama doğrusunu söylemek gerekirse berbat biyerdi bir sahil kenarindaydi balıkçı tekneleri ve pis kokularina alışmak kolay olmamıştı tabiki doğma büyüme buralı değilseniz
Sonunda nefes nefese kalmış bile olsam yetismistim karsimdaki Arwana baktım herzamanki gibi yüzündeki alaycı gülümsemesi vardı " tam 4 dk geç kaldın aptal " dedi ona gözlerimi devirdim " hadi ama Ar abartma ve beni niye buraya çağırdın " dedim
Kasabaya bugün büyük bir gemi gelmişti ve geminin içinde bir sürü eşya ve yiyecek vardı tabi parası olanlar için
Babamdan para isteyecektim ama sonra zaten zor gecindigimiz aklıma geldi yeni bir ayakkabiya ihtiyacım vardı bunlar ayağıma vuruyordu ama gerekte yoktu
Bir tepeye çıkmıştık burdan deniz çok güzel görünüyordu ve krallık büyük saray ve görkemli asil evleri her zaman imranerek baktığım evler ve hayatımda asla girmeyeceğim evler Arwan yere oturmuştu ve bende gidip yanına oturdum " hadi ama Ar şöyle artik "
Diye onu dürttüm " seni sabırsız keçi"
Dedi " inatçı balık " dedim birbirimizle uğraşmadan duramiyorduk aslında herseyimizle çok zittik ve bu zıtlıklar bizi hep birbirimize çekmişti onun kızıl kısa saçları vardı benim ise upuzun siyah saçlarım onun kemerli bir burnu vardı benim burnum ise küçük ve sekilliydi onun gözleri iri ve rankliydu benimkisiler ise siyah gri tonlarındaydi
Sonunda yanında getirdiği şeyi bana vermişti hemen elniden aldım ve açtım icinde bir çift ayakkabı vardı o kadar sevinmiştim ki Arwan in boynuna atladım böyle yapicagini bildiğim için kol çantama tiktigim bir kap çıkarttım
" Yok artık fer yoksa bayıldığım turtadanmi. Yaptın " dedi gülerek başımı salladım biz bereber buyumustuk evet yokluk içinde ama yinede mutluyduk çünkü birbirimize sahiptik

