GERÇEKLER

HELLOO uzun zaman oldu yazmayalı ama olsun dersler falan derken epey yoğunum bu aralar. Her neyse başlıktan da anlayacağınız üzere bu bölüm bazı gerçekleri öğreneceğiz...
SEVİLİYORSUNUZZZ!

Aras YARAR

Onu o hastane odasında tek bırakmak istemiyordum ancak kalırsam şüphelenmesinden korkuyordum. Tek istediğim kısa bir sürede güvenini kazanıp yapmam gerekeni yapmam. Onu tam 5 yıl önce şans eseri buldum ailemi ve huzurumu benden çalan kadının kızı ancak o bunu bilmiyordu. Babasının annesini suçsuz yere öldürdüğünü düşünüyordu. Bu yüzden kendi babasına düşman olmuştu. Bilmediği şey ise babasının onu kurtarmak için annesini öldürmesi. Aslında başta bende bu işlerde yoktum ancak yıllarca o nefret çemberinin içinde büyümüş intikam arayışının içinde kaybolmuştum. Babası yani Yıldırım YILDIZ başta izini çok iyi kaybettirmişti. Kızını güvende tuttuğunu düşünüyor en kısa zamanda kızının kendisinden vazgeçmesi kolay olsun diye bilerek kızının ondan nefret etmesini sağlıyordu. Bunu ise kızına hem zihinsel hem de fiziksel şiddet ve baskı ile yapıyordu.

Bu intikam bu nefret nasıl mı başladı? Gece'nin orospu annesi yüzünden Gece ve babası Dünyayı her ne kadar iyi bir anne ve iyi bir eş olarak bilseler de öyle bir kadın değildi. Para hırsı gözünü öyle bir kör etmişti ki para karşılığında insanların yatağına girip yuva yıkmaya bile başlamıştı. Yaptığı iş bizi ilgilendirmiyordu fakat bir gün babamın yatağına girene kadar babamın yatağına girmesinde bir sorun yoktu babam dediğim adamda kansız piçin tekiydi. Ancak babamla işi bittiğinde paraları alıp kaçarken kız kardeşim Güneş'i merdivenlerden iterek ölümüne sebep olmasaydı....

Bir kaç gün sonra Yıldırıma ulaştılar eğer karısını öldürmez ise kızından vazgeçmesi gerekecekti.. Karısı ölünce intikam alıp içleri rahatlayacak sandılar ancak o kadından olan canı da istiyorlardı içten içe Yıldırım karısının yaptıklarından sonra o gece kızını korumak için onu öldürmeyi tercih etmişti. Ancak işler istediği gibi gitmedi. Tam karısının canına kıyacak iken kafasını kaldırdığında henüz yedi yaşında olan küçük kızının dehşet dolu yüzü ile karşılaştı. Kız şoku atlatır atlatmaz annesinin önüne atlamıştı. Ancak bu Yıldırım'ı durdurmaya yetmedi. Kızını kurtarmak için elleriyle aşık olduğu cana kıymıştı. Ancak yıllar sonra kızının da canını almaya geleceğimizi bilmiyordu.

Aslında Gece'yi bu intikam işine kurban etmek istemiyordum çünkü o bu kirli oyuna bulaşamayacak kadar kadar saf ve temizdi. Ancak doğduğu aileyi seçemediği için bu oyuna katılıp katılamayacağını da seçemiyordu. Onu bu oyuna dahil edebilmek için 5 yıldır uygun zamanı bekliyor o sırada onun hakkındaki her şeyi öğreniyordum. Neredeyse onun hayatını ondan daha iyi biliyordum.

Bir gün şans yüzüme güldü. Peşinden onu takip ederken bir anda çılgınca koşmaya başladı deli gibi gördüğü erkeklere bir şeyler geveliyor peşlerinden koşuyordu. O ana fırsat bu fırsat deyip yanına gittim. Bir çocuğa bir şeyler geveliyor hatta yalvarıyordu. Ne yaptığını biliyordum bilinci yarı kapalıydı onun garip bir özelliğiydi bu aklına ne gelse bir anda onu uygulamak için elinden geleni yapması, şekilden şekle girmesi hatta yalvarması lazımdı bu yedi yaşından ona miras kalan acı bir travmaydı ancak o bunu sadece bir hastalık veya huy olarak biliyordu.

Yanına vardığımda çocuğa döndüm ve 'Kız arkadaşımın kusuruna bakma bu aralar terapistinin verdiği ilaçları almayı unutuyor olmalı. Ağır bir çocukluk geçirdi.' dedim. Tek hamlede Geceyi kucağıma alıp oradan uzaklaştım. Onu yere bıraktığımda hala kendine gelmemişti. Bir an dengesini kaybedip yere düştü ben daha yere düştüğünü anlamadan bacağıma sarılıp yalvarmaya başladı. Bu bana da süpriz olmuştu aslında ancak bozuntuya vermedim.

Ve bir anda kendine geldi. Bir an kafasını kaldırıp yüzüme baktı anlık şoku atlatınca. 'Bende başkasını bulurum sana mı kaldım Allah'ın devi' diye tısladı sanki az önce yalvarmıyormuş gibi. 'Yerinde olur' dedim. Direkt olarak yakınlaşmaya çalışırsam çok yanlış anlardı. Ben bunları düşünürken birden sesini kalınlaştırıp 'YORONDO OLOR' diye taklit etmeye çalıştı. Ancak ne yaptığını fark ettiğinde bir anda dev cüssemi süzdü. Tek kaşımı kaldırıp yüzüne baktım. Ona baktığım gibi kireç gibi oldu.

'Canını seviyorsan kaç!' diye tısladım. Bende uzaklaşmasa onunla oynayamadan bu intikama dahil etmek zorunda kalacaktım. Tam arkasını dönüp kaçacakken ensesinden tuttum ve 'Bir daha seni görürsem fena olur Esmer Yıldız ' diye hırladım. Sonuçta biraz korkutup eğlenmekten zarar gelmezdi. Ensesini kurtarıp koşmaya başladı, o an içimdeki gülme isteğini her ne kadar bastırmaya çalışsam da ağzımdan kaçan minik kıkırtıya engel olamadım.

Gece eve girdikten sonra bir daha çıkmamıştı. Okula da gitmemişti tahminim üzerine babam yine Yıldırım'ı tehtit etmişti Geceye zarar vermesi için. Ben evi gözetlerken bir anda karşıma Gece'nin en yakını Boncuk girdi. İnsanlardan telaşla yardım istiyordu ancak kimse yardım etmiyor hatta görmezden geliyordu. Sanki tesadüfen oradan geçiyormuş gibi Boncuğun yanına gittim ve neyi olduğunu sordum bana tamda beklediğim şeyi söyledi.

Arkadaşım babasından şiddet görüyor. Birkaç gündür haber alamıyorum ne olur yardım edin gibi şeyler zırvalamıştı. Bilmediği şey ise kendi elleriyle arkadaşını eceline teslim etmişti.

Eve vardığımızda kapıyı kırarak içeri girdik. Bodrumdan Yıldırım'ın bağırış sesleri geliyordu.

'Sensin onun katili sen öldürdün onu' diye bağırıyordu. Boncuk hemen arkama geçti alışık değildi böyle şeylere Gecede bildiğinden göstermemişti hayatının bu karanlık yüzünü ona. Koşarak aşağıya indim. Boncukta peşimden geldi titreyerek. Bodruma vardığımızda Gece bir duvara bağlı bilinci yarı açık şekilde duruyordu ve ağzının içinde bir şeyler mırıldanıyordu.

Yıldırım varlığımızı hissetmiş gibi arkasına döndü ancak beni görünce suratındaki tüm kan çekildi.

'Hayırdır Yıldırım şaşırdın mı yoksa?' dedim sırıtarak. Hemen Gece'nin yanına gidip onu zincirlerden kurtardım ve YARAR ailesine zincirleyecek ilk adımı yaptım. Boncuk'un korku dolu Yıldırım'ın ise yoğun endişe dolu bakışları altında Geceyi kucağıma aldım ve Boncuk'a dönerek 'Hastaneye gidelim iyi değil.' dedim ve yukarı çıkmaya başladım.

Boncuk arkamdan 'Beni bekle geliyorum!' diye bağırdı. Geleceğini biliyordum Gece'nin herşeyini bildiğim gibi çevresini de biliyordum. Boncuk ise Geceden sonra en detaylı araştırdığım isimdi çünkü Gece'nin ailesi olarak gördüğü tek kişi Boncuktu.

HASTANEDE YAŞANANLAR EĞER UNUTTUYSANIZ BİR ÖNCEKİ BÖLÜMDE OKUYABİLİRSİNİZ...

Boncukla beraber Gece'nin uyanmasını bekliyorduk. Derin sessizliği Boncuk'un telefonu bozdu arayan kişi tahminimce babasıydı. Telefondaki adamın sesi titrekti ya kötü bir şey yaşanmış ya Gece için endişelenmişlerdi ya da her ikiside. Boncuk'un sesi düşüncelerimin haklı olduğunu kanıtlıyordu.

'Gece iyi şuan sakinleştirici verdiler uyuyor.' dedi. Daha sonra 'KİM ÖLMÜŞ KİM ÖLMÜŞ?' diye çığlık attı ama ölen kişiyi sevmiyor olucak ki biranda sakinleşti. 'Haaaa o kadın. Baba ben gelmesem olur mu? Geceyi bırakmak istemiyorum.' diye sordu bu sefer de. Gitmesi çok işime gelirdi aslında ki istediğim gibide oldu yalnız kaldık.

O an ona istediğimi yapabilirdim.

O an plan falan… hepsi bir kenara gitti.

Sadece şunu düşündüm:

Bu iş artık çoktan benim kontrolümden çıkmıştı.

Şu beş yılda olmaması gereken duyguları biriktirmiştim içimde...

AGAGAGAGGAGAGAGGAGA BU BÖLÜM BİRAZ DRAMATİKTİ AMA OLSUN ÇOKKKK DETAYA GİREMEDİM ÇÜNKÜ BÖLÜM BAYA BEKLEDİ👉🏿👈🏿
BU ARADA 1040 KELİME FALAN
NEYSE SEVGİLİ OKUMALAR
SEVİLİYORSUNUZZZZ