25.Bölüm

Fadime havaalanından ayrılıp koçariye doğru sürmeye başladı aklında sadece tek bir şey vardı

İsonun o kıza sarılışı

"G-Babamm der ve isoyu öper yanağından "

"İ-(Kızı yanağından öper)Gamzemm "

Fadime bir yandan aklına bu görüntü gelirken bir yandan da kendi kendine kızıyordur

"Ne bekliyordun hiçbirsey olmamış gibi davranmasını mı?"

"Onu kendi yaptıkların yüzünden kaybettin"

"O seni unuttu "

"Onun artık bir kızı var"

Fadimenin aklında bu kelimeler yankilanirken koçariye varır hemen arabadan inip konağın kapısını açar herkes fadimeye bakar fadimenin ağladığı kızarmış burnundan bozulmuş makyajından titreyen ellerinden belli oluyordur

Öm-(Kızını o halde görünce içi parçalanır)Kızım...
Fadime sinirle babasının üstüne yürür ve yakasını tutup bağırmaya başlar
F-HEPSİ SENİN YÜZÜNDEN NEDEN YAPTIN NEDEN ÖLDÜRDÜN O ADAMI NEDEN MASUM ÇOCUKLARI BABASIZ BIRAKTIN NEDEN HAYATIMI MAHVETTİN

Fadime bunları söyledikten sonra dizleri artık dayanamaz ve dizlerinin üstüne çöküp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlar

F-Senin yüzünden gitti o senin yüzünden unuttu beni ne istedin bizden

Ömer koçari kızını o halde görünce gözünden bir damla yaş düştü kızına yaklaştı ona sarılmak istedi ama adil onu durdurdu
Ad-Baba şimdi değil dedi ve kafası ile esme ve aleynaya işaret verdi
Esme ve Aleyna Fadimeyi alıp odasına götürdüler

Fadime sadece yengesine sarılıp ağladı bir süre

Esme sonra cesaretini toplayıp sordu fadimeye

Es-Noldu bugün
F-(ağlamaktan sesi kisilmistir)Geri döndü
Es-İsmail mı?
Fadime evet anlaminda başını sallar
Es-Peki neden bu kadar ağlıyorsun ne dedi
F-Kızı varmış
F-Beni unutmuş
Al-Hala ben özür dilerim
Es-Ah benim bahtsız kızım der ve ikiside fadimeye sıkıca sarılır Fadimenin aklından o görüntü hala çıkmamıştır belki o kız onların kızı olabilirdi diye düşündü içinden ama bu düşünce onu sahada üzdü çünkü İsmail'in hiçbir suçu olmadığını biliyordu herşeyi yapan kendisiydi

1 saat sonra

Esme ve Aleyna Fadimenin odasından çıktılar
Ad-Uyudu mu?
Evet anlamında başlarını salladılar
Öm-Adil oğlum bu gelsene bahçeye
Adil ve Ömer bahçeye çıkar

Öm-Oğlum fadime niye bu kadar üzüldü bugün?
Ad-Baba bugün fadimenin sevdiği çocuk yurtdışından gelecekti fadimede onu karşılamaya gitti ama sanırım beklediği olmadı
Öm-Kimmiş bu çocuk?
Adil cevap vermez
Öm-Kim?
Ad-İsmail furtuna Mehmet furtunanın oğlu
Ömer Mehmet furtuna adını duyunca kafadan vurulmuş gibi olur
Öm-Peki neden ayrıldılar?
Ad-Fadime senin gibi intikam peşine düşmüş çocuğa yaklaşmış ama sevmiş sonra çocukta bunu öğrenince gitmiş buralardan

Bir süre sadece sessizlik olur

Ad-Bu düşmanlık gerçekten bu kadar önemli mı baba insan öldürecek kadar ,sevenleri ayıracak kadar, kurtulamaz mıydınız bu kandan barış yapamaz mıydınız o çocuğun babası masumdu onu öldürdün değdi mi baba ,benim dedem mezarında oğlunun intikamı için masum bir adamı öldürdüğünü bilse kahrından ölürdü zaten

Adilin bu laflarına karşı Ömer koçari hiçbirsey diyememistir çünkü bu kanı durdurmaya çalışan masum adamı öldürende kızının bu acıları çekmesin sebebinin kendisi olduğunu o da çok iyi biliyordur

Adil babasından cevap alamayınca evin kapısını açar
Ad-İyi geceler baba der ve eve girer

Ömer koçari bahçede tek kalmıştır

Gençlik hatasi,intikam acısı diyerek mahvettiği hayatları düşünür
Mehmet furtuna ,İsmail furtuna, Kızı ,en değerlisi ,gözünün nuru Fadime