Hava kararlı çok olmuştu artık bütün kasaba evlerine çekilmişti Arwanla yollarımız ayrılmıştı ıssız sokaklarda yürüyordum evime doğru evimin önüne geldigimde mum ışıklarının yanmadigini gördüm garip babam bu saatte uyumazdi hemen evin arkasında babamın yaptığı demir mızrağı andıran sivri uçlu bir nesne aldım sessiz adımlarla kapıya gittim ve açtım içerisi p oy pljbpkapkaranlikti ev küçük olduğu için her adımımı nereye aticagimi biliyordum
" Baba" dedim ve bir adım daha attım tam o sıra bir kipritin yanma sesi duyuldu ve önümde maskeli bir adam belirdi ne yapicagimi bilmeyerek demir mızrağı ona doğru tuttum adam sakince elindeki mumu yaktı maskele yüzü belirginlesmisti " sende kimsin " dedim " babama ne yaptın "
Adam bana doğru yaklaştı ellerim titriyordu " bizden calabilecegin hiç bir şey yok " dedim hırsız olabilirmiydi dahada yaklasti nefesimi tutmuştu öne doğru bir adım atmıştım ki çok hızlı bir hareketle mızrağı elimden aldı
Oda yaktığı mumla aydinlandigi için arkasında duran diyer adamı yeni görmüştüm babamı " ferina musafirlerimize böylemi davranıyorsun"
Dedi misafii ne misafiri
Kendime çeki düzen vermeye çalıştım ama aklım yerinden cikicakti hala ellerim titriyordu maskele adamın yüzündeki hiç bir yeri gözükmüyordu bana sırtını dönüp oturduğumuz diyer odaya geçti " baba bu da kim " dedim
" İçeri geç ferina " dedi babam midem kasilmisti ne oluyordu böyle
İçerideki odaya gectigimde odada iki kişi daha vardı birisi zarif siyah saçlı bir kadındı beni görünce bayilicak gibi oldu ve elini diğer adamın koluna koydu o adam ise odadaki üçüncü kişiydi adamın gözlerine bakınca nedense çok tanıdık bir hisse kapilmistim bunlarda kimdi boyle babam arkamdan gelip beni karşılarına oturmam için cekistirdi ucu karşımızdaki koltukta oturuyordu karşımdaki muhtemelen 45 yada50 li yaşlarında olan adam ve kadına baktım bu kadar yakın olduklarına göre evli olmalilardi ikiside beni inceliyorlardi ama bu öyle alaylı bir inceleme değildi sanki gözlerinin önünden çekip gidicekmisim gibi sanki kaybolacakmisim gibi beni izliyorlardı çok rahatsız olmuştum diyer adamin maskesi olduğu için kime baktığını anlamıyordum çok garipti
" Ferina ralon " dedi maskeli adam sesi bı garip çıkıyordu hırıltılı ona döndüm
" Pek iyi bir karsilasma olmadı diyebilirim ama bu yaptığını görmezden gelicem " dedi tam onun ağzının payını vericektimki babam kolomu dürttü susmak zorunda kaldım
" Buraya niye geldiğimizi merak ediyor olmalısın " hadiya zeka küpü
Cevap vermek yerine ellerimi kollarımda birlestirip arkaya iyice uzandım bu adama sinir olmuştum
" Öncelikle kendimiziiz tanıtalım bence "
Dedi kadın çok güzel bir yüzü vardı
" Biz krallığın Achort hanedanından iz "
Dedi karnıma kramlar girmişti onlar asil soyundan gelenlerde di ve kralliktandilar
Burda ne işleri vardı yüzüm merak ettiğim herşeyi söylüyor olmaliydiki kadın konuşmaya devam etti
" Ben İsana Achort " dedi nedenini bilmiyordum ama sanki gözleri dolmuştu garip
Yanındaki adam konuşmayı devraldı bu adamda yaşına rağmen yakışıklıydı
" Bende lucian Achort Hanedanimizin lideriyim " dedi

karşımda krallık hanedanlarindan biri oturuyordu
" Tahmin edicegin kadarıyla evliyiz " dedi
" Peki burda ne işiniz var bildiğim kadarıyla hiç bir krallık üyesi buralara ayak basmaz "dedim sesim biraz nefret dolu çıkmıştı sanırım kadın adama döndü üzüntülü gözlerle sanki bişey anlatıyordu maskeli adam konuşmaya başladı

" Achort hanedanı krallığın güçlü hanedanlarindan biridir uzun yıllar önce bir kız evlatları dünyaya geldi ama malesef hayata gözlerini yumdu ve leydi İsana birdaha çocuk doğuramayacagi öğrenildi bu bir hanedan için çok utan verici ve kötü bir olaydır " gözlerimi kadına çevirdim hala acısını yasadigini belli ediyordu ama bana neydiki bunlardan
" Lord lucian bunları saklamyi seçti ve kızının acımasızca kaçırıldığını herkese duyurdu kızının olduğunu soylemedi "
Bu çok kötüydü çok büyük bir yalan
" Yıllar geçti ama harkes kaçırılan varisi konusuyordu halen" krallikla alakmaiz olmadığı için hiç birşeyi bilmiyordum
" Kraliligin lideri olan Kralın büyük oğlunun yaşı büyüdü artık kral olma yolunda emin adımlarla gidiyor ve kendisine krallığın hanedanlarinda en uygun eş adayini seçmesi gerekiyor " dedi

Göz ucuyla babama baktım oda maskeli admaa bakıyordu üzgün gözüküyordu sanki 54 yaşındaymış gibi değilde 64 yaşındaymış gibi dufuyordu bir günde on yaş yaşlanmış gibi
Kafamı tekrardan maskeli adamaa çevirdim

