28. bölüm · Robo Ekibi
Bölüm 28 – Kardeşlik ve İtiraf
Robo Ekibi, üs salonunda yeni üye Velekır’ı tanımaya başlamıştı. Onun savaş teknikleri, eski ama sağlam bilgisi ekibe büyük katkı sağlıyordu.
Bir akşam Elekır, Velekır’a uzun uzun baktı. İçinde bir his vardı, yıllardır unuttuğu bir bağ… Yavaşça yanına gitti.
> Elekır: “Senin gözlerin… bana tanıdık geliyor.”
Velekır: “Ben de aynı şeyi hissediyorum. Sanki… seni yıllardır tanıyormuşum gibi.”
Voltajr ve Elektro şaşkınlıkla izliyordu.
Elekır laboratuvar kayıtlarını açtı. Yüzyıllar öncesine ait üretim dosyaları… Orada yazıyordu:
“Proje: İkiz Kodlar – Velekır ve Elekır.”
O an her şey açığa çıktı.
> Elekır (gözleri dolarak): “Biz… kardeşiz.”
Velekır: “Evet… 120 yıl önce seni kaybettiğimi sanmıştım. Ama şimdi yeniden bir aradayız.”
Kardeşler kucaklaşırken, Elektro’nun kalbi hızla çarptı. İçinde fırtına kopuyordu. O an fark etti ki duygularını saklamak imkânsızdı.
Bir süre sessiz kaldı, sonra cesaretini topladı. Velekır’a yaklaştı.
> Elektro (utangaçça): “Şey… Velekır… ben… sana bir şey söylemeliyim.”
Voltajr ve Elekır onlara bakıyordu. Ortam gerginleşmişti. Elektro devam etti:
> Elektro: “Seni gördüğüm ilk andan beri… içimde bir şey uyandı. Bu his… farklı. Sanırım… sana karşı bir şeyler hissediyorum.”
Velekır sessiz kaldı. Elektrodaki dürüstlüğü hissedebiliyordu, ama aynı anda yeni bulduğu kardeşine de baktı.
> Velekır (düşünceli): “Elektro… bu çok ani. Ama dürüstlüğün için teşekkür ederim. Buna zaman lazım.”
Elektro yüzünü hafifçe eğdi ama içinde bir umut kıvılcımı parladı. En azından hislerini söylemişti.
Ve şimdi Robo Ekibi sadece savaşlarla değil, duygularla da sınanıyordu.
