BÖLÜM 8 - YANINDA OLSAYDIM SUSARDIM

(Yarı Texting Bölüm)

(Lorin)

Odam karanlık. Perdelerin arasından sızan sokak lambası duvara çizgi gibi düşüyor. Telefonu göğsümün üstünde tutuyorum. Uyuyamayacağımı kabullendiğim an, mesaj kutusunu açıyorum.

Profil fotoğrafına bakma sürem gereğinden uzun.

Yapma Lorin.

Yapıyorum.

Uyumadın değil mi. – 01.43

Gönderdiğim an kalbim hızlanıyor.
Geri alınmıyor.

Çevrimiçi.

Üç nokta.

Kayboldu.

Tekrar üç nokta.

Beklemek işkence.

---

(Aras)

Bu saatte Lorin’den mesaj.

Ekrana bakıyorum.
Gülümsediğimi fark edince ciddileşiyorum.

Kontrol sende olsun Aras.

Uyusaydım cevap vermezdim. – 01.45

Basit. Net. Mesafeli.

Ama içimde hafif bir kıpırtı var.
Çünkü bu sefer ilk adımı o attı.

---

(Lorin)

Tabii ki böyle yazacak.

Emin misin? İnsan bazen uyuyor gibi yapar. – 01.46

Hemen cevap.

Sen mi yapıyorsun? – 01.47

Bu kadar hızlı yazması sinir bozucu derecede etkileyici.

Belki. – 01.48

Kısa yazıyorum çünkü uzatsam yakalanırım.

---

(Aras)

“Belki.”

Bu kız meydan okuyor.

O zaman şu an uyuyor gibi yapmıyorsun. – 01.49

Cevap yok.

Bir dakika.

İki dakika.

Sabırsızlanmıyorum. Sadece… merak ediyorum.

Lorin. – 01.52

---

(Lorin)

Adımı yazması.

Bu kadar mı etkileniyorum gerçekten?

Efendim? – 01.52

Bu saatte yazdıysan bir sebebi vardır. – 01.53

Sebep?

Var.

Ama söylemeyeceğim.

Sadece merak ettim. – 01.54

---

(Aras)

Sadece merak.

Yalan.

Beni mi? – 01.55

Uzun bir sessizlik.

---

(Lorin)

Boğazım kurudu.

Kendine fazla güveniyorsun. – 01.56

Yani haklı mıyım? – 01.57

Beni mi merak ettin. ─ 01.57

Bu çocuk neden böyle?

Biraz. – 01.58

Telefonu yüzüme yaklaştırıp gözlerimi kapatıyorum.

---

(Aras)

“Biraz.”

Gülümsüyorum.

Tehlikeli bir saat seçtin. – 02.00

Neden? – 02.00

İnsanlar bu saatte dürüst olur Lorin. – 02.01

---

(Lorin)

Sen dürüst müsün? – 02.02

Cevap gelmeden kalbim hızlanıyor.

Sana karşı mı? – 02.03

Evet. – 02.04

Olmaya çalışıyorum. – 02.05

Bu cümle yumuşak.

Ama net değil.

Çalışmak yetiyor mu? – 02.06

---
(Aras)

Bu sefer köşeye sıkıştıran o.

Sana yetmiyor mu? – 02.07

---

(Lorin)

Derin nefes.

Bilmiyorum. Bazen seni çözemiyorum. – 02.08

Yazdım. Sildim.
Tekrar yazdım.

Bir gün çok yakınsın. Bir gün çok uzaksın. – 02.09

---
(Aras)

Bu cümle ciddi.

Uzak olduğumu düşündüğün anlar hangi anlar? – 02.10

Cevap beklerken ilk defa ciddiyim.

---

(Lorin)

Mesela şimdi. – 02.11

Mesela bana dürüst olmaya çalışıyorum deyip detay vermediğinde. – 02.11

Kalbim açıkta.

---

(Aras)

Daha fazla dürüst olmamı istiyorsun yani. – 02.12

Hmhm... Mümkünse evet.– 02.13

Bir an düşünüyorum.

Madem öyle,şu an yanında olmak istiyorum.Gözlerinin içine uzun uzun bakmak. – 02.14

Ama bunu yazarsam fazla olacak diye düşünüyorum. – 02.14

Gönderdim.

Bu riskliydi.

---

(Lorin)

Nefesim durdu.

Fazla olmazdı. – 02.15

Çünkü ben de aynı şeyi istiyorum... – 02.15

Yazdım.

Gönderdim.

Artık geri dönüş yok.

