Rüzgarın İzinde kitap kapağı

1. bölüm / 5

1. Bölüm: Ufuktaki Yelken

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: 1. Bölüm: Ufuktaki Yelken

​
​
​Fırtınalı Koy’un sarp, yosun tutmuş kayalıkları arasından süzülen sabah rüzgarı, suyun yüzeyinde ince kırışıklıklar yaratıyordu. Demir almaya hazırlanan Mavi Martı’nın yaşlı meşe kalasları, denizin çağrısına yanıt verircesine hafifçe inliyor, gergin yelken bezleri esintiyi yakalamak için sabırsızlanıyordu. Güneş, doğu ufkunun ardındaki puslu perdeleri yavaş yavaş aralarken, sulara erimiş altın renginde bir yol çiziyordu.
​Geminin baş kasarasında duran genç tayfa Deniz, tuzlu deniz havasını ciğerlerinin en derin noktasına kadar çekti. Henüz on sekiz yaşındaydı; çocukluğu liman kasabalarının taş sokaklarında, yaşlı denizcilerin anlattığı efsaneleri dinleyerek geçmişti. Ancak ilk kez kıyı şeridinin gözden kaybolacağı, ucu bucağı görünmeyen o engin maviliğe açılıyordu. Nasır tutmaya başlamış elleriyle pruva halatına sımsıkı sarılmış, hem bilinmezliğin verdiği hafif ürpertiyi hem de damarlarında dolaşan o dizginlenemez keşif tutkusunu hissediyordu.
​Güvertenin arka kısmındaki yüksek dümen platformundan ağır ama emin adımlarla inen Kaptan Demir, genç tayfasının yanına geldi. Yılların deniz tuzu ve yakıcı güneşiyle bronzlaşmış yüzünde derin çizgiler, gözlerinde ise fırtınalara meydan okumuş bir bilgelik vardı. Üzerindeki koyu lacivert denizci paltosunun cebinden, kenarları deniz suyuyla yıpranmış, sararmış eski bir parşömen çıkardı.
​— "Ufka öyle dalıp gitmek güzeldir delikanlı," dedi Kaptan Demir, sesi dalgaların ritmiyle uyumlu, tok ve sakin bir tondaydı. "Karada yaşayanlar toprağa basınca güvende hissederler. Ama gerçek denizci, ayağının altındaki tahtanın suyla dans etmesini sever. Denizde hayatta kalmak istiyorsan, sadece rüzgara ve dalgalara değil, kalbinin sesine de kulak vermelisin. Çünkü burası sadece su değil; unutulmuş hikayelerin, kadim sırların ve yıllardır aradığımız o kayıp adanın ta kendisidir."
​Deniz, kaptanın elindeki eski haritaya büyük bir merakla eğildi. Kağıdın üzerinde ne alışılagelmiş enlem-boylam çizgileri ne de bilinen limanların isimleri vardı. Tam ortada, soluk altın mürekkeple çizilmiş bir yıldız işareti duruyordu. Yıldızın çevresinde ise eski el yazısıyla tek bir cümle kazınmıştı: "Yolu pusula değil, cesaret gösterir."
​— "Peki ya haritanın diğer yarısı Kaptan?" diye sordu Deniz, kağıdın sağ kenarındaki o düzensiz yırtığa bakarak. "Eksik parça olmadan o adayı nasıl bulacağız?"
​Kaptan Demir tam ağzını açıp yanıt verecekken, geminin en yüksek ana direğinin tepesindeki gözcü sepetinden Gözcü Salih’in gür, yankılanan sesi tüm güverteyi inletti:
— "Kaptan! Kuzeybatı yönünde... Rüzgarın tam tersine giden garip bir yelkenli göründü! Yelkenleri kapkara!"
​Güvertedeki tüm hareketlilik bir anda durdu. Tayfalar şaşkınlıkla birbirine bakarken, Kaptan Demir belindeki deri kılıftan pirinç dürbününü çekip gözüne götürdü. Ufuk çizgisinde, güneşin parlaklığına tezat oluşturan karanlık bir silüet hızla büyüyordu. Fırtınalar, ihanetler ve kadim sırlarla dolu büyük maceranın kapısı, tam o an, o sert deniz rüzgarıyla birlikte ardına kadar aralanmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…