" Achort hanedanından bir varis çıkmak zorundaydı güç ve iktidar için ama gördüğün üzere bir varisleri yok işte burda işin içine sen giriyorsun " dedi hırıltılı sesiyle gözlerimi kocaman açtım benmi " benim bu işte ne alakm var" dedim bu sefer kadın konuşmaya başladı karşımdaki bir leydiydi hemde büyük bir hanedanın leydisi

" Kızımı kaybettigim zaman çok büyük bir boşluğa düşmüştüm yanımda bir sürü calisanim vardı ama bunlardan birinin kızım yaslarimda bir kızı vardı tıpkı kızıma benzeyen bir yüzü saçları ve gözleri vardı kadindan kızını bana vermesini istedim " dediklerine kendi bile inanamiyordu nasıl bir insan bir anneden böyle bir şey isteyebilirdi

" Ozamanlar akıl sagligim hiç iyi değildi hem o küçük kizada çok bağlanmıştırm kadına yukluce para teklif ettim ama kızını bana vermeyi reddetti o anlık bir sinilrle onu kovdum " gözlerinde yaşlar akmaya başladı kocası olan lord ona testke verircesine dizlerinin üstündeki elimi tuttu " sonra kadını her yerde arattım ve buldum kendi ailesi ile çok mutlu bir hayat sürüyordu o kizida kendi gözlerimle gördüm artık küçük sayilmazdi ama hala çocuktu isteseydim onu çekip alırdım diye düşündüm ama ama " diyip durdu gözlerimin içine baktı
" Ama ben cocugumdan ayrılmıştım ve başka bir anneyi ayırmaya çalışıyordum kendime çok kizidm ve bidaha oraya asla gitmedim " dedi bu hikayelrin alaka seviyesini anlamaya çalışıyordum
" Kral Hero' ya bir varis goturmem gerekiyor "
Dedi lord bu seferde ona dönmüştüm
" Sana bır teklifim var ferina ralon " dedi bakışları yoğunlaştı yerimde kipirdandim
" Kayıp kizimmissin gibi benimle birlikte malikaneye gel ve güzel bir eğitim ve kraliçe olma şansına er " dedi gözlerimin onu karafmisti kralliktan bahsediyordu bana kraliçe olma şansı diyorlardı bir hisimla ayağa fırladım
" Ne sacmaliyorsunuz siz ya" dedim bu yaptığıma sasirmislardi babamla benimle birlikte kalkmıştı ve beni tutmaya çalışıyordu
" Krallin kraliçesi olmakmis umrumda bile değil kimse beni o lanet yere götüremez " dedim " aptallık etme sana nasıl bir şans veriliyor biliyormusun sen,"
Dedi maskeli adam ". Beni kimse o lanet yere sokamaz o pilik kralın ve oğullarının karşısına da bir yem olarak atamazsınız " dedim maskeli adam hisimla ayağa kalktı ve uzerime yürüdü ama lord aramıza geçti " sakin ol " dedi adama ve bana döndü " eşimin anlattigi hikayediki kız sendin ferina yıllarca yıllarca bu günü bekliyorduk senin buyumeni " dedi sinirden gözlerim dolmuştu hiç bir güç beni oraya goturemezdi

" Gelmek zorundasın bak babana bu yaştan sonra nasıl calisicak sana söylemiyor ama o çok hasta" diye bağırdı gözlerim babama döndü dogrumu söylüyorlar diye baktım babam kafasını egmisti " eğer bizimle gelirsen hem sen hemde baban hayatınızın sonuna kadar rahat yaşıyacaksınız " dedi
" Pekiya burdaki diyer terk edilmiş insanlar onlara ne olacak " diye daha çok bağırdım " siz orda rahatlık içinde yaşarken burdaki insanlar hergun yaşam mücadelesi veriyor " dedim
" Biliyoruz ama elimizden hiç bir şey gelmez ama eğer sen kraliçe olmayı basarabilirsen tahta söz sahibi olursun ve bizide konseyde daha yüksek yerler getirirsin " dedi kralicemi ben sıradan fakir bir kasaba kiziydim bende nasıl kraliçe olucakti babama döndüm evet dercesine başını salladı

" Bir sartim var " dedim adam hızlıca başımı salladı hemen kabul etmişti
" Sadece babama değil birine daha yardım etmenizi istiyorum " dedim
" Kabul eşyalarını hazırla iki saate yola cikiyoruz ferina Achort " dedi maskeli muhafız sanırım bir günde hayatım değişti cümlesi buna deniliyordu ...

