ÖNCE NEFRET

ÖNCE NEFRET - 2. BÖLÜM
Sınıfta ders işliyorduk ama içimde garip bir huzursuzluk vardı. Sanki birisi beni izliyor gibiydi... Dayanamayıp kafamı çevirdiğimde Eren’in bana baktığını gördüm. Ben çok utangaç biri olduğum için hemen gözlerimi kaçırdım ama o hala bakışlarını üzerimden çekmiyordu. Bir yanım bu ilgiden dolayı mutlu olsa da, diğer yanım o bakışların altındaki öfkeyi bildiği için kötü hissediyordu.
Neyse ki ders bitti ama huzurum yine kısa sürdü. Eren, o her zamanki grubuyla beraber tekrar yanıma geldi. Ben o sırada kitabıma gömülmüştüm; "Önce Nefret"... Gerçekten güzel kitaptı. Ben okumaya dalmışken, Eren bir anda kitabı elimden çekip aldı.
Sırf beni utandırmak için kitaptan bir cümleyi yüksek sesle okudu:
"Seni seveceğimi mi düşünüyorsun?" Sınıftakilerin önünde kitabı havaya kaldırıp alaycı bir tavırla devam etti:
"Ne boktan kitaplar okuyorsun böyle? Tıpkı senin gibi!"
Bir nevi bana "bok" demeye getiriyordu. Allah'ım, gerçekten bıktım artık... Tüm günüm onun bu saçma sapan zorbalıklarıyla geçti. Okul çıkışı yorgun argın eve doğru yürüyordum. Tam evin kapısına gelmiştim ki her şey bir anda karardı. Arkamdan yaklaşan birinin ağzıma bir şey tutmasıyla bayılmam bir oldu.
Gözlerim kapanırken hissettiğim tek şey, o soğuk karanlıktı...