4. Bölüm

5 ay sonra

Avukatlık bürosunda işe başlayalı beş ay geçmişti. Eliza hanımın da yardımıyla kısa sürede ortama alıştım ve kendi davalarımı almaya başladım. Üstelik Eliza hanım büroya gelen önemli vakaların çoğunu bana veriyordu. Bir gün bunun nedenini sorduğumda oldukça iyi bir iş çıkardığımı ve kendimi geliştirmem, potansiyelimi ortaya çıkarmam için verdiğini söylemişti.

Bana verilen vakalar sayesinde adım çokça duyulmuştu çünkü gelen vakaların çoğu şehrin önde gelen iş adamlarının karmaşık vakaları oluyordu. Bu yoğunluk arasında Türkiye'ye gidememiştik. Ama babamın dediğine göre Türkiye'ye gittiğimiz zaman kalıcı olacağımızı söyledi, umarım öyle olur çünkü köklerime kavuşmayı her şeyden çok istiyordum.

Sakin adımlarla ofise gittiğimde odama çıkmak için asansöre yöneldim. Tam düğmeye basacakken ismimin seslenmesiyle duraksayıp arkamı döndüm.

-Aşkın hanım!
-Efendim, bir sorun mu var?
-Birisi geldi efendim sizinle görüşmek istiyor odanızda.
-Tamam, haber verdiğin için teşekkür ederim.
-Rica ederim, iyi günler Aşkın hanım.

Merakla odama çıkarak kimin geldiğine baktım. Yaklaşık 17-18 yaşlarında genç bir erkek gelmişti. Siyah saçları ve pırıl pırıl bakan kahverengi gözleriyle oldukça sempatik, ama bir o kadar da endişeli bir görünümü vardı. Beni gördüğü an hızla oturduğu koltuktan ayağa kalktı. Heyecanla ve endişeyle konuşmaya başladı
- Merhaba! siz Aşkın hanım mısınız?
-Merhaba, evet benim buyrun oturun lütfen.

Arkasındaki koltukları göstererek bende yerine oturdum. Elleri hiç durmuyordu sürekli hareket halindeydi endişeli olduğu her halinden belliydi. Bir bardağa su koyarak ona uzattım.
-Sakinleşin lütfen rahatlamaya çalışın, bana adınızı söyler misin?
Derin bir nefes alarak konuşmaya başladı.
-Ahmet , Ahmet Çınar tanıştığımıza memnun oldum Aşkın hanım.. şey ben sizden yardım istemek için burdayım.
-Buyurun Ahmet bey sizi dinliyorum
-Haberlerde mutlaka görmüşsünüzdür. Deniz Çınar yani abim şu an hapiste ama suçsuz yere orda hangi avukata gidersem gideyim hep davayı almak istemediler.
-Ahmet kaç yaşındasın çünkü eğer reşit değilsen davayı almak istememeleri normal reşit olmayan birisi yanında vasisi olmadan dava açamaz
- 17 yaşındayım ama lütfen yardım edin bakın abim suçsuz ve elimde onun suçsuz olduğuna dair kanıtlar var ama kimse kabul etmiyor gerçekten yardıma ihtiyacım var.
-Seni anlıyorum Ahmet ve gerçekten yardım etmek istiyorum ama sen reşit olmadığın için bu durum çok zor olucak.

Dişlerini sıkarak sakinleşmeye çalıştı.

-Abime yani Deniz Çınar'a suçu atan benim annem, babam ise sadece anneme inanıyor yani dava açmakla uğraşmaz bile hem abimi sevmiyor hemde uğraşmaya değer görmüyor

Kafasını kaldırıp gözlerime bakarak dolu gözleri ile konuşmaya devam etti ;

- Yani Aşkın hanım ben tek başımayım ve kimse bana yardım etmiyor annem desen abimi içeri attıran kişi, babam desen kendisi dünyanın en umursamaz insanı, şu an tek şansım sizsiniz lütfen, lütfen yardım edin.

Şaşkınlıkla gözlerim büyüdü kendimi toplamaya çalışarak

-Ahmet bunu annenin yaptırdığına emin misin? Yani elinde gerçekten somut kanıt var mı ?
- Çok küçük bir ipucu ama evet elimde somut bir kanıt var

Düşünceli şekilde konuşmaya devam ettim

-Patronumla konuştuktan sonra seninle iletişime geçicem numaranı ver bana.

Elleri titreyerek ona uzattığım kağıda kalemle numarasını yazdı. Tekrar teşekkür ederek odadan ayrılınca kendi kendime düşünmeye başladım. En sonunda kendi kendime düşünmenin bir faydası olmayacağını anlayarak Eliza hanımın yanına ilerledim. Kapıyı tıklatıp içeri girerken konuşmaya başladım.

-Merhaba Eliza hanım, az önce elime bir dava geldi ve biraz karışık bir durum var.
-Merhaba Aşkın gel, anlat bakalım şu davayı, senin gibi bir dahi için bile karışık geliyorsa büyük bir sorundur.
-Şöyle ki, Deniz Çınar davasını biliyor musunuz?

Eliza hanım Deniz Çınar ismini duyunca kaşlarıni çatarak dinlemeye devam etti.
-Evet biliyorum, kanıtların hepsinin Deniz Çınar'ı gösterdiği için davayı kapattılar.
-Evet öyle yapmışlardı ancak az önce odama Deniz Çınar'ın küçük erkek kardeşi Ahmet Çınar geldi ve abisinin yani Deniz'in suçsuz olduğunu ileri sürdü. Elinde kanıtlar olduğundan bahsetti ancak sorun şu ki Ahmet Çınar daha 17 yaşında.

Eliza Hanım derin bir nefes alıp elindeki kalemi masaya bıraktı. Gözlerini pencereye dikip birkaç saniye düşündü, ardından tekrar bana döndü.
— 17 yaşında yani... Resmi olarak tek başına ne bize vekalet verebilir ne de abisi için bir hukuk mücadelesi başlatabilir. Üstelik ailesi bu işin içindeyse durum daha da çıkmaza girer. Ailesi ona destek oluyor mu?
— Hayır, asıl korkunç olan da bu Eliza Hanım, dedim öne doğru eğilerek.
— Ahmet, abisine bu suçu atan kişinin öz annesi olduğunu söylüyor. Babası ise tamamen umursamazmış. Çocuk resmen tek başına kalmış.
Eliza Hanım’ın gözlerinde ani bir parıltı belirdi. Tecrübeli bir avukatın o keskin gülüşü yüzüne yayıldı.
— Bak sen şu işe... Bir anne ve baba, evlatlarının haklarını korumak yerine ona zarar veriyorsa, burada açık bir 'menfaat çatışması' vardır Aşkın. Hukuk, ailesi tarafından yalnız bırakılan çocukları çaresiz bırakmaz. Ahmet’in elindeki kanıtlar sağlamsa, Aile Mahkemesi’ne başvurup aile bağlarının kötüye kullanıldığını öne sürerek ona acilen bir temsilci kayyım veya vasi atanmasını talep edebiliriz. O vasi üzerinden de vekaleti alır, davanın dibini kazırız. Ama dikkatli olmalısın, Çınar ailesi göründüğünden çok daha tehlikeli olabilir. Elindeki kanıt tam olarak neymiş?