Bir saat sonra

Ellerimle kimsenin görmediği göz yaşlarımı sildim hala içeride oturuyorlardi sessizce evimin penceresini açtım ve dikkatlice aşağı indim çok kısa bir zamanım vardı sessizce evlerin arasına daldım eski yıkık dökük bir evin önüne geldiğimde nefes nefeseydim kapıyı çaldım

Kapıyı açan Arwandi beni gördüğünde şaşırmıştı
" Fer iyimisin biseymi oldu " dedi
Hızlıca ona sarıldım
" Çok zamanım yok Arwan ama sadece şunu bil sen hayatımdaki en iyi arkadaşımsin " dedim beni tuttup kendine çevirdi

" Hey neler oluyor böyle " dedi
" Sadece senden bir şey istiyicem hiç birşey sorma lütfen " dedim kararsizlikla başını salladı tekrar sarıldım
" Gitmem gerekiyor ama unutma geri dönücem" dedim hala anlamamdigi için garip garip bakıyordu
" Ferina iyimisin " dedi
" Evet çok iyiyim " dedim ve tekrardan eve doğru yürüdüm arkamı dönüp baktığımda kapıya yaşlanmış beni izlediğini gördüm son kez ona gülümsedim ve hızlıca eve döndüm çıktığım pencerden tekrardan içeri girdim ama eski yatağımın üzerinde davetsiz bir misafir vardı
" Vay küçük kacakta gelmiş " dedi hırıltılı sesiyle sinirden dudağımı ısırdım çok sık yaptığım bir hareketti

" Bir genç kızın odasına girilmemesi gerektiğini bilmiyecek kadar cahilmisin "
Dedim güldü

" Bunu hiç okula gitmeyen birimi söylüyor " dedi yüzüm kizarmisti evet hiç okula gitmemiştim bu kasabada okul yoktu eğer durumu biraz daha iyi bir ailem olsaydı belki başka bir kasabada eğitim gorebilirmisim ama hiç öyle bir sansimim olmamisti

" Madem ben cahilim o zaman gidin kendinize başka bir kraliçe yemi bulun "
Dedim maskeli adam yatağımdan kalktı ve bana doğru geldi aramızda bir adım falan kalmışken durdu kendimi geriye gitmemek için zor tuttum yüzündeki hiç biseyi goremedigim için mimiklerinden ne yapicagini anlayamiyordum sanki karşımda bir duvar vardı elleriyle çenemi sertçe tuttu

" Saraya gidenen kadar sana bizzat kendim eğitim vericem umarım sarayda da yada bir soylunun yanında bu çeneni sıkı tutarsin " dedi sertçe onu kendimden ittim ama kipirdamamisti bile

" Bidaha sakın bana emir verme " dedim ama adam dahada çok üstüme yürüdü bu sefer geri adım atmıştım hemde duvara yapisana kadar
Boyu benden uzun olduğu için yüzüme doğru eğildi
" Karşındaki kişinin kim olduğunu bilseydin boyle konusamazdin kaçak "
Dedi Çok garip bir kokusu vardı kötü değil aksina güzle ve çekici bir koku
Yüzüne bakıp hiç birşey demedim çünkü buraya sıkışmıştır geri çekildi
Arkasını döndü ve kapıya doğru yürüdü son kez bana baktı
" Yarım saatin var çabuk ol"
Dedi ve odadan çıktı yemin ederim bu adama uyuz olmuştum

Karşımdaki insanlar karşısında güçsüz gözükmek istemediğim için aglamiyordum ama gözlerimin ici yaniyordu babama son kez daha sarıldım bu onuncu falandı
" Kendine dikkat et ferina unutma baban seni hep sevdi" dedi kulağıma

