Bölüm 1

Geçmiş...

"Koşma artık kızım yeter bak " dedi müge.
Küçük çocuk dudaklarını büzdü ve omuz salladı .
"Şıkıydım timammı " dedi ve kollarını önüne bağladı. Müge başını sağa sola salladı ve içeri girdi.

Kız çocuğu daha hızlı koşmaya başladı ve ayağının taşa takılması ile yere düşmesi bir oldu .
"Off çot aciyoy off " diye bir anda sızlanmaya başladı. Anlamıyordu çünkü ağlarsa şuan göz yaşını kimse silmezdi.
Onu yerde gören oğlan çocuğu hızla yanina koştu .
"Hiiih minik ne yaptın sen yine " dedi .
Kız ellerini kanayan yerden çekti ve çocuğu itti .
"Göymüyoymusun salak düştüm" dedi ve tekrar dizlerine baktı.
Erkek çocuk başını iki yana salladı .
"Ah minik ah hep böyle yapıyorsun sonra suçlu biz oluyoruz" dedi ve kızın ellerindeki kumları temizledi sonra cebinden çıkardığı ıslak mendil ile dizini temizlenmeye başladı .
"Şşş ah aciyoy deve " dedi kız .
Oğlan dizlerine üflemeye başladı kızın .
"Gectimi " dedi . Kız kocaman gözleriyke bakarak başını salladı.

Oğlan cebinden çıkardığı yara bandını dizine yapıştırdı ve son olarak kızın küçük dizlerine birer öpücük kondurdu.
"Baaak şimdi hepsi geçti " dedi ve kızı kaldırdi.
"Neyeye" dedi kız .
"Eve minik eve " dedi oğlan .
Kız çocuğu sıkıca ellerini tuttu oğlanın ve onunla birlikte eve kadar gitti .

Şimdiki Zaman...

Gözlerimi mahalenin ortasına kurulan uzun Sofraya çevirdim. Her şey tastamam yapılmıştı çok güzel duruyordu. Arkamdan omzuma bir el değdi.
"Müjgan bu kadar belli etme " dedi beste .
En yakın arkadaşım , sırdaşım ve yoldaşım.
"Neyii " dedim saf ayağına yatarak .
Yapma der gibi kaşlarını kaldırdı.
"Kaanı bu kadar beklediğini belli etme artık be kızım" dedi beste . Derince yutkundum.
"Ben içerdeki tepsiyi getirim" dedim ve hızla içeri ilerledim . Evet bekliyordum delicesine onu bekliyordum imkansızımı bekliyordum .

Elimdeki tepsi ile dışarı çıktım sokağın hepsi masalara dolmuştu. Burası narlı sokağı eskiler gibi dedikoducu teyzeler, birine her zaman yardım eden komşular vardı . Tek bir şey vardı bu sokakta bu sokakti herkes ya asker ailesi , asker eşi yada şehit çocuğuydu.

Bense bir asker çocuğuydum , bir polis kardeşiydim ben müjgan kendi annesinin yolundan gidip doktor olan Müjgan .

Sokağın köşesinde duran araba ile düşüncelerimden sıyrıldım ve hemen o tarafa döndüm . Arabanın kapısı açıldı ve görmeyi istediğim o adam indi .

Görür görmez derin bir nefes çektim içime .
Ağzım kulaklarıma varmıştı.
Çiğdem teyze hızla oğluna doğru koştu .
"Oğlummm " dedi ve sıkıca sarıldı.
Kaan hafifçe güldü ve annesine sıkıca sarıldı .
"Annemmm" dedi . Bense baştan aşağı onu süzdüm amacım bir yerinde yara varmı diye bakmaktı. Beste koluma dokundu .
"Bence yarası yok şöyle bakma " dedi . Başımı salladım haklıydı.

Herkese sarılmış ellerini öpmüştü benimle göz göze geldi .
"Bi hoşgeldin yokmu minik" dedi Kaan .
O an gözlerim doldu .
"Hoşgeldin deve " dedim . Güldük hatta ailelerimizde güldü. Ben dayanamadım ve kollarımı boynuna doladım .
"Hoşgeldin Kaan iyisin dimi" dedim sessizce.
O ise kaskatı kesilmişti , ellerini önce belime sardı sonra geriye çekildi ve soruam başını sallayarak cevap verdi.

Sokağın başından gelen sesle hepimiz oraya döndük .
"Vay benim kardeşim gelmiş" dedi abim ve hızla gelip Kaanla sarıldı .
İkisinin çok güzel bir dostluğu vardı .
"Kardeşim nasılsın "dedi abim .
"İyiyim kardeşim " dedi Kaan . Kardeş değiller dostlardi ama böyle bir dostluk çok güzeldi.

Sofraya oturmuş yemeklerimizi yiyorduk.
Bense gözümü kaandan anlamıyordum bir yıldır görmüyordum onu göreve gitmis ve gelmemişti. Abim bana baktı ve söze girdi.
"Müjgan Zeliş teyze seni sordu gelsin bana bir iğne yapsın yerimden kalkamaz oldum dedi bir uğra o kadına " dedi abim .
Başımı salladım .
"Tamam abi uğrarım merak etme" dedim .
Zeliş teyze mahallenin en yaşlılarindan biriydi ve sürekli ağrı kesici iğnesini vurulurdu .

Sofrayı toplamis ve iki aile yanı kaanlar ve biz bizim bahçede oturmaya başladık tek fark bestede yanımızdaydi . Efe kosarak yanıma geldi .
"Müjgan abla oyun oynayalımmı" dedi .
Kaanin kardeşiydi efe ve gerçekten çok severdim akıllı ve sevimli bir çocuktu .
"Olur bebeğim hadi oynayalım" dedim ve oturduğum yerden kalktım.
"Oğlum kız daha sabah nöbetten döndü yorgun argın yemeklere yardım etti çoğu şeyi hazırladı zaten yorgun başka zaman oynayın" dedi çiğdem teyze. Yanından geçerken onun yanığına bir öpücük kondurdum .
"Lütfen efe bebeğimle arama girme çiğdem Sultan " dedim ve koşan Efenin peşine gittim.

"İşte geliyorummm" dedim ve son hızla efenin peşine gittimm
"Yakalayamazsin " dedi efe ve hızla ilerledi.
Bense ortaya sen bir kahkaha attım .
"Yakaladım bile " dedim ve efeyi tuttuğum gibi etrafında çevirdim. Onu yere bıraktıktan sonra tekrar koşmaya başladık bu sefer başımın dönmesi ile dizimin üstüne düştüm .
"Ahh" dedim sessizce.
"Minik " diye gür ses ile hemen Kaan belirdi yanımda.
"Noldu minik " dedi .
Sinirle ona döndüm.
"Görmüyormusun salak düştüm" dedim .
Ellerimi çarptım ve dizlerime baktım .
"Ah minik ah " dedi dizlerime döndü hafifçe temizledi ve neden hala yanında olduğunu bilmediğim yara bandını çıkardı dizlerime yapıştırdi. Aklıma gelen zamanlarla gülümsedim .
"Öpmek yokmu deve " dedim .
Oda bıyık altı güldü başını salladı .
"O çocuk değiliz minik " dedi ve göz kırpıp kalktı .

Saatin ilerlemesi ile herkes evlerine dağılmıştı. Benim aklım hala kaandaydi ne güzel gülüyor ne güzel bakıyordu öyle.
Ben onun için hala miniktim demmeki ismimle seslenmek aklına bile gelmemişti oysa ne güzel söylerdi adımı. Kapım açıldı ve babam girdi içeri.

"Baba " dedim ve yatakta toparlandım .
"Babasının prensesi " dedi babam ve yanıma geldi anlımdan öptü .
"Noldu baba" dedim bende onu öptüm.
"Bugün kızım düşmüş diye duydum " dedi babam . Nazlı nazlı başımı salladım .
Dizlerime baktı hemen ve yara bandını görünce gülümsedi.
"Oy benim mahur gözlüm dizlerini sarmış bakıyorum birileri banada öperek iğlestirmek düştü o zaman " dedi ve dizlerime bir kaç öpücük kondurdu.
"Yaa baba " dedim ve sıkıca sarıldım.

Ben asker çocuğuydum babamı görmek yani bizi asker çocukları babasını görmek dünyanın en büyük hediyesiydi . Eğer benim babam gibi bordo bereli bir babanız varsa eliniz hep kalbinizde gezersiniz ve ben babamı çok göremememe rağmen tam babasının prenses kızıyım ve babam benim ilk aşkım.
"Kızıma her zamanki şarkımı söyleyelimmi " dedi babam .
"Oluur " dedim . Babam yanıma uzandı .
Saçlarımı okşamaya başladı .

Babamın sesi çok güzeldi ve şarkıya girdi .
"*Akşam olur çöker Hüzün
Bir Hâyâle döner Yüzün
Sensizliğim Vurur beni
Sensiz olmaz Mahur Gözlüm

Ey benim Bahar yazım
Ey benim Alın yazım
Ey Benim Bahar yazım

EY benim Alın Yazım*" dedi gözlerime baktı .
Benimse gözlerim dolmaya başlamıştı.

"*Ağlama sebebim olma gayrı
Ağlama olamam senden ayrı
Ağlama sil Gözünün yaşını
Ey Mahur Gözlüm

Ağlama sebebim olma gayrı
Ağlama olamam senden ayrı
Ağlama sil Gözünün yaşını

Ey Mahur Gözlüm*" diye devam etti babam .
Kapım tekrar açıldı ve içeri annem girdi .
İkimize öyle güzel bakıyorduki gözleri bizi ne kadar sevdiğini belli etti .

Annem olduğu yerden bizi izlerken abim girdi içeri hepimize baktı ve güldü babam sağ kolunu kaldırdı ve onlarıda yatağa davet etti hepimiz o küçük yataga bir şekilde sığdık .
"*Ağlama sebebim olma gayrı
Ağlama olamam senden ayrı
Ağlama sil Gözünün yaşını
Ey Mahur Gözlüm

Ağlama sebebim olma gayrı
Ağlama olamam senden ayrı
Ağlama sil Gözünün yaşını
Ey Mahur Gözlüm*" babam şarkının soununuda söyledi ve anlımdan öptü.
"Benim mahur gözlüm uyu hadi " dedi babam sarıldım ve öptüm ardından annemi ve abimide öptüm.
"İyi geceleer "dedim hepsine ve dönüp uyudum .