41.Bölüm

Hastane
İsonun vurulmasının üstünden 1.saat geçmişti herkes hala olanların sokundaydı iso kendi annesi tarafından vurulmuştu bir anne evladına bunu yapabilir miydi? Zarife furtuna yapmıştı hemde gözünü kırpmadan doğurduğunu vurmuştu 3 kurşunun her birini nefret ile ateşleyerek vurmuştu isoyu oruç onu durdurmasa kaç kurşun daha atacaktı kim bilir bir insan nasıl kendi evladına bu kadar nefret besleyebilir.

Ameliyathanenin ışığı söndü ve doktor dışarı çıktı
Derin, çok derin bir nefes alıp maskesini tamamen boynuna düşürdü, gözlerindeki o ağır örtüyü kaldırdı.
"İsmail Furtuna'nın yakınları, değil mi?"
Doktor, gözlerini üçünün üzerinde gezdirdi. Sesi buz gibiydi.
Sesinde ne bir teselli vardı ne de bir umut kırıntısı; sadece bir memurun rapor teslim edişi gibi mesafeliydi.
"Kanamayı çok zor da olsa kontrol altına aldık, kurşunu çıkardık. Ameliyat bitti," dedi, derin bir nefes alarak.
"Ama hasta içeride areste girdi. Kalbi durdu..."
Herkesin nefesi bir anlığına kesildi
Doktor buz gibi sesiyle devam etti.
"Kalbe direkt olarak kalp masajı yaptık, elektroşokla kalbini yeniden çalıştırdık."
Duraksadı. Sanki kelimeleri dikkatle seçmeye çalışıyor gibiydi.
"Tıbbi olarak bir mucizeyi konuşuyoruz," dedi.
"Kurşun kalbi milimetrik bir farkla teğet geçmiş. Ama yarattığı şok dalgası kalp kasını ezmiş. Şu an kalbi kendi kendine çalışacak dermanı barındırmıyor içinde, destek cihazlarına bağladık.
Fadime titreyen sesiyle doktora sanki iyi bir şey söylemesi için yalvarır gibi konuştu.
"Uyanacak, değil mi?"
Doktor gözlerini kaçırdı.
"Uyanmıyor. Tıbbi olarak biz onu uyutmuyoruz, ilaç vermiyoruz. Vücudu, yaşadığı o büyük travma ve kalbinin durduğu o dakikalarda oksijensiz kaldığı için kendini tamamen kapattı. Beyin şalteri indirdi. Bundan sonrası tamamen zamana ve onun direncine bağlı."
Doktorun acımasız kelimeleri koridorda yankılandı:
"Beyni uykuda. Bu koma haftalar, belki aylar sürebilir. Ve uyanıp uyanmayacağı, uyansa bile eski İsmail olup olmayacağı tamamen meçhul."
"Şimdi yoğun bakıma alacağız. Geçmiş olsun..."
Doktor arkasını dönüp koridorun karanlığında kaybolurken, arkasında bıraktığı sessizlik bir ölüm ilanından daha ağırdı.

Fadime görevlilerin ona verdiği önlüğü ve maskeyi giyip isonun olduğu yoğun bakım odasına girdi iso yatakta hareketsizce yatıyordu yeni beyazlamış sanki vücudundaki bütün kanlar çekilmiş gibiydi hiç hareket yoktu odada sanki zaman durmuştu odaya girince yalnızca makineden gelen bip sesleri isonun yüzündeki maskenin buharlanması vardı odada Fadime isonun yanına gidip eldivenli eli ile isonun eline dokundu eli buz gibiydi çok soğuktu bu soğuk bir dokunan insanın kalbini donduracak kadar soğuktu

Fadimenin gözü ister istemez isonun göğsündeki o üç taze dikiş izine takıldı elini uzattı ama dokunamadı sanki dokunsa isonun canı acıcak gibi hissetti ama yinede dokundu sevdiğine dokunduğu an makinedeki bip sesleri değişti Fadime iso onu hissetti diye düşündü yüzünde bir gülümseme vardı ama makineye bakınca gülümseme kayboldu isonun nabzı yükselmiyordu düşüyordu...
Yoğun bakım odasına bir anda doktorlar ve hemşireler doluşmaya başladı bir hemşire Fadimeyi odadan çıkarmak için onunla konuşuyordu ama Fadime o an hiçbir ses duymuyordu yalnızca isonun başında isoya birşeyler yapan doktorları görüyordu ve makineden çıkan bip seslerini duyuyordu bir doktorun eline şok cihazını aldığını gördü neden almıştı şok cihazını neden isoya şok veriyorlardı hiçbirsey anlamamıştı ya da zihni anlamak istemedi doktor isoya şok verirken hemşire hala Fadimeyi çıkarmaya çalışıyordu doktorun "hadi hadi dön" dediğini duydu iso nereye gitmişti iso buradaydı o yataktaydı nereye gitmişti nereden dönecekti?

Bir anda oda sanki küçülmeye başladı duvarlar Fadimenin üstüne üstüne geliyordu gittikçe küçülüyordu oda her yer yakınlaşıyordu ama yakınlaşması gerekirken isonun olduğu yatak ve ordaki doktorlar uzaklaşıyordu ondan ardından Dünya dönmeye sallanmaya başladı Fadime neler olduğunu bilmiyordu yer sallanıyordu sanki düşücek gibiydi bir anda oda kararmaya başladı fadimenin dizlerinin bağı çözüldü yere düştü isonun başında bekleyen diğer doktor fadimenin yanına gitti ama Fadimenin gözleri kapanıyordu isonun başında bekleyen doktorun şok vermeyi bıraktığını gördü makineden bip sesi gelmiyordu artık neden gelmiyordu makine neden bozulmuştu Fadimenin gözleri artık dayanamadı bu küçülen odaya ve sallanan dünyaya gözleri kapandı gözleri kapanmadan önce isonun başındaki doktorun şok cihazını yerine koyduğunu görmüştü gözleri kapanmıştı bilincide kapanmak üzereydi ama isonun başındaki doktorun sesini duydu
D-Hasta e-
Duyduğu son şeyler buydu fadimenin bilincide kapanmadan hemen önce

Devamı gelsin mi?