Bölümler 3Şu an: PERDE ARASI🩰
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Nur Ermiş
Bu kitap "Kayıt Dışı" serisinin 1.kitabıdır.
Kayıt Dışı serisi 4 kitaptan oluşmaktadır.
1-Perde Arası●
2-Son Nakarat(yakında)
3-Sahne Arkasında (yakında)
4-Maç Sayısı(yakında)
#1.Bölüm
🩰Hayatımda hep ne istediğini bilen biriydim. Doğduğum andan beri bu hayat sanki benim için belirlenmişti. Bu yüzden lise döneminde Türkiye'den ayrılıp Londra'ya, hiç bilmediğim bu ülkeye geride koca bir aile, geçmiş, kısacası hayatımı bırakıp bu şehre yerleştiğimde aklımda tek bir şey vardı. Tabii ki hayalim, kariyerim. İnsanların doktor ol, mühendis ol, maaşlı, düzenli bir işin olsun, en kötü oyuncu falan ol cümlelerinde takıldığım tek nokta "en kötü" sözcüğüydü. Neden bazı insanların hayallerini süsleyen, bu hayallerden geceleri uyuyamadıkları meslekler "çoğunluk" için en kötü grubuna giriyordu? Her meslek bence iyi bir amaç ile yapılıyorsa saygı duyulmaya değerdi. Bunları söyleyen insanlar akşamları çizgili pijamaları ve ellerinde mandalinaları ile saatlerce kınadıkları bu mesleklere ağızları açık hayran hayran bakıyorlardı ama yan odada yorgunluktan ağlayan çocuklarının ne istediği umurlarında değildi. Benim ailem de böyleydi. Ama ben sessizce boyun eğecek bir insan değildim. Durmadım,direndim. Londra'dan şu anda mezun olduğum Sanat Akademisinin sınavlarını kazanıp eve geldiğim gün evde kıyamet koptu. O günü anlatmak kolay değil. Ailemin gözlerindeki sadece öfke değildi. Acımaydı. Hayalimdeki mesleğe kavuşmak için attığım bir adıma ailem acıma ile karşılık vermişlerdi. Ama yine umursamadım. Haftalarca,aylarca, gitme vakti gelene kadar kendimi açıkladım. Zamanla gözlerindeki öfke azaldı, ama acıma gitmedi. Bana kızmasınlar diye onları ikna etmeye çalışıyorum zannettiler. Hayır. Ben gözlerindeki acımadan kurtulmak istedim sadece. Bitmedi. Onlar fark etmese de ben ettim. Yaptığım şeyden bir saniye bile pişmanlık duyamadım. Doğru. Ama içimde hep bir burukluk kaldı. Bakışlar benim için önemliydi. Biri ile tanışırken,vedalaşırken,karşılaşırken.. Ben gözlere bakardım. Gözler yalan söylemezdi…
Neyseki Londra’ya sandığımdan kolay alıştım. Güzel arkadaşlıklar,birliktelikler,anılar biriktirdim. Bir parçam Londra’ya aitti artık. Lise bitti. Üniversite başladı. Onun da bir dönemi kaldı. Eğitimimi tamamladıktan sonra hayatım düzene girecekti. Bunu iple çekiyordum. Odağımı tamamen baleye,kitaplara ve Avrupa hayatına arayacaktım. Sanırım…
Bölüm etkileşimi
