Bölüm 3

Geçmiş...

Müjgan dizlerinin üstüne oturmuş yere sek sek çizmeye çalışıyordu.
"Off minik bunu yapmak zorunda mıyız" dedi Kaan. Müjgan kocaman gözleriyle kaana bakti .
"Evet " dedi . Çok netti daha 6 yaşında küçük bir kızdı ama 8 yaşındaki kaanı parmağında oynatıyordu .

Müjgan çizdiği çizgiye odaklaninca dudağını ısırmaya başladı ne zaman bir şeye dikkat kesilse böyle yapıyordu. Kaan hafifçe gülerek müjgana yaklaştı ve dudaklarını dişlerinin arasından yavaşça çekti .
"Dudakların acıyacak minik yapma" dedi .
Müjgan omuzlarını silkti.
"Benimki acır seninki değil" dedi ters ters .
Yine neye sinirliydi kimse bilmiyordu.
"Acır benimde canım acır minik seninki acirda benimde acır" dedi Kaan .
Müjgan şaşkın şaşkın baktı küçük çocuğa.
"Gerçekten mi" dedi . Kaan hızla başını salladı.

Kaan kıyamamis ve çizgileri kendi çizmeye başlamıştı. Müjgan koca kadın gibi ellerini beline koymuş ve dikkatle kaanı izliyordu.
"Deve!" Dedi sinirle ." Düz çiz bunu yamuk olmuş " dedi . Ve ayağı ile bastığı çizgiyi gösterdi.

"Minik yamuk değil sen bastıkça yamuluyor yapma " dedi Kaan . Yalan bir sinir vardı yüzünde.
Müjgan kaşlarını çattı.
"Benim yüzümden değil sen çizgiyi yapamadın hıh " dedi müjgan . Bu çocuk yaşında nazlandiğı iki kişi vardı biri babası diğeri kaandı çünkü ikisinede nazıyla herşeyi yaptırmayı başarıyordu .

Ters ters kaana baktı ve söylendi.
"Bide abi gibi davranıyor" dedi burun büktü.
Kaan güldü .
"Çünkü abiyim ve akıllıyım ben " dedi Kaan .
Müjgan bir adım yaklaştı o sırada kaanda kalktı .
" Deve " dedi müjgan .
"Miniiik " dedi Kaan .

İkiside gülmemek için zor duruyordu müjgan bir anda zıpladı ve ayağı kaydı yine dizlerinin üstüne düştü .

"Ah " dedi müjgan . Kanamıyordu ama ince bir sızı vardı .
"Minik naptın yine sen " dedi Kaan .
"Düştüm ama ağlamam " dedi müjgan .
Ve başını çevirdi Kaan anında yanına çömeldi ve cebinden bir yara bandı çıkardı.
"Bırak bakayım" dedi Kaan .
"Ama acıtma " dedi müjgan gözleri dolmuştu ama akmasın diye uğraşıyordu .

Kaan müjganın dizlerine üfledi .
"Üf yapma geçmez " dedi müjgan .
Kaan önce üfledi sonra yara bandını yapıştırdı ve dizi öptü.
"Bak geçti " dedi . Müjgan dizlerine baktı sonra kaana bakıp şirince sırıttı.
"Bir tane daha " dedi . Kaan gözlerini devirdi ama yinede öptü.

Ayağa kalktılar Kaan elini uzattı müjgan hemen elini tuttu .
"Deve büyük olunca ne olacaksın" dedi .
Kaan düşündü babası gibi asker olmak istiyordu.
"Ben giderim uzaklara ."dedi .
Müjgan dudağını büktü .
"Gitmesen " dedi .
"Olmaz giderim ama söz yine sana gelirim miniğim" dedi .
"Sözmü devem" dedi müjgan .
"Söz " dedi Kaan .

Şimdiki Zaman ( kaandan devam🫣)
Hızla bahçeye çıktım .
"Ya sabır ya " dedim sinirle .
Ne demek beğenmiş istemeye gelecekmiş .
Babam bana bakıyordu.
"Ben eve geçiriyorum" dedim .
"Tamam oğlum " deid babam. Önce murat amcanın elini öptüm sonra hemen eve geçtim .

Ben nasıl bir adamdım , kimdim neydi bu hisler . Köşede asılı duran üniformama baktım.
Görevdeyken nettim , ne yapacağımı bildirdim.
Ama bir çift göz söz konusu olunca ne yapacağımı ne diceğimi bilemiyordum.
Yatağın kenarına oturdum ellerimle yüzümü sıvazladım.

Ben onu ne Zaman sevmeye başladım.
Çocukken mi , bırakıp giderken mi , şimdi mi ne zaman hangi zaman . Yoksa fark etmeden hepmi .

Ama sevgi bazen yetmezdi. Benim hayatım hayat değildi bir pencere kenarında eli kalbinde beni beklesin istemezdim .
O benim ellerinde büyüdüğüm ailenin kızıydı ben onların kızına yan gözle bakamazdim.
Bunu duysalar kim bilir neler olurdu .

Ama başkasının onu düşünmesi sevmesi çok ağır geliyordu bana .
Kardeşim demiştim en doğru olanı buydu zaten o beni sevse belli ederdi . Beni sevmezdi o zaten sevse o güzel hareleri bana belli ederdi.

Yatağa uzandım telefondan mahur şarkısını açtım . Ne güzel diyordu Ahmet Kaya .
*Mahur bir beste çalar müjganla ben ağlaşırız*
Müjgan hiç bir zaman müjganım olamayacak müjgan .

Minik diyordum hala ama minik falan değildi hiç tahmin etmeyeceğim şekilde büyümüş ve çok güzel olmuştu. Onu kadın olarak görmek büyük cesaret demekti . Onu öyle görmek gitmelerimin veya dönmelerimin bir anlamı kalmazdı.

Altı yaşında bana gitmesen demişti nede güzel demişti . Ama ben yine gitmiştim ve her gidişin dönüşünde daha uzak olmuştum ona .
Çünkü eğer ona dokunursam , eğer adını ağzıma alırsam , minik yerine müjgan dersem .
Bir daha hiç bir yere gidemezdim.

Ben geldim minik ama doğru şekilde gelmedim . Onu birinin sevdiğini düşündükçe göğsüm sıkıştı ve anladimki asıl savaş gittiğim dağlarda değildi buradaydı .

Ve ilk defa bir korkumu anladım ben bas bas bağırdım korku nedir bilmem diye .
Biliyordum ben onu sevmekten korkuyordum.

Evin kapısı açıldı ama umursamadım şarkıyı kaçıncı dinleyişimdi bilmiyorum ama hala devam ediyordu.
"Bir mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız" dedim kendi kendime .
Kapım açıldı annem gözüktü karanlıkta.
Geldi yanıma oturdu .
"Ne ona ne kendine eziyet etme " dedi annem .
Kim demedi bense o demedim ama annem içimi okudu sanki .

"Ne şarkıdakini üz ne kendini yapma ben sana dedim gidelim dedim isteyelim" dedi annem .
Başımı iki yana salladım.
"Ne diyon anne o benim kardeşim bacım o benim bacım " dedim . Ama içimdeki fırtına kimse onu duymazdı .
"Herkesi kandirirsin ama beni asla kalbini dinle bakalım ne diyor" dedi annem ve anlımdan öpüp çıktı .

Gözlerimi kappatım nasıl sabah olacakti bilmiyordum ama bir şekilde olacaktı.

Veee buda bittiii.

Bu kezde kaanı dinledik .

Nasıl gidiyor sizce?

Beğeni ve yorumlarınız beklerim.

Kaan?

Müjgan?