" Geri gelicem baba ya kraliçe olarak yada ferina olarak ama geri gelicem" dedim kraliçe olamayacagimi biliyordum hatta emindim bir umudumda yoktu beni bekleyen üçlüye doğru yürüdüm yanıma fazla bir eşya almamıştım bir sırt cantasi çünkü adam akıllı hiç biseyim yoktu
" Okadar güçlü hanedanlarindan birinin lideriyim diyordun okadar yolu yürüyerek mi gidicez acaba lordum" dedim alayla
Adam bana baktı ve eliyle ormana giden yolu gostertti

Ciddimisin der gibi ona baktım maskeli adam arkamda kadın yanımda lord ise onumuzde ormanda yürüyorduk bu ormana küçükken çok girerdim ama sonra girmeyi birakmistim
Yarım saatin sonunda bir at arabası gözüktü
" Bidakika bu gerçek olamaz " dedim evet cidden bir at arabası kasabamiz okadar fakirdiki kimsenin at arabasi yoktu cidden kötü bir kasabaydik biz kralın unuttuklarıydik terk ettikleriydik
Koşarak atların yanına gittim ikiside beyazdı ellerimle birini okşadım at garip seslar cikarmisti ama atlara bayılırdım arkamdan gelenler ise arabanın içine geçti maskeli adam beni kolumdan tuttu ve kendine dindertti hızlıca kolumu ondan çektim
Ama at arabasındaki lord ona ters bir bakış atınca
" Leydim gitmemiz gerk lütfen arabaya geçin " dedi bu haline sırıtarak arabaya oturdum kadının yanına ve yolculuğumuz başladı ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama durdugum yerde sızmış olmaliydimii uyandigimda şafak sokmuştu at arabasından dışarı baktığımda buyulenmistim kraliligin hanedan şehirlerinden birindeydik
Kocaman güzel görkemli bakımlı evler
Ve aynı şekilde bakımlı insanlar üzerlerinde kaliteli kıyafetler dükkanlar ağzına kadar dolu ve insanlar huzurlu hırsızlık yoktu gasp yoktu bu insanlarda huzur vardı çünkü karınları doyuyordu
Yola devam ettik ve bu sefer diyer evlerden de büyük ve görkemli bir malikaneye geldik burasimi Achort hanedanınin sarayı diye düşündüm ve evet burasiydi çünkü koca bahçede bir sürü adam toplanmıştı kimisinin hizmetçi olduğu belliydi ama bazılarında asıldı maskeli adam bana döndü ve" onların yanında Bizim söylediğimiz yalanlar dışında hiç birşey konuşma " dedi zaten asillerle konuşmaya pek meraklı değildim
Arabadan indiğimde leydi isana yanıma girip koluma girdi bı an şaşırmıştım ama bozuntuya vermemeye çalıştım lord lucian da yanıma geçti ikisinin arasında duruyordum maskeli adam ise ortaliktan kaybolmuştu nereye gitmisti kalabalık bana meraklı gözlerle bakıyorlardı içindeki asiller öndeydi üçümüz öne doğru yürüdük ilk defa bu kadar insanın karşısında odak noktaydik kahretsin çok heyecanlıydım ve bir sürü asilde burdaydi
Lord lucian öne çıktı
" Achort hanedanı " diye bağırdı
" Üzerimizde gezinen kara bulutlar artık son buldu " durup bana döndü ve bana elini uzattı terettu ile elini tuttum
" Yıllar önce bizden çalınan varisimizi
sonunda bulduk ferina Achort "
Dedi
" Achort hanedanın prensesi " teknik olarak prenses olmuyordum çünkü lord lucian bir kral değildi kralın meclisindeki asıl hanedanlardan biriyidi
Topluluk coşkulu bir şekilde alkislamaya başladı
Bu kadar göz beni izlerken kendimi rahat hissetmiyordum ve üstüm başım onlar gibi değildi. Çoğuda buna dikkat etmiş olucakki garip garip bana bakıyordu lord lucianda bundan rahatsız olduğumu anlamisti çevresindeki insanlara sert bir bakış attı
" Prensesimiz zor zamanlardan geçti ona yanlıs birşey yapan olursa kendisini
Dar ağacında bulur ona göre" dedi beni
savunması hoşuma gitmişti ama buna gerek yoktu beni bu duruma sokanda oydu sonusta

