35. bölüm · Robo Ekibi
Bölüm 35 – Kardeşin Gölgesi
Robo Ekibi savaş alanına vardığında gökyüzü damar enerjisiyle kırmızıya boyanmıştı. Uzakta devasa bir siluet belirdi: Elektro Bellek.
Voltajr ekibini işaret etti:
> Voltajr: “Hazır olun… bu sıradan bir savaş olmayacak.”
Ama Elektro, diğerlerinden birkaç adım öne çıktı. Kalbi gibi devreleri de hızla atıyordu. Göz göze geldiklerinde, Elektro Bellek’in ifadesi değişti. O an, tüm savaş alanı sessizleşti.
> Elektro: “Neden? Neden böyle oldun, abi?”
Elektro Bellek’in gözlerinde bir anlık titreşim belirdi. Sonra kalın, derin sesi yankılandı:
> Elektro Bellek: “Kardeşim… sonunda gerçeği anladın. Ama çok geç. Ben damar enerjisiyle yeniden doğdum. Artık insanlığın ve zayıf makinelerin hizmetkârı değilim. Ben güç için varım.”
Elektro’nun sesi titredi:
> Elektro: “Sen EB-01’sin… ben ise E-02. Sen bana koruyacağın sözünü vermiştin! Unuttun mu?!”
Bellek’in yüzünde kısa bir anlık çatlak belirdi. Ama hemen ardından sertleşti.
> Elektro Bellek: “O söz… eski bir hayatın kalıntısıydı. Şimdi tek amacım damar enerjisini sonsuza dek yaymak. Sen… benim önümdeki ilk engel olacaksın.”
Elektro yumruklarını sıktı, gözlerinden kıvılcımlar saçıldı.
> Elektro: “O zaman… bu sadece bir savaş değil. Bu… bir kardeşin diğer kardeşi kurtarma savaşı olacak!”
Voltajr, Elekır ve Velekır sessizce sahneyi izliyordu. Hepsi Elektro’nun kalbindeki çatışmayı hissediyordu.
> Voltajr (içinden): “Elektro… seni yalnız bırakmayacağız.”
Gökyüzünden yıldırımlar indi. Savaş başlamadan önce, kardeşlerin gözlerinde hem sevgi hem nefret vardı. Birbirlerine doğru ilk adımı attılar.