---

02.40

(Mira) - (İç Sesi)

Lorin yatağında yüzüstü uzanmıştı. Telefonu elindeydi ama bana bakıyordu.

“Aras bana karışık geliyor.” dedi.

“Karışık değil.” dedim. “Emin.”

“Emin olmak kötü mü?”

“Hayır.” dedim. “Ama emin insanlar bazen karşı tarafın duygularını hafife alır.”

Lorin kaşlarını çattı.

“Yani kalbimi kırabilir mi diyorsun?”

“Bilerek değil.” dedim. “Ama yapabilir.”

Sustu.

“Peki sen?” dedim. “Gerçekten hoşlanmıyor musun?”

Cevap vermedi.

Ben devam ettim.

"Biliyor musun bende birinden hoşlanıyorum.” dedim.

Gözleri büyüdü.

“Kim?”

“Adı Kaan.” dedim. “Bizim edebiyat kulübünden.”

“Ciddi misin?”

“Evet.” dedim. “Ama o Aras gibi değil. O bakarken gözlerini kaçırıyor. Aras bakarken kaçırmaz.”

Lorin hafifçe gülümsedi.

“Aras bakarken insanın içini görüyor gibi.”

“Evet.” dedim. “Ve bu güzel ama korkutucu.”

Lorin o an ilk kez itiraf etti.

“Onun yanındayken güçlü hissediyorum ama aynı zamanda savunmasız.”

O cümle aklıma kazındı.

---

03.12

(Lorin)

Telefon titredi.

Hâlâ buradasın. – 03.12

Gitmedim. – 03.12

Gitmeni istemedim zaten. – 03.13

Kalbim.

Neden? – 03.14

Uzun bir süre yazıyor…

Silindi.

Tekrar yazıyor…

Yanında olmak istemiştim ya,şuan yanında olsaydım sadece susardım.Gözlerimiz konuşurdu,belki de bedenlerimiz...– 03.17

Bu.

Bu cümle.

Parmaklarım titredi.

Cevap yazamıyorum.

Tam o sırada…

Bildirim.

Aras hikâye paylaştı.

Açtım.

İki kahve.
Karşısında biri.
Kadın silüeti gibi.

Saat: 03.18

Kalbim parçalandı.

Oyun oynamayı seviyorsun demek. – 03.19

Ne demek bu? – 03.20

Hikâyeni gördüm. – 03.20

Evet? – 03.21

Yalnız değilsin. – 03.21

---

(Aras)

Nereye bağlayacak bunu?

Kuzenimle kahve içiyorum. – 03.22

Tabii. – 03.22

O “tabii” kelimesi.

Soğuk.

Lorin abartıyorsun. – 03.23

Gönderdiğim an pişman oldum.

---

(Lorin)

Abartıyormuşum. Abartıyorum demek...

Haklısın. Ben saçmalıyorum. Ben abartıyorum.– 03.24

Sen gecenin üçünde başka biriyle kahve içerken ben burada dürüstlük oyunu oynuyorum. – 03.24

Gözlerim doldu.

---

(Aras)

O başka biri dediğin kuzenim. – 03.25

Sana açıklama yapmak zorunda hissetmem saçma. – 03.25

Yanlış cümleleri ard arda yazıyordum.

---

(Lorin)

Bu...

Zorunda değilsin zaten. – 03.26

Biz neyiz ki? – 03.26

Uzun sessizlik.

---

(Aras)

Bu soru ağır.

Bilmiyor musun? – 03.28

Hayır. – 03.28

Sinirim yükseldi.

Aramızda bir şeyler var sanıyodum. – 03.29

---

(Lorin)

Kalbim kırıldı.

Sanma o zaman Aras. – 03.30

İki günde aramızda bir şeyler bekleme çocuk musun sen? - 03.30

---

(Aras)

Yarın yüzüme söyle bunları. – 03.31

Mesaj arkasına saklanma. – 03.31

---

(Lorin)

Yarın gelmicem. – 03.32

---

(Aras)

Geliceksin. – 03.33

Kaçamazsın bir yere yüzüme söyliceksin bunları. – 03.33

---

(Lorin)

Telefonu kapatmak üzereydim
bir mesaj geldi.

Bencede gelme vazgeçtim.
Beni bu sinirle görmek istemezsin Lorin. – 03.34

Ekran karardı.

Kalbim çarpıyor.

Bu bir tehdit değildi.

Bu bir uyarıydı.

Ve ben sabahı beklemek zorundaydım.

Okuduğunuz için teşekkürler

(YZ destekli bölüm,hatalar için kusura bakmayın.)