yanımıza leydi İsana da geldi ve yürümeye büyük malikaneye gitmeye başlamıştık herkes hala bana bakıyordu tam kapıdan içeri gireceğimiz sirada önümüze bir adam geçti lord luciandan küçüktü ama ona benziyordu kardesimiydi acaba lord lucian adamı gosterterk
" Lord yuriyan erkek kardeşim seninde amcan kızım " dedi adam diyer asiller gibi bana dikdik bakmak yerine öne doğru geldi ve bana kollarını sardı bı an donup kalmıştım gerçekte bir amcam yoktu aslında akrabam yoktu adam geri çekildi ve " gökyüzüne şükürler olsun lucian kızın geri döndü ve gerçektende yıldızlar kadar güzel " dedi hadi ordan bu halimle bana güzel dediğine göre gözleri kör olmalıydı adam geiye cekildi ve bu seferde kızıl saçlı bir genç kız karşıma geçti yeşil gözleriyle bana bakıyordu beni süzüyordu muhtemelen benimle aynı yaslardaydu lord lucian
" Buda kardeşim yuriyanin kızı astrid "
Dedi kız bana doğru geldi ve oda kollarını bana sardı
" Seni görmeyeli uzun zaman oldu kuzen konusucak çok şeyimiz var" dedi güzel bir kızdı kabarık yeşil bir elbise giymişti saçlarında bir taç vardı anlaşılan burdaki prensesin yokluğunda o prensesti ona gülümsedim ve malikanenin içine doğru yürüdüm lord lucian da yanımdaydı ve leydi İsana
" Odan hala aynı yerde kızım sen hatirlamassin ama malikanedeki en büyük odalardan birini sana vermiştik " dedi hala aramızda bir çok insan olduğu için bana kızım demisti ama garip bir şekilde anne şefkati ile çıkmıştı sesi ona başımı salladım lord lucian
" Anne kız sizi yanlız birakiyim yapmam gereken işlerim var " dedi ve yanımızdan ayrıldı arkamızda iki tane hizmetli vardı leydi İsana onlara bir isaret yaptı ve yanımızdan ayrılmalarıni sağladı ikimiz yanlız kalmistik beraber büyük merdivenlerden yukarı kata çıktık ve uzun kolidorda yürüdük aramızda iki kişilik bir mesafe vardı ne ben ağzımı aciyordum nede o saçları benim gibi siyahtı ama gözleri yesildi güzel bir kadındı kolidorun ucunda büyük bir kapıya gelmiştik kapıyı açtı ve beni içeri davet etti içeri girdiğimde ağzım açık kaldı çünkü hayatımda gördüğüm en büyük oda burasiydi bizim kasabada ki evimizden buraya 5 tane sığardı kocaman bir yatak bir sürü ayna ve boylu boyunca uzanan giysi dolapları başka bir duvarda bir sürü kitabın olduğu bir kitaplık çalışma masası yemek masası ah saymaya yorulmuştum leydi İsana bana bakıp gulumsemisti
" Umarım beğenmişsindir" dedi
Ağzımdan yanlışlıkla " begenmekmi burası mükemmel " çıktı tavanda kocaman bir avize vardı cidden beğenmiştim dolapların içini açtım ve hayatımda görmedigim kadar çok giysi ile karşılaştım ve bunlar çok kaliteli kumaşlardan yapılmıştı görgüsüz gibi davranmiyordum büyük ihtimalle
İsanaya döndüm hala yüzünde hafif bir tebessüm ile beni izliyordu
" Birazdan odaya yardımcıların gelicek seni güzelce temizlesinler ve hazirlasinlar sonra senin bulunma şerefine bir yemek verilecek büyük salonda yarın ise bir balo " dedi balo mu aillerle dolu bir balo hayır ama ....