Bölüm 2

Sabah gözlerimi açtığım gibi kapıya koştum abim ve babam evden çıkıyordu.
"Babaa" dedim ve hemen sarıldım. Ondanda abime geçtim .
"Niye uyandın babamm" dedi babam .
Güldüm ve saçımı geriye attım .
"İki kahramanimi yolculamak için " dedim .
İkiside hafif bir kahkaha attı ve beni öptü.
Onlar çıkar çıkmaz saate baktım iyikide uyanmıştım hızla hazırlanmaya başladım .

Makyajıma başlamadan kahve yapmak için makineye bastım ve makyajım için odama geçtim. Hafif makyajımı yaptım ve kumaş pantolunumu siyah cropumu giydim üstüne ise krem rengi gömleğimi attım .
Hızla mutfağa koştum ve kahvaltımı ettim .
"Müjgan yinemi yarım yamalak kahvaltı ediyorsun sen düzgün et şu kahvaltıyı" dedi annem. Sanki duymamis gibi yaptım ve anneme öpücük attım.

Ayakkabımı giyip hemen dışarı çıktım. Arabam tamirde olduğu için otobüse yetişmem gerekiyordu. Hızlı hızlı yürümeye başladım.
"Minik " diye bir ses duyana kadar tabi.
Kalbim bir anda dört nala koşmaya başladı .
"Efendim "dedim . Yanıma doğru geldi lakin biraz daha zorlasa aramızdan tır geçerdi.
"Nereye böyle acele acele" dedi .
Sesini çok özlemiştim gülümsedim.
"Hastaneye " dedim.
"Allah Allah bak sen bizim miniğe büyüdüde doktor oldu peh senden hiç beklenmezdik" dedi. Bir anda zoruma gitti o lafı nasıl beklemezdi gecemi gündüzüme koyar çalışırdım elimde kitaplarla gezer bir an olsun boş kalmazdim .

"Nasıl beklemezdin Kaan evin hatta mahalenin inek kızı derlerdi bana hatırla " dedim .
Bir an suratı düştü sonra güldü .
"Unutmuşum be minik " dedi . Tebbesümle baktım yüzüne haklıydı unutmakta beni neden hatırlasın ki.
"Doğrudur" dedim hala benimle yürümeye devam ediyordu .
"Sen işine bak Kaan ben otobüse yetişim " dedim ve hızla karşıdan gelen otobüsü durdurdum ve bindim .

Kaandı bu çocukken asla birbirimizi bırakmadığımiz Kaan . Haklıydı artık o çocuklar değildik esamesi kalmadı o çocukların. Çünkü artık ben bir çocuga beslenmeyecek hisler besliyordum ona .

Hastaneye girdiğim gibi hemen önlüğümü giydim ve sırayla hastalara bakmaya başladım.
Pratisyendim ben geçen sene mezun olmuş ve ise başlamıştım.
"Kız müjgan bu surat ne " dedi iş arkadaşım Ebru . Omuz silktim .
"Yorgunluk be ebru dünun yorgunluğu hala" dedim.
"Hiç deme onu ya dün neydi öyle mahşer gibi sabah sabah " dedi . Güldüm iş yerinden işinden en çok şikayet eden ebruydu .

"Amcacım senin kardiyolojiye gitmen gerek ben burda bu kadar detaya bakamıyorum" dedim bıkkınlık ile yarım saattir aynı amcaya aynı şeyleri anlatıyordum ama amca inatla beni dinlemiyordu .
"Kızım sen beni anlamıyorsun ben gitmem o roji mojiye " dedi. Derin bir nefes çektim .
"Bak amcacım eğer dediğim yere gitmezsen kalp ağrıların ve sıkışmaların devam eder seni bir uzmanın görmesi ve buna göre bir ilaç tedavisi başlaması lazım " dedim.
Amca galiba sonunda çenemden bıktı ve .
"İyi o zaman oraya giderim " dedi ve kalktı .
"Bak amca randavu al git ama o zamana kadar dikkat et bol bol yürüyüş yap çok tuzluda yeme zarar bu " dedim amca başını salladı ve gitti .

Başımı saate çevirdim ve öğle arası olduğunu gördüm. Ebru , Cenan ve ben kafeteryaya indik ve yemeklerini yemeğe başladık.
"Yarın izinli olan varmı " dedi Cenan .
Mutluluk ile elimi kaldırdım.
"Sonunda ben " dedim .
"Oh ne ala sen yat biz burda sürünelim" dedi ebru . Cenan ve ben gülerek ebruya baktık.
"Ebru çok merak ederek soruyorum bu mesleği hangi akılla seçtin" dedim .
Cenan bir anda orataya atildi .
"Daha doğru bu mesleği ne bok yemeğe seçtin be kızım ben senin kadar şikayet eden birini görmedim ya " dedi Cenan . Bir an boşluğuma geldi ve kahkaha attım . Ebru hıh diye bir ses çıkardı ve masadan kalktı.

