ÇARESİZLİK

İlk defa bir kitabımı bu şekilde başkalarıyla paylaşıyorum onun dışında daha önceki kurgularımı hep kendim okumuştum (en yakınlarım bile okumamıştı hatta yazdığımı bilmiyorlardı) o yüzden hatalar yapabilirim şimdiden kusura bakmayınn seviliyorsunuz

Sabah alarmın sesiyle uyandım. Okula gitmek için hazırlanmaya başladım. O adamla karşılaşmamak için erkenden kalkıp hazırlanıyordum. Bazen çok erken gittiğim için okulda uykuma devam ediyordum. Bugünde onlardan biriydi. O adamla karşılaşmak benim için ölüm demekti. Gözlerimin önünde annemi öldürdüğü yetmezmiş gibi bundan beni sorumlu tutardı, aslında alışmıştım aşağılanmaya, dayak yemeye, karanlığa, yalnızlığa... En acıtanı da buydu zaten ALIŞMAK.

Okula vardığımda direkt olarak sınıfa gittikten sonra kendimi uykunun kollarına bıraktım. 'GECE UYAN ARTIKKKK!' diye bir cırlamayla uyandım. Tabi ki de her boktan beni sorumlu tutan baş zebanim olan matematikçimizdi.

'Buyurun Hocam.' dedim kafamı kaldırıp. Gözlerinden alevler fışkırıyordu. 'Benim dersimde ne hakla uyursun küçük sıçan sen kimsin ha?' diye bağırdı. 'Dalmışım Hocam' dedim konuyu kapatmak adına ama kadın durmuyor hani benlik sıkıntı yok. 'Sen kimsin de benim dersimde dalabiliyorsun, ben size ders anlatırken dalıyor muyum? diye cırladı 'Haklısınız Hocam' dedim tekrardan. 'Bana hocam deme' dedi bu seferde yani benim bir suçum yok o dedi ben ağzımı tutamam da. 'Tamam HÜMEYRAA!' dedim anlık gazla. SIÇTIM

Tabi ki sonuç müdürün odasında bitti. Ben içimdeki şirret karıya söverken sayın müdürümüzde bana sövüyordu. 'Kızım sen ne hakla hocana ismi ile hitap edersin?' diye sordu. 'İyide Hocam kendisi bana hocam deme dedi.' diye sızlandım.

'Kızım sana camdan atla dese atlayacak mısın?' diye sordu bu sefer. Sırıtarak 'Vazifemizdir Hocam.' dedim. ASIL ŞİMDİ SIÇTIM. 'BU NE CİDDİYETSİZLİKTİR. DERHAL VELİNİ BU HAFTA İÇERİSİNDE OKULA ÇAĞIRIYORSUN SANA DÖRT GÜN VERİYORUM' diye kükredi. 'Tamam Hocam' dedim ve çıktım gözlerim dolmuştu. ALLAH BELANI VERSİN HÜMEYRA diye geçirdim içimden.

Sınıfa gitmeden önce kendimi kızlar tuvaletine attım ve üstüme çekidüzen verdim ve herkesin tanıdığı Gece olmak adına yüzüme sahte bir gülümseme yerleştirdim. Artık o kadar ustalaşmıştım ki kimse farkı anlayamıyordu. Tuvaletten çıkıp sınıfa gittim. Boncuk adının hakkını veren gözleriyle endişe içinde yanıma geldi.

'İyi misin? Ne dediler? Bir şey mi oldu? GECE BİRŞEY SÖYLESENE' diye bağırdı. Sınıftakilerin bize bakmasıyla sesini kontrol edemeyen canım arkadaşımın kolundan tutup kızlar tuvaletine soktum.

'Sakin ol boncuk gözlüm' dedim ve devam ettim. 'Velimi çağırmamı istedi ama benim velim yok ki' dedim gözlerim dolmuştu tekrardan. Canım arkadaşım Boncuk ise ne diyeceğini bilemiyor gibiydi. Kelimelerini özenle seçmeye çalışıyordu ancak yapabildiği tek şey ağzını açıp kapatmaktı. Onun çaresizliğini görünce 'Sıkıntı değil ben alıştım' dedim. Bu gözlerinin dolmasına sebep oldu.

-'Ama alışmaman lazım' diye fısıldadı. Gülümsedim yapabildiğim tek şey gözyaşları içinde gülümsemekti çünkü ben buydum daima güçlü durmaya çalışan güçsüz, aciz bir kızdım işte.

Boncuk gözlümün daha fazla üzülmemesi adına 'Ben bir yolunu bulurum sen sıkma canını.' dedim ama bu sefer bende bir yol bulamıyordum o adama söyleyemezdim sonucunu düşünmek bile ürpermeme neden oldu. Benim canım arkadaşım 'Benim anneme söyleyelim' diye bi fikir attı ortaya. Şiddetle kafamı salladım 'Olmaz zaten benim için çok şey yapıyorlar daha fazla yük olmak istemem' dediğimde Boncuk kafasını salladı aynı şekilde 'Sen yük değilsin annemle babam seni çok seviyor böyle düşünme' dedi ama ağır geliyordu kendi babam benimle ilgilenmezken başka bir adamın benimle ilgilenmesi ama yine de Aslan Amcanın hakkını yiyemezdim. O benim okumamı sağlamış benimle en yakından ilgilenmişti hala da ilgilenmeye devam ediyordu. Hakkını ödeyemezdim. 'Sana söz ben bir yolunu bulacağım' dedim ağzını açıp 'ama' dediğinde 'Bulamazsam da annene ve babana ben kendim söyleyeceğim' dedim sıkıntı şuydu SADECE 4 GÜNÜM VARDI.

Ve ben çok çaresizdim...

Ne yapacağımı bilmiyordum. O adama da gidemezdim. Eğer gidersem beni öldürürdü. Onunla karşılaşmamam lazımdı yapacak bir şeyim yoktu. Boncuk gözlümün babası Aslan amcama danışacaktım mecburen. Bu yüzden okul çıkışı Boncuğun evine gidecektik. O sırada aklıma minik bir fikir geldi...

Ve kendimi bir deve yalvarırken buldum. Dev diyorum çünkü adam harbi devdi. Tanrım ben neden buna yalvarıyordum ki? Çünkü başka çarem yoktu. Kafamı kaldırıp dev adama baktım. 'Bende başkasını bulurum sana mı kaldım Allah'ın devi' diye tısladım sanki ona çok meraklıydım yani tamam biraz ama offff tamam meraklıydım... 'Yerinde olur' dedi boru sesine sıçayım kral ama sesi etkileyiciydi bir tık... 'YORONDO OLOR' dedim bende kaşınıyorum ben abi sen git bence yoksa yanan ben olucağımm bu işin sonunda. Tek kaşını kaldırıp bana baktı. SIÇTIM!!!!!

'Canını seviyorsan kaç!' diye tısladı. Ne kadar ölmek istesem de benim canım çok tatlıdır ve ben canımı çok seviyorumm. Tam arkamı dönüp kaçacakken ensemden tuttu ve 'Bir daha seni görürsem fena olur Esmer Yıldız ' diye hırladı. Tamam abi ne kızıyon ya. Ayrıca Esmer Yıldız ne ya? Neyse ben kaçar. Ensemi kurtarıp koşmaya başladım, o sırada arkamdan minik bir gülüş sesi geldi. Ben canımı kurtarma derdindeyken o ise gülüyor muydu? Şaka mı? Ağlıyacağım ühühühüh.

Yolda yürürken aklıma Boncuk geldi sahi o nerde? Beraber okuldan çıkmıştık hemen telefonumu çıkartıp Boncuk Gözlüm yazan yere tıkladım ve Boncuk Gözlümü aradım. 'Kızım sen nerdesin?' diye sordum. 'Asıl sen nerdesin Gece?' diye tısladı. Ciddi anlamda tısladı hatta o kadar ciddi tısladı ki içim ürperdi. 'Nasıl yani biz beraber okuldan çıktık ama ben tek başıma bir deve yalvarıyordum.' dedim 'Birine mi yalvarıyordun? Sen yanımdan koşarak gidince bir şey oldu sandım yatıştırmaya çalıştım ama meğersem aklına yine bir şey gelmiş sende farkında olmadığına göre.' dedi.

Aklıma bir şey geldiğinde ve kafama yattığında kendimi kaybediyordum ve kendime geldiğimde genellikle aklıma gelen şeyleri yapmakta ya da yapmış oluyordum. Çok garip bir özellikti ve o şey ne kadar rezil olursa olsun (yalvarmak gibi...) yapıyordum. Farkındayım çok rezil bir özellik ama yargılamayın lütfen...

Bölüm Sonu Canavarı Hırrrrr
AYAYYAYYYAYYYAYAYA İlk bölümün sonuna geldik. Tam tamına 909 kelime. Az ve kısa olduğunun farkındayım ama kendimi geliştiriyorum. Oy vermeyi ve takipte kalmayı untmayınnn