23. bölüm · Saat ŞUÂN 10:05
23. BÖLÜM — “TÜKENİŞ”
Koridordan gelen ayak sesleri yavaş yavaş uzaklaştı.
Tak.
Tak.
Tak…
Sonra tamamen kesildi.
Sınıfın içindeki herkes birkaç saniye sessiz kaldı.
Ardından derin nefes sesleri duyulmaya başladı.
Bazıları rahatlamış gibi gözlerini kapattı.
Bir kız ağlamayı bıraktı.
Herkes kısa süreliğine de olsa güvende olduklarını düşünüyordu.
Öğretmenler kendi arasında konuşmaya başladı.
Okulda kalan yaklaşık 10 öğretmenden biri ayağa kalktı.
“Burada sonsuza kadar bekleyemeyiz.” dedi.
Müdür yorgun şekilde başını kaldırdı.
“Ne yapacaksınız?”
“Çıkış arayacağım.”
Bazı öğrenciler hemen itiraz etti.
“Gitmeyin!”
“Tek başınıza çıkmayın!”
Ama öğretmen kararlıydı.
“Elbet bir çıkış vardır.”
Kapının önündeki sandalyeler çekildi.
Öğretmen yavaşça dışarı çıktı.
Koridora baktı.
Her yer karanlıktı.
Sonra sınıfın içindekilere döndü.
“Kapıyı kilitleyin.”
Kapı tekrar kapandı.
Kilit sesi duyuldu.
Ardından öğrenciler sınıfın içindeki büyük dolabı kapının önüne itti.
Dolap sürtünerek ilerlerken çıkan ses bile herkesi geriyordu.
Sınıf yeniden sessizliğe gömüldü.
Sadece fener ışıkları vardı.
Ve korku.
Simay hâlâ öğretmen masasının dibindeydi.
Dizlerini kendine çekmişti.
Gözleri şişmişti.
Batuhan başını arkaya yaslamıştı.
A.Yiğit ise hâlâ kapıyı dinliyordu.
Simay yavaşça gözlerini kapattı.
Artık korkudan çok yorgun hissediyordu.
Sanki bütün enerjisi bitmişti.
Başını duvara yasladı.
Ve kısık sesle fısıldadı:
“Ben artık dayanamıyorum…”