Son saatlerdi ve ben artık yorgunluktan ölmek üzereydim o kesindi.
"Müjgan şu son hastayada bak senin mesai bitiyor" dedi Cenan . Serum takılan son hastaya doğru ilerledim.
"Nasılsın bakalım küçük hanım" dedim .
Gülen gözlerle bana baktı.
"İyiyim doktor abla " dedi .
"Öylemii o zaman son tetkitleride yapalım ve seni taburcu edelim annesi " dedim .
Ve son şeylerde bakıp hastamı taburcu ettim saatimin dolması ile eşyalarımı aldım ve çıktım.

Esneye esneye eve girdim tabi dünyadan bir haber .
"Arizona kertenkelesi şöyle esneme ağzın yırtıldı " dedi abim . Ayağıma giymek üzere olduğum terligi kafasına attım ve tam olarak anlının ortasına geldi .
"Bence ben asker olmalıydım" dedim ve içeri adimladim.
"Bu tiplemi" dedi son anda gördüğüm Kaan .
Bir zorla yutkundum .
"Nesi varmış benim kızımın maşallah çokta güzel " dedi çiğdem teyze.
Sevecen bir tavırla gülümsedim.
"Eee sonuçta bir müjgan kolay yetişmiyor çiğdem Sultan" dedim . Ortamda sen bir kahkaha döndü. Kaan hala anlamadığım bir şekile bana bakıyordu.

Oturmuş bişiler yiyorduk.
"Kız müjgan" dedi çiğdem teyze.
"Murat kalk devrem bunlar dedikoduya başladı " dedi Ahmet amca ve benim yanağından makas alıp kalktı bense güldüm.
Babamla Ahmet amca bahçeye doğru çıktı .
Abimle Kaan ise hala masada oturmuş bişi hakkında konsuyurdu.
"Noldu çiğdem teyze" dedim .
"Şu köşe başında oturan Birgül varya " dedi .
Kaşlarımı çattım ne kadar gıcık bir kadındı asla anlatamam mendebur sürat .
"Eee ne olmuş " dedi annem merakla .
"Müjganı oğluna beğenmiş illede bir konuşim müjganla diyor " dedi çiğdem teyze .
Masadan iki öksürük sesi geldi sonra ise bir bağırtı.
"Host host hayırdır" dedi Kaan .
Şaşkınlıkla döndüm ona .
"Sanane oğlum sana ne oluyor" dedi çiğdem teyze anlamadığım bir sesle .
"Şey yani anne minik benimde kardeşim kimseyle falan evlenemez " dedi Kaan .
Gülen yüzüm anında düştü ve başımı çevirdim.
"Aynen öyle kardeşimi kimseye vermem" dedi abim .
"Amaan çiğdem bunlar varken bu konu konuşulurmu hem o çocuk olmaz o aile olmaz bir kere benim kızım daha iyilerine layık o çocukta sevmediğim bir şey var " dedi annem .
Bense hala kardeşim lafında takılı kalmıştım.
"Doğru diyorsun olmaz o aileden bizim güzeller güzeli kızımıza o çocuk olmaz " dedi çiğdem teyze.

Kaan bir anda
" Ya sabır " diyerek kalktı ve bahçeye ilerledi abimde arkasından gitti .
"Kız neyse yarın gün var bizde " dedi çiğdem teyze.
"Ayy ben onu unuttum neyse kız çiğdem geliriz size yardım ederiz biz " dedi annem .
"Saol canım" dedi çiğdem teyze .
"Şey ayıp olmazsa ben biraz uyumaya çıksam çok yorgunum" dedim.
"Ne ayıbı kızım git uyu sen " dedi çiğdem teyze .

İkisinede öpüp odama çıktım.
Üstümü değişip yüzümu sildikten sonra yatağıma uzandım . Kulaklarımda kardeşim lafı çınlıyordu canım yanıyordu.
Hiç bir zaman beni görmemisti hiç bir zaman benim onu sevdiğim gibi sevmemişti ve sevmeyecekti . Gözümden akan yaşı sildim .

Saatler geçmişti kaç saatir ağlıyordum haberim bile yoktu Kaan bir lafıyla kalbimi yerinden çıkacak kadar attıran adam bir lafıyla beni yerle bir etmisti resmen .
Gözlerimi sildim ve kendimi uyumaya zorladım. Gözlerimin önüne onun gulen yüzü geldi ve sonrası karanlık.

Veee 2. Bölüm sonu

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Yorumlarınızı ve beğeninizi beklerim.

Kaan?

